<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443</id><updated>2012-02-16T17:10:43.266-02:00</updated><category term='animais'/><category term='loucura'/><category term='visual'/><category term='democracia'/><category term='verão'/><category term='frog'/><category term='helsinki'/><category term='estrutura'/><category term='boys'/><category term='egoismo'/><category term='penso'/><category term='tokyo'/><category term='cigarro'/><category term='emprego'/><category term='austista'/><category term='energia elétrica'/><category term='mudança'/><category term='coesão'/><category term='memória'/><category term='escola'/><category term='mudanças'/><category term='coerência'/><category term='esperança'/><category term='moral'/><category term='blindness'/><category term='normal'/><category term='casamento'/><category term='poder'/><category term='fé'/><category term='povo'/><category term='sol'/><category term='gosto'/><category term='alma gêmea'/><category term='diario'/><category term='remédio'/><category term='ser humano'/><category term='páscoa'/><category term='relações'/><category term='pretérito'/><category term='stuck'/><category term='efêmero'/><category term='comportamento'/><category term='love'/><category term='aula'/><category term='pós'/><category term='aprender'/><category term='morte'/><category term='matar'/><category term='sociedade'/><category term='automóvel'/><category term='onibus'/><category term='solidão'/><category term='do it now'/><category term='carteira'/><category term='Brasil'/><category term='argumento'/><category term='memorial'/><category term='nós'/><category term='night'/><category term='moda'/><category term='politica'/><category term='pena de morte'/><category term='vestibular'/><category term='eu'/><category term='autista'/><category term='hope'/><category term='igualitária'/><category term='ler'/><category term='vida'/><category term='política'/><category term='aprovado'/><category term='chatice'/><category term='arrependimento'/><category term='aparência'/><category term='ar condicionado'/><category term='regras'/><category term='sozinho'/><category term='revolta'/><category term='beleza'/><category term='tenis'/><category term='análise'/><category term='ojeriza'/><category term='fascínio'/><category term='pandemia'/><category term='imediatista'/><category term='sistema'/><category term='realidade'/><category term='estado'/><category term='psicológico'/><category term='português'/><category term='amor'/><category term='pessoas'/><category term='fashion'/><category term='igreja'/><category term='economia'/><category term='expressão'/><category term='críticos'/><category term='normalmente'/><category term='realista'/><category term='plágio'/><category term='rotina'/><category term='turistas'/><category term='reminiscência'/><category term='veneno'/><category term='trabalho'/><category term='dia-a-dia'/><title type='text'>/pseudoautista</title><subtitle type='html'>PS: Nada do que eu digo tem fundamento científico ou filosófico,
eu falo o que quero, da forma que quero, quando quero.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://pseudoautista.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default?start-index=101&amp;max-results=100'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>119</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8903653346272786676</id><published>2012-01-30T18:46:00.002-02:00</published><updated>2012-01-30T18:48:20.594-02:00</updated><title type='text'>O grande irmão da Brasília</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;As opiniões são sempre dividas, entre "eu gosto" e "eu detesto"... Mas o que eu acho mais intrigante nisso tudo, é a necessidade de ter que falar sobre o BBB. Parece que é impossível ser indiferente e ficar quieto, eu preciso me manifestar, preciso tornar minha opinião pública acerca deste tema, mas por quê?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Porque é transmitido pela Globo? Porque passa depois da novela? Porque tem milhares de visualizações no YouTube? Ou porque as eliminações se encerram com um total de votos com mais de uma dezena de milhão?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Não sei porquê. Só sei que é um fenômeno que tem um corpo virtual com dimensões continentais. Mexe com nossa moralidade, com nossa ética, com nossos desejos reprimidos, com nosso 'eu' de verdade. Talvez isso não aconteça mais, porque foram várias edições. Mas a grande contribuição que o BBB dá a uma sociedade é a capacidade do altruísmo, do psicodrama. Eu consigo me colocar no lugar do outro e analisando suas atitudes saber qual será sua jogada. E isso é de um valor inenarrável.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Falando em valores, esse também é um dos grandes motivos pelo qual o programa ainda está no ar: o lucro. Sim, o BBB rende milhões de reais e esse reconhecimento do capital o torna tão especialmente famoso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Porém, não é esse o motivo da reflexão. O que me trás aqui são as pessoas que criticam o programa.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Com certeza o BBB é um emaranhado de futilidade, de sentimentos efêmeros e de uma "fama" instantânea. Mas a descrição do programa nunca omitiu que ele era isso, só isso. E todas as atitudes dos seus jogadores tem justificação torpe! Exposição por dinheiro, resistência física e psicológica por dinheiro, jogadas e trapaças por dinheiro, sexo por dinheiro e etc.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;E onde está o problema? É um retrato da vida! Costureiras costuram por dinheiro, arquitetos decoram por dinheiro, advogados processam por dinheiro, médicos te cortam por dinheiro, até os padres rezam a missa por dinheiro... Não entendo pra quê tanto moralismo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Ah, é porque somos obrigados a assistí-lo e não podemos fazer qualquer outra coisa nessa hora... A Globo imantou as ondas da tv e elas reagem com nossos Complexos de Golgi nos deixando vidrados, inertes, babando em frente da televisão, né? Evidentemente que não... Porque no capitalismo as coisas não acontecem por acaso, se o programa está no ar, é porque as pessoas ainda querem assistí-lo e se todos querem ver, mais caros são os comerciais. Mais gente vendo é igual a mais dinheiro no caixa da emissora.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Então as pessoas gostam de ver... hum. Mas gostam de criticar, também. Estranho, né? Me parece culpa... tenho certeza que é culpa. Porque eu poderia estar lendo Madame Bovary ou Nietzsche, ou Freud, mas eu estou aqui vendo BBB e esse país é uma merda, ninguém faz nada, ninguém lê, não passa nada que preste na televisão (!) e eu odeio tudo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Ok! Agora de quem é o problema? Nosso, com certeza. Vivemos cercados de mentiras: eles mentem que é legal, nós pagamos. Eles mentem que é fashion, nós usamos. Eles mentem que é necessário, nós compramos. Estamos quase como os cachorros, só reagindo aos fatos. Ficamos parados aqui, esperando uma notícia super hiper mega importante sobre a menstruação da Christina Aguilera e aí discutimos, criticamos, gritamos, nos descabelamos... alguns até devolvem a bolinha, mas a maioria fica ali, controlada pelo seu lado animal, correndo de um lado pro outo, sem chegar a lugar algum com o rabo abanando. E depois cansamos e comemos e dormimos. E acordamos e queremos mais e mais bolinhas, coloridas, com aromas, temáticas e o escambau.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Acredito em tempos de mudança, mas uma mudança extremamente preguiçosa, pra não dizer letárgica. E quanto ao BBB, ele é o nosso reflexo, assim como os políticos. Mas que se importa, é tudo tão chato.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Vou lá assistir Fina Estampa, depois vou ouvir as 7 melhores na Jovem Pan e atualizar minhas fotos no Facebook, aí mais tarde vou beber em algum lugar e ficar lá, rindo de mim mesmo... mas amanhã não saio, &lt;strike&gt;tem eliminação&lt;/strike&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;tenho que estudar e lavar a louça.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8903653346272786676?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8903653346272786676'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8903653346272786676'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2012/01/o-grande-irmao-da-brasilia.html' title='O grande irmão da Brasília'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6152915312955314014</id><published>2012-01-08T21:17:00.003-02:00</published><updated>2012-01-08T21:20:11.902-02:00</updated><title type='text'>il mio pastore</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;EU desprezo VOCÊ, tenho nojo e uma vontade gigantesca de lhe sufocar, vê-lo agonizar até a morte. Sou antônimo a tudo que você faz ou fala; seus atos me indignam e me roubam a esperança de uma sociedade melhor e mais justa. Eu julgo a sua ignorância e lhe condeno sumariamente. Meus atos são uma resposta aos seus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Meus pré-conceitos são fruto do meu ódio inexplicável. Esse sentimento negativo que eu alimento aqui dentro, quando te vejo, é proporcional ao meu medo. O ataque espontâneo é a mais elementar técnica de defesa a que o meu corpo reage quando me sinto profundamente ameaçado. Tenho um medo inconsciente de me tornar igual a você, ou que descubram que temos afinidades psicológicas - isso é motivo mais do que suficiente pra eu desejar o seu extermínio da face da terra. Quero que você se mantenha distante o suficiente pra que eu possa me esquecer que você existe, quero censurar seus passos e seus atos, quero que você seja criminoso na sua condição mais impotente; quero que o meu sentimento reprimido identifique-se com o de todos os demais e o meu medo vire o nosso medo, para que juntos possamos aniquilar você.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Irei definir regras, condutas e uma moral totalmente avessa a sua atitude, irei disseminar isso da maneira mais perversa e cruel que minha criatividade permitir. Construirei uma instituição física, calcada em palavras e imagens - chamarei isso de A Verdade - e nela o meu medo tomará corpo, n'A Verdade eu poderei exercer meu poder e minha tirania pra cima de você, conseguirei justificar meus desejos e minhas perversões. Conseguirei que a mediocridade se espalhe pelas relações sociais e que você seja sempre um marginal, uma minoria. Estabelecerei conceitos de amor, família, fé e razão tão dogmáticos, que nem os mais sábios pensadores conseguirão negar. Cercearei todos os seus direitos, tirar-lhe-ei a condição digna de pessoa e no findar estarei realizado com a sua infelicidade - porque vê-lo sofrendo é muitíssimo mais prazeroso do que vê-lo morto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Eu me fantasiarei de O Bem, os que vierem comigo serão salvos e absolvidos e os que se juntarem a você... O Mal irá se encarregar. Agora saia daqui e vá viver sua vidinha medíocre - mas se quiser a absolvição, estarei aqui de braços abertos, pronto pra lhe catequizar e lhe indicar o caminho da felicidade e da vida eterna.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6152915312955314014?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6152915312955314014'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6152915312955314014'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2012/01/il-mio-pastore.html' title='il mio pastore'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3849391827409605268</id><published>2012-01-03T03:49:00.002-02:00</published><updated>2012-01-03T03:49:30.196-02:00</updated><title type='text'>Facilmente</title><content type='html'>&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Segunda-feira incomum de Dezembro. Os termômetros marcam menos de vinte graus célsius e o vento moderado intensifica a garoa contra o&amp;nbsp;para-brisa. Estou voltando da ordinariedidade de socializar com os amigos o final de semana. Estranho mesmo é que passei o final de semana com eles... Mas tudo serve de justificativa quando nossa carência, sempre latente nos dias de hoje, grita desesperadamente por um minuto de atenção.&amp;nbsp;O caminho de volta para casa é sempre solitário, são uns quinze minutos de uma leve sistematização dos fatos e daquele gostinho de "estou fazendo tudo errado e a partir de amanhã tudo será diferente" que nunca acontece.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Excepcionalmente esta noite eu venho margeando a materialidade da vida real em seus prédios, nas placas de trânsito, nos poucos carros que me cruzam o caminho, excepcionalmente hoje eu declino a tudo isso e o mesmo amarelo que me diz "atenção, o sinal irá fechar" é o amarelo da luz predominante nos andares altos dos prédios de classe média à beira mar. "Atenção, o sinal irá fechar" penso eu com quadros na parede, com os tetos rebaixados e as sancas em gesso, com os elevadores sociais e de serviço; com o lobby, o hall, o estar-social, as suítes e as&amp;nbsp;dependências&amp;nbsp;dos empregados. No asfalto, três pistas vem e três pistas vão - pra onde?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Isso tudo significa o que? A cidade que carrega como estigma a sua beleza natural, padece, paradoxalmente, dessa necessidade de valorar as suas virtudes no preço do vidro e do aço polido. As pessoas que fazem parte da paisagem ou que dela se tornam peritos, e como juízes de direito numa mesa de bar julgam-lhe o nome próprio: Florianópolis é! Florianópolis não é! Pessoas que vem e que vão, e que encontram no desmérito de ter aberto os olhos pela primeira vez fora d'uma comunidade insular a justificação para seus argumentos de superioridade empírica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Antes de chegar em casa concluo que não sabemos quem somos e nem de onde viemos, mas abraçar uma causa perdida, como ser um manézinho-de-fato, parece muito mais interessante do que apenas respeitar a legislação e agir como um cidadão deste país. Não chegaremos a lugar algum antes de revermos que diante da majestade do mar e do brilho ofuscante das jóias de ouro, somos todos iguais; somos todos iguais, sem qualquer distinção.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3849391827409605268?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3849391827409605268'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3849391827409605268'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2012/01/facilmente.html' title='Facilmente'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7315235044142261195</id><published>2011-11-07T17:14:00.002-02:00</published><updated>2011-11-07T17:14:18.411-02:00</updated><title type='text'>Oh, pedaço de mim. Oh, metade exilada de mim. Leva os teus sinais.</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;É evidente e elementar que quando falo de você, falo de mim. Porque não há na história humana relato sobre outrem que não carregue doses cavalares de paixão do interlocutor. E eu falo de você, falo muito de você. Você me tira o sono e me deixa sonolento, me enlouquece e me tranquiliza.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Porém, você nunca foi real, porque nunca saiu do imaginário. Mas não seria o imaginário uma faceta da realidade? Pois, sim, eu gritaria aos sete ventos que "penso, logo existo" só pra justificar sua existência. Ainda que não surtisse efeito, porque o problema não estava em mim, por querer você demais; estava em você, por não me querer nenhum pouco.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;E de que adianta eu lhe dedicar milhares de caracteres numa pseudo reflexão sobre nossa relação, se ela nem existe? Se você está distante e é intangível sob a minha ótica? De nada adianta... Por isso falo de mim, que sou um incorrigível e consciente amante platônico, porque talvez seja mais fácil amar ao pretérito ideal do que encarar a realidade, o mundo lá fora. Porque razão e reflexão em demasia, sem um objeto final, nos transformam em escravos de nós mesmos, passamos de seres vivos e pensantes a reprodutores da nossa metalinguagem, como um infindável looping de montanha-russa. &lt;br /&gt;Mas equivoca-se quem pensa que isso é apenas lamúria. Isto é um pedido interno e iminente de socorro, meu protocolo de saída. Assim como este post acabará em breve, quero que esse sentimento que me atormenta os cílios, definhe velozmente. Repetirei como um mântra metafórico em contagem regressiva que viemos sozinhos, sozinhos estamos e assim permaneceremos, qualquer lide recursal quanto a isso é prova da nossa resistência à solidão.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;E esta história já tem até seu segundo volume, mas eu fui, cabalmente, retirado dos créditos. Agora só me resta parar de almejar minha vaga no ordenamento público e tornar-me o empreendedor privado... &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7315235044142261195?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7315235044142261195'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7315235044142261195'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/11/oh-pedaco-de-mim-oh-metade-exilada-de.html' title='Oh, pedaço de mim. Oh, metade exilada de mim. Leva os teus sinais.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8255797948616361826</id><published>2011-10-26T00:56:00.001-02:00</published><updated>2011-10-26T00:56:17.109-02:00</updated><title type='text'>Manuche do avesso</title><content type='html'>&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;não me respondas mais, cara senhorita dos olhos castanhos&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;cansei-me de repetir que de ti não quero nem os trapinhos&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;e do pretérito só me resta o canto da lembrança.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;encontro-me equiparado ao&amp;nbsp;inocente sonho da criança,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;não me culpe por te amar demais, nobre manuche,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;sua abnegação a tudo que julgo importante me enfeitiça.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;já que não aceito minha vultuosidade, nem seu teor de deboche.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;que no pior dos contextos se equipara à cobiça,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;bela jovem dos passos delicados e do movimento exato&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;seu feitiço embalado roubou-me o verbete.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;pois justamente alinhado tornou-se inato.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;supostamente apaixonado, escreveu-lhe esta manchete.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;por apostar que mesmo inebriado o candidato,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: large;"&gt;C&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;onsegue provar de trás pra frente o amor neste bilhete,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8255797948616361826?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8255797948616361826'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8255797948616361826'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/10/manuche-do-avesso.html' title='Manuche do avesso'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1749817575887284020</id><published>2011-09-15T02:36:00.002-03:00</published><updated>2011-11-07T17:21:13.519-02:00</updated><title type='text'>Freeway - Atari</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Uma mulher comum, seus trinta e poucos anos, dois filhos, um ex marido. Ela foi bonita na adolescência, era paquerada na escola e foi uma das primeiras da classe a perder a virgindade. Mas a idade chega, a falta de recursos financeiros, a descontinuidade dos estudos e uma vidinha mediana são o ápice da sua existência.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Certo dia a mulher, ao acaso, decide voltar alguns pontos de ônibus para tentar um lugar sentada, uma vez que o transporte coletivo é péssimo e ela sempre vai ao trabalho como uma sardinha enlatada em pé. Por uma falta evidente de senso de direção a mulher se depara com uma avenida sem passagem para pedestres e muitos metros de um gramado tão verde que lhe ofusca os olhos. Desesperada para tentar chegar ao outro lado da rua, como a galinha nos jogos de video game, a mulher se lança loucamente pelo asfalto, e tentando a sorte consegue chegar no canteiro central, porém os carros em alta velocidade atrapalham muito seu raciocínio e numa fração de segundos um reflexo cega sua visão, fazendo com que ela dê passos em falso, escorregando no meio fio e indo parar com metade do corpo em cima da pista. Um carro esportivo que vinha acima da velocidade permitida bate com o espelho do lado esquerdo no braço da mulher, que cai bruscamente no meio da via. Atônita e machucada a mulher não consegue se levantar e é inevitável que o carro de trás lhe atropele como um rolo de macarrão amassando a massa recém misturada. Os pisca alertas se acendem e as buzinas gritam freneticamente, mas os dois carros adjacentes não conseguem parar e terminam a macarronada, fazendo daquela senhora um grande&amp;nbsp;spaghetti à bolonhesa...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É bem provável que ela não tenha sentido dor alguma, uma vez que o cérebro nos poupa de traumas físicos desligando os discos rígidos antes dos ataques, mas o que é apavorante é que a mulher tinha uma história, uma rotina, um futuro. Era diretamente ligada a outros seres humanos, desempenhava uma função que mantinha as engrenagens da sociedade girando e num deslize esperançoso de conseguir um lugar vago no ônibus, morreu drasticamente atropelada.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1749817575887284020?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1749817575887284020'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1749817575887284020'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/09/freeway-atari.html' title='Freeway - Atari'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8800135511782008162</id><published>2011-09-13T22:12:00.000-03:00</published><updated>2011-09-13T22:12:35.007-03:00</updated><title type='text'>Problemas aparentes</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu te amo e você nem sabe disso. Quisera eu ter a certeza que você ainda se lembra de mim; que você sabe quem eu sou; que eu existo. Meu dramalhão mexicano vem de mim, faz parte de mim. Não seria tão verídico se não fossem minhas palavras, mas são. E são porque eu me permito ser assim, platonicamente apaixonado. Me permito gastar horas num vil altruísmo e na esperança de um dia te reencontrar em outras circunstâncias, com outras roupas... sorrindo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Faço planos pra esse momento, traço metas e perspectivas. Às vezes só há sentido continuar porque existe você. Vocês. Diante de um fracasso iminente, antes de chorar e se desesperar, eu crio cenários, fujo da realidade, pra um futuro não muito longe onde as águas do rio já não alagam, onde o sol não arde e o frio não queima. Coloco todas as minhas expectativas nesse momento, nesse porém. E ai...&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;... que adio o inadiável, me deleito no sofrimento. O meu momento é agora e o agora é adiar. De que vale tanta reflexão se todo meu prazer está no fictício, no paralelo?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É porque não há uma realidade, existem várias. Realidades plurais para pessoas singulares. E é tão difícil suportar a realidade, aguentar sozinho o peso da vida nos ombros. São pessoas queridas que se vão, colegas que se perdem, amores que desaparecem; solidão que se instaura, dívidas que fazem aniversário na porta da geladeira e uma ansiedade inexplicável.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A vida é uma grande insanidade; felizes daqueles que sobre ela não refletem e não chegam a conclusão nenhuma. Felizes são os cachorros que na sua pobre existência contentam-se com um afago e um pote de ração. Já nós que&amp;nbsp;desperdiçamos&amp;nbsp;o tempo livre buscando perguntas sem respostas, vivemos a mercê da nossa capacidade de superação... Minha felicidade é inversamente proporcional a minha capacidade de pensar.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8800135511782008162?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8800135511782008162'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8800135511782008162'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/09/problemas-aparentes.html' title='Problemas aparentes'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-284732868659184716</id><published>2011-09-03T04:05:00.002-03:00</published><updated>2011-09-13T22:18:56.981-03:00</updated><title type='text'>Dois minutos e um espelho</title><content type='html'>Você é um erro, uma virgula! Apenas uma inútil e substituível virgula - gritava o homem em frente ao espelho - Tenho vergonha de você, de tentar mascarar os fatos...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De repente o espelho, na sua materialidade absolutamente inanimada, retruca: - Pare de apontar esses dedos desajustados para mim! Sou apenas luz refletida, jamais serei qualquer outra coisa, senão um substantivo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O homem assustado responde: - Mesmo sendo luz refletida, irás ouvir, porque você sou eu, e eu sou você.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não me culpe dos seus problemas, assuma sua responsabilidade e não use mais a terceira pessoa para se representar, espelhos tem sentimentos e também sentem-se ofendidos - continuou o espelho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O homem de olhos esbugalhados, incrédulo da situação que se construía, prolonga a conversação: - Por favor: sem lições morais ou filosóficas, estou apenas reclamando. Deixe-me gozar da minha liberdade de expressão sem me atormentar com ladainhas retóricas e fantasiosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O espelho: - Caro cidadão, sua conduta me envergonha. Um ser humano do sexo masculino que se dispõe a se auto-flagelar em frente ao espelho com um discurso punitivo e ilógico, acreditando que sua simplória sistematização e essa necessidade de "achar um culpado para tudo" são as responsáveis pelo seu deplorável desempenho social, sequer, merece a condição do "ser" de ser humano. Culpar-se na terceira pessoa é colocar-se numa posição superior a de si mesmo, ser seu próprio juiz, seu deus; é ser a consciência, a conduta e a punição; a própria dialética! Crie vergonha, homem. Assuma ao invés de presumir; resuma ao invés de resenhar; seja conciso ao invés de choramingar. Por mais difícil que seja aceitar o constrangimento, colocar avatares nos lugares das fotos 3x4 só adia a resolução. Para de elencar os problemas e os resolva.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Crente que esse bate-papo era fruto da sua imaginação embriagada, o homem, já de pé e saindo em direção a porta, exclama: - Alcool...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E o espelho concluí: - Homens!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-284732868659184716?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/284732868659184716'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/284732868659184716'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/09/dois-minutos-e-um-espelho.html' title='Dois minutos e um espelho'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1937956127452944324</id><published>2011-08-29T20:14:00.000-03:00</published><updated>2011-11-07T17:26:59.534-02:00</updated><title type='text'>Homo sapiens sapiens</title><content type='html'>É tudo nosso. Sai tudo da nossa cabeça.&lt;br /&gt;Tão egoísta é a dosagem do amor que se torna platônico; da felicidade excessiva, a loucura; da melancolia extrema, depressão. Da gula, a fome; da luxúria, a rapidinha; da avareza, o salário-mínimo. Se todos os fatos dos "recursos humanos" não fossem tão inter-relacionados e tão explícitos, jamais conseguiria achar um culpado por toda a realidade mundana, senão nós mesmos. Vivemos no paralelismo da felicidade, sempre em busca do desejo saciado, infelizmente a felicidade anda na pista da esquerda e desde que a estrada fora duplicada, é impossível alcançá-la.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Porque por detrás dos motores luminosos e artísticos que engendram nossa sociedade há uma força maior; um mentor; uma energia poderosa. É inconcebível pensar que as instituições tenham tomado tal magnitude aleatoriamente. E essa supremacia, essa incomensuralidade, está relacionada com nosso comportamento, somos regidos e sancionados por ela a todo instante. Alguns até dizem que fomos criados sua imagem semelhança, mas é o oposto; criamo-na nossa imagem semelhança, e ela nem é deus. Ela é a nossa psique, nossa consciência e nossa inconsciência; a maneira como trabalhamos os fatos, como os interpretamos; se é que os compreendemos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os seres que sabem, que sabem. Paradoxal, porém não absolutamente.&lt;br /&gt;Materializamos o saber em felicidade e a felicidade em "American Dream", "Pop","Poder", "Fama", "Loteria Federal", "Golpe do Baú", entre outros. Mas o real significado é vencer, assim como animais numa disputa territorial, acordamos todos os dias e batalhamos, guerreamos, sobrevivemos. Em busca duma realidade inatingível, em busca da felicidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E regressamos à animalidade, levando em conta que ser feliz é saciar nossos desejos; nunca seremos felizes. Os desejos realizados de hoje, abrem espaço para desejos maiores amanhã e quando os desejos tornam-se irrealizáveis, desejamos surrealismos como nossa morte ou nossa vida depois da morte. &lt;br /&gt;Um cérebro tão genial, capaz de transformar o mais inútil grão de areia na parte integrante de uma vidraça num prédio comercial para empresas de tecnologia em comunicação, preso ao seu próprio saber.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1937956127452944324?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1937956127452944324'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1937956127452944324'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/08/homo-sapiens-sapiens.html' title='Homo sapiens sapiens'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1890109908523546132</id><published>2011-05-16T18:10:00.002-03:00</published><updated>2011-05-16T18:13:53.079-03:00</updated><title type='text'>Nightie night</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O sol cai, a penumbra devagarinho vem tomando o lugar da luz refletida. Pessoas agitadas regressam à&amp;nbsp; segurança do lar depois de um dia de obrigações e rotina. A visão distanciada nos afirma que somos seres diurnos, que nossa atividade se realiza com o dia e sua variação luminosa. Mas enquanto a maioria das pessoas repousa em seu leito semi-mortal, uma nova realidade se instaura lá fora.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Durante o dia as coisas parecem simplificadas e harmônicas, tudo tem fluidez. A noite é mais seleta; não está disponível para todos. Mas é um erro crasso dizer que a noite é "uma criança". A noite é inversamente proporcional ao dia. A moralidade, a territorialidade e as ações transformam o cenário de relações num estado de sobrevivência, onde tudo é possível - análises sociais deveriam ser feitas somente durante a madrugada, quando as pessoas descortinam seus pudores e se jogam de braços abertos na irresponsabilidade da escuridão.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Maridos, prostitutas, corrupção, esposas, perversidade, capital... A guerra se propagada na madrugada, debaixo dos edredons, nos telefonemas com linha cruzada, na não emissão de nota fiscal da whiskeria... É uma terra sem lei, onde cada indivíduo é responsável por si e onde a piedade vira piada. Uma moral de consumo paira no ar, a noite só subexiste com o dinheiro... seja o corpo, o vício ou o crime.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É perdoado pela manhã o morto na madrugada; é esquecida à noite a boa conduta durante o dia útil.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Seguindo os bons costumes sociais e biológicos, todos deveriam dormir durante a noite e fazer dela uma espécie de envólucro seguro da saúde e da consciência... mas com essa ideia de subversidade a noite clama pelos aflitos, pelos ansiosos, pelos indecisos. Os loucos saem à noite, é seu climax. Eles são donos do lugar. E caído na porta do edifício, o bêbado torna-se um monstro; seu vomito, um veneno.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eis que então, a luz no horizonte anunciada por raios raivosos, acorda o mundo. E silenciosamente a noite-marginal dá lugar a frieza do dia, que chega com suas normas e suas sanções, sua fúria irredutível... sua piedade. O pobre louco que lá padece, em coma alcóolico, desmistifica sua monstruosidade em doença, e sua doença já é responsabilidade de todos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;Apagam-se as luzes, arrumam-se as camas. É hora da verdade, o ébrio da realidade entope nossas narinas; somos rechaçados e obrigados a atuar como civis, arcar com o peso das escolhas... Somos induzidos. Fatalmente induzidos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1890109908523546132?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1890109908523546132'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1890109908523546132'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/05/nightie-night.html' title='Nightie night'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2951091636608273211</id><published>2011-04-16T04:14:00.005-03:00</published><updated>2011-04-28T17:47:25.512-03:00</updated><title type='text'>Gênesis, capítulo 3, versículo 4</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Discutia mais cedo como os dez mandamentos bíblicos fazem parte da natureza humana, são nosso comportamento negado e positivado numa tábula divina. Afirmo que os pecados são nossos desejos pelo simples fato de que surgem legislados de maneira regulamentadora e repreensiva.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nosso comportamento indeterminável e inescrupuloso abre margem para qualquer condenação prevista na lei divina, somos um somatório de paixões que surgem consoantes com a situação: por que diria que "cobiçar a mulher do próximo" é crime se isso não fosse uma prática existente e corriqueira nas relações sociais entre os seres humanos? Por que acionaria a justiça divina para evitar que fossem levantados "falsos testemunhos" se os homens não fossem altamente articulados, manipuladores e desonrosos? Por que Deus nos criaria sua imagem semelhança se não fossemos extremamente egoístas, narcisistas e carentes?&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Somos assim porque abrimos nossos olhos e enxergamos. Conseguirmos ver os fatos e isso nos transforma, nos domina, nos enlouquece. A falta de visão é o antônimo de razão; é o céu, a vida eterna.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;São os olhos os maiores inimigos da fé. Ja diria a 'cobra': "Deus disse isso [que Adão e Eva morreriam] porque sabe que, quando vocês comerem a fruta dessa árvore, seus olhos se abrirão, e vocês serão como Deus, conhecendo o bem e o mal."&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Desalienação é o maior problema da hegêmonia de qualquer tipo de relação, seja na família, na sociedade ou nos negócios. Lidar com a ignorância alheia simplifica qualquer processo; o sucesso é garantido. Mas lidar com a informação &lt;i&gt;confrontória¹&lt;/i&gt;, com o argumento; lidar com a razão requer um discurso polido de dogmas e falácias.&lt;br /&gt;O povo ignorante-alienado é o povo de deus, para que os homens, que são, de deus, à imagem semelhança, permaneçam com seu pérputuo poder arbitrário justificando seu domínio corporativo e seus vícios pecaminosos e capitais. - Uma grande metáfora, o paradoxo da nossa existência mediocre.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif;"&gt;De olhos bem fechados, eu creio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;____________________________&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;¹Confrontório: 'Neologismo de minha autoria'. Adjetivo. 1. Capaz de confrontar. 2. Que causa confronto.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2951091636608273211?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2951091636608273211'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2951091636608273211'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/04/genesis-capitulo-3-versiculo-4.html' title='Gênesis, capítulo 3, versículo 4'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-583675511456168634</id><published>2011-03-12T12:06:00.000-03:00</published><updated>2011-03-12T12:06:57.736-03:00</updated><title type='text'>PINEL, Philippe e eu.</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Pergunto-me quase todos os dias, como sei que não sou louco? O que prova minha sanidade? O que é razão?&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Provavelmente perguntas primárias, que qualquer estagiário de psicologia consiga me responder sem titubiar. Mas diante de tanta obviedade, há limiares que se escondem por detrás do fatos e que não nos permitem alcançar, com exatidão, tais respostas.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;A loucura bate nossas portas todas as manhãs, ela nos suborna os bolsos, vela nossos sonos. Somos induzidos a acreditar que tudo é recompensador, que não haverá ressaca ao entardecer.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;A cólera se foi, os médicos tomaram conta dela. Agora há paz e esperança pixada em todos os muros. Um mundo de glórias e prazeres nos espera no final. Mas ficamos à margem dos fatos, sem saber o que é verdade e o que é ilusão. Não há verdade. Nada é verdade. Nem as letras, que formam essas palavras, são reais. São apenas dados acessados remotamente de um servidor em algum lugar do mundo.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;O que hoje nos serve de travesseiro, amanhã será nosso purgatório.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Se ao menos houvesse alguma coisa para me agarrar, e de fato, acreditar, não teria dito isso. Mas só consigo acreditar que o amanhã virá; impreterivelmente, o amanhã virá. E com a manhã vem a inexplicalidade da luz, que sutilmente mata meus anseios e destrói a escuridão morfinada da noite.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Amanhã terei respostas. Amanhã todos os sons de hoje tornar-se-ão a orquestra que o despertador tocará. Amanhã hei de acreditar!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-583675511456168634?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/583675511456168634'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/583675511456168634'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/03/pinel-philippe-e-eu.html' title='PINEL, Philippe e eu.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-754874190411402085</id><published>2011-01-19T17:54:00.001-02:00</published><updated>2011-01-19T17:59:53.526-02:00</updated><title type='text'>Pode me chamar de Seu Chico.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Rememorando minhas vivências, dou-me por fracassado. Tão folclore quanto o saci.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Ontem mesmo estávamos juntos; ontem estávamos sós, só nós, sem cós, mas oh...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Declamamos rimas que tiveram um teor genial, nossa apoteose foi na bossa music&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;reinventada. Meus conceitos trabalhados caíram por terra, culpo você. Deselegantemente&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;induzi ao erro. Ao meu erro - o nosso erro. Tornou-nos estranhos, pior que um teste de hiv.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Garotos crescidos-confusos-difusos, instrospectivo amor. Ato falho! Foi tudo um sonho&lt;span class="Apple-style-span" style="color: red;"&gt;?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Ou não, porque sonhos não acabam. E esse, sequer, começou. Brincando no blog&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;vivi a vida de outro. Desejei coisas que jamais o fizera. Menti e sorri. Aprendi. Saí, chorei; morri!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Emaranhado de palavras incoesas, que não rimam, que não comovem: chamo de despudor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Cada pedaço metafórico daquele sorvete de macadâmia me faz ter certeza que gosto é de fast-food.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;Homericamente descontente, abriria mão do pão-do-cão e deixaria puxarem o gatilho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;incomensurável das fotos que o cercam. E seria feliz, porque dor sempre rima com amor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-4e5a2add9334381d" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v20.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4e5a2add9334381d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D24A0002CEB686734DC61C5FCA71BF21824063741.4758DCCF2FCC68026276E7A6DAFEC149E8B93C42%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4e5a2add9334381d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DZUV2kNL3movzg9CQ8KGLKP8v5LQ&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v20.nonxt2.googlevideo.com/videoplayback?id%3D4e5a2add9334381d%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D24A0002CEB686734DC61C5FCA71BF21824063741.4758DCCF2FCC68026276E7A6DAFEC149E8B93C42%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D4e5a2add9334381d%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DZUV2kNL3movzg9CQ8KGLKP8v5LQ&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Trebuchet MS', sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-754874190411402085?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/754874190411402085'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/754874190411402085'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2011/01/pode-me-chamar-de-seu-chico.html' title='Pode me chamar de Seu Chico.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1018362285876368380</id><published>2010-12-18T04:42:00.000-02:00</published><updated>2012-02-03T23:05:40.869-02:00</updated><title type='text'>O desnexo da lógica</title><content type='html'>Vive-se nesse mundinho. Redondo para alguns, achatado para a maioria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Num estado remoto, onde a razão não existia, o tempo não se fazia presente. Não havia fisicalidade, não havia nada. O "nosso" nada constitui uma série de conhecimentos empíricos do que é o absoluto "coisa nenhuma"... mas não conseguimos atingir tal nível de reflexão sobre um nada literal. Sem luz, sem som, sem pressão, sem gravidade, sem vida, sem tempo. O nada é a grande dúvida da morte. Se&amp;nbsp;soubéssemos&amp;nbsp;o que nos aguarda depois dos findar dos olhos, não a esperaríamos&amp;nbsp;ansiosos ou&amp;nbsp;lutaríamos&amp;nbsp;com afinco para permanecer nesse campo de batalha.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu não sou confortado com nenhuma especulação sobre o nada imortal. Nem a ideia do julgamento divino, nem da putrefação do corpo sob a terra, ou da elevação do espírito ao estado kantiano de razão pura. A finalidade dos seres racionais deve ser mantida sob o mais bem guardado segredo, assim como a origem, o desenvolvimento e a conclusão. O que nos mantém vivos é a dúvida e o desejo. Se a respondermos e o sacearmos jaz aqui a necessidade de perpetuar a espécie, e como todo bom darwinista,&amp;nbsp;iríamos&amp;nbsp;sucumbir à insanidade, até que nada mais restasse, a não ser nossos estragos e nossa sujeira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O poder humano perderia seu sentido; sem causa todos iriam rumar suas&amp;nbsp;demências&amp;nbsp;além de qualquer soberania, a não ser a certeza, a verdade universal revelada. E não haveria jesus, não haveria satisfação, não haveria medo. Seriamos máquinas realizando suas funções vitais, delegando matrizes e determinando funções de um senso comum digno dos mais incapazes deficientes mentais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A ansiedade da resposta deve permanecer velada. Não haverá na natureza nenhum vestígio dos pontos finais, essas árvores se extinguiram; no campo das idéias só restam as interrogações majestosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ave vida - afinal, se ela dá pra qualquer um, maldita Geni!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1018362285876368380?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1018362285876368380'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1018362285876368380'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/12/o-desnexo-da-logica.html' title='O desnexo da lógica'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3396337242158737006</id><published>2010-12-08T15:38:00.000-02:00</published><updated>2010-12-08T15:38:00.689-02:00</updated><title type='text'>Fermeture Éclair et Portrait</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Assim como fotografias num álbum, nossa vida é constituída de poses e flashes. Às vezes belas e perfeitas, outras desfocadas e cafonas. Eu estava com uma chave de fenda na mão, para apertar o parafuso de conversor hpna, quando me dei conta de que as minhas&amp;nbsp;reminiscências&amp;nbsp;não fazem mais sentido. O pretérito, que outrora fora meu presente e portanto minha verdade, agora é apenas fruto das fotografias cerebrais que eu guardei, que se misturam com desejo, fantasia e uma dose cavalar de juízos de valor. A construção do meu EU de hoje, tem uma base embaçada de flashbacks de amor e ódio.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Se não tivesse materializado os fatos em objetos, poderia facilmente entrar numa esquizofrenia e me livrar de tudo que me cerca, mas como uma mãe solteira não consegue se livrar dos filhos para esquecer o ex-marido, eu não consigo abafar o som das palavras proferidas para delas me ausentar. Felizmente, somos como zipers e conseguimos nos separar do outro lado da costura facilmente; só que um lado sozinho do zíper não serve pra nada; não fecha, não esconde, não tranca, não abre, não revela, não desarma.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fecho-de-correr e retratos. Quanta nostalgia.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3396337242158737006?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3396337242158737006'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3396337242158737006'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/12/fermeture-eclair-et-portrait.html' title='Fermeture Éclair et Portrait'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8968799802753761939</id><published>2010-10-26T18:23:00.004-02:00</published><updated>2011-03-12T12:35:14.644-03:00</updated><title type='text'>A hermenêutica de Fernando</title><content type='html'>&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;A desesperança batia-lhe à porta. O homem que outrora fora um belo femeeiro¹, com seus cabelos morenos e lisos, sua pele rija e bronzeada, as mãos animalescamente grandes e robustas, uma barba grossa e que nenhuma lâmina sozinha dava conta; agora esmaecia diante do espelho.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;No ímpeto da sua jovialidade ele era o gozo personificado, o &lt;i&gt;homo sapiens sapiens&lt;/i&gt; masculino caricato! Não havia naquela pequena cidade nenhuma jovem dama que não passasse as noites frias a suar imaginando o Sr. Fernando a invadir seu roseiral e lhe polinizar as rosas ainda rosas.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Ele iniciou a vida social ainda criança, quando as coxas sobressalentes nos curtos shorts o anunciavam... Não nascera rico, de maneira nenhuma, fora uma criança simples, sem grandes luxos ou mimos. A psicologia infantil não esteve presente, embora ele tenha se tornado equilibradíssimo, sensato e sagaz, com um senso de justiça que supera qualquer ética cristã ou moral-dos-tolos.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Ao contrário do que todos esperavam, que um homem com aquela envergadura investisse num futuro atlético ou de exposição corporal, ele ingressou numa universidade de filosofia. Os pontos de interrogação que se formaram durante sua vida o impulsionaram ao idealismo das ideias. &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;A natureza concedeu-lhe um presente de aniversário, a possibilidade de sobrepujar a razão se apaixonando por uma belíssima ragazza, batizada Helena. Ela era discente de História, interessadíssima no comportamento humano e na sua evolução; era alta, a pele era branca, levemente enrubescida de sardas; tinha um corpo escultural, lapidado com a melhor cadeia genética que lhe fora possível; seus olhos eram verdes amistosos e suas mãos invariavelmente femininas empunhavam um crivo de justiça de mensuração ímpar.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Foi paixão a primeira vista, e o melhor, foi recíproca. Ele já tinha horas-aula de experiência na arte de aliciar mulheres; ela conhecia exatamente todas as intenções nas metáforas masculinas. Sentaram-se lado a lado numa aula de antropologia em que o professor era partilhado para os dois cursos. Na primeira oportunidade de socialização, ele virou pro lado e começou a conversar. Ela negou todo seu conhecimento masculino e se jogou sem para-quedas nos braços dele. Saíram da aula para almoçar juntos e já compartilharam a literatura da tarde e já compartilharam o lençol à noite. Sem hipocrisias que inferiorizam as mulheres e supervalorizam os homens completaram cinco anos de namoro num sintonia histórica.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Eis que formado o filósofo, com o mestrado doravante e uma carreira de profissional de gabinete garantida, vem a desilusão. Nem Berkeley, Kant, Sartre ou Helena conseguiam mais colocar um sorriso naquela face embrutecida. Ele se desiludiu de tal maneira que, além do prozac, a única saída era abrir mão de tudo e buscar a felicidade no outro lado da rua, porque neste, definitivamente ela não estava.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Largou da sua musa antropóloga, largou da razão e largou principalmente dos valores familiares que o tinham guiado até aquele dia.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Decidiu visitar uma depiladora, com cera quente. Depilou tudo. - A moça da cera, inclusive, conseguiu atestado de uma semana por deslocar o pulso enquanto descabelava sua panturrilha esquerda. - Colocou uma bermuda e se jogou nos prazeres da carne, novamente. Ao contrário do suor das virgens, ele começou a visitar os não-virgens... Sempre ruminava consigo que teve sorte em não ter filhos, não conseguiria administrar a sexualidade na visão das crianças.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Por mais irônico que pareça, trocou Helena por Teseu, que quatro anos mais novo, tornou-se seu fiel pupilo à grega.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Ele ficou feliz. Voltou aos filósofos, dos quais nunca deveria ter saído.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; text-align: justify;"&gt;Terminou por concluir que não existem receitas prontas, e que nossos sonhos nem sempre são nossos sonhos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;_______________________________&lt;br /&gt;¹Femeeiro: &lt;span class="descricao"&gt;Que, ou quem é muito dado a mulheres; mulherengo.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8968799802753761939?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8968799802753761939'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8968799802753761939'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/10/hermeneutica-de-fernando.html' title='A hermenêutica de Fernando'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4833290159300808138</id><published>2010-10-12T18:57:00.001-03:00</published><updated>2010-10-12T19:00:20.941-03:00</updated><title type='text'>Belo, pra quê?</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;A beleza vazia. De que serve?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Um rosto simétrico, um corpo escultural, uma&amp;nbsp;cútis&amp;nbsp;uniforme e brilhante, dentes ladrilhados e clareados... e nada mais. Uma planta ornamental, que serve apenas para ser observada e em casos&amp;nbsp;específicos&amp;nbsp;para decorar ambientes. É esse tipo de decoração que as pessoas se tornaram; cascas, mansões sem mobília, ferraris sem motor, sacos vazios.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;O corpo é super-valorizado e justifica qualquer atrocidade, qualquer erro. A beleza serve de censura para crítica. A padronização, ou a caricatura, do ser esteticamente perfeito sobrepõe qualquer outro desejo e termina por coisificar todas as relações.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Não que eu justifique que pessoas horríveis e desleixadas, mas interessantes ou geniais sejam melhores do que as estúpidas e belas. São na verdade, fatos completares, porque o corpo faz parte do ser. Ser inteligente e desleixado é negar que se é inteligente, uma vez que o corpo é quem carrega a&amp;nbsp;inteligência. A sagacidade mor está em saber dosar a beleza com a esperteza.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Quando o&amp;nbsp;narcisismo&amp;nbsp;sobrepõe a razão, temos um quadro clínico de efusividade do ser, nos tornamos só aquilo que vemos no espelho, limitamos nosso cérebro aos olhos. E sem o advento dos espelhos nós seriamos todos e nenhum, não nos&amp;nbsp;reconheceríamos&amp;nbsp;como beleza, como divindades, como seres supremos, seriamos para nós mesmos somente aquilo que estivéssemos aptos a compreender.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Talvez as grandes respostas para justificar porque o ser humano é tão mesquinho e bárbaro esteja no simples fato de que quando nos olhamos no espelho, nos distinguimos dos outros e assim tornamo-nos dois: eu e minha projeção. Mudando toda dinâmica de&amp;nbsp;inter-relações.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;Quem sabe o espelho seja o culpado de toda a&amp;nbsp;ignorância&amp;nbsp;que se instaura sobre a face da terra.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4833290159300808138?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4833290159300808138'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4833290159300808138'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/10/belo-pra-que.html' title='Belo, pra quê?'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4706232419392706054</id><published>2010-09-17T20:50:00.001-03:00</published><updated>2010-09-17T20:52:59.451-03:00</updated><title type='text'>Objeto satisfatório ao desejo.</title><content type='html'>&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Eu sei que todas as pessoas que passaram por Teoria do Direito I leram “Leviatã”; mas ainda assim vou parafrasear uma frase, dentre tantas, que eu achei genial. “O homem é animado por paixões, cujas arestas são aparadas pela força da espada”.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;O sentido de paixão em Hobbes não é o mesmo pra mim, mas me convém. As relações amorosas são um jogo diário de sobrevivência. A não ser que as coisas tenham atingido uma materialidade de comodismo, as conquistas têm que ser diárias, onde o uso da força se faz necessário em todos os momentos. Quando há dialogo civilizado, as palavras tornam-se corpo; quando há coação, os músculos reinam absolutos. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;O “X” da questão está na tentativa de explicar porque duas pessoas resolvem controlar seus hormônios e seus desejos mais luxuriantes para da singularidade formar um par. Por que diante da experiência de se ter vários, escolhemos um? O que nos fez crer que cada pessoa tem seu complemento em outra?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Eu até entendo que isso é uma construção social, que visa regulamentar a vida das pessoas, mas não seria imposta uma decisão/moral em escala global se não fossemos condizentes com ela. Por exemplo, o casamento. Mesmo que sejamos completamente indeterminados à natureza, percebe-se que as pessoas, um modo geral, seguem uma tendência de encontrar alguém para dividir os bons momentos. Não sei como se chama psicológica ou sociologicamente este fato, mas ele acontece e está aí aos montes para ser questionado e esgotado. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;O fato é que quando essa “miragem”, que é uma relação afetivo-amorosa, se desfaz, os sentimentos sobrepõem-se à razão e ficamos cara a cara com um estado de natureza humana, onde a guerra como forma selvagem de sobrevivência é alimentada pelas paixões do homem.  Vou terminar parafraseando Hobbes, num contexto que é coerente com o que eu escrevi, mas não é coeso com a temática do livro que ele trabalha: “[Na guerra] A vida do homem é, então, solitária, pobre, embrutecida e curta.”&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4706232419392706054?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4706232419392706054'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4706232419392706054'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/09/objeto-satisfatorio-ao-desejo.html' title='Objeto satisfatório ao desejo.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1042197668548384079</id><published>2010-08-28T21:37:00.002-03:00</published><updated>2010-08-28T21:49:35.973-03:00</updated><title type='text'>Sem mais para o momento</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como uma dose de veneno aplicada à força na veia, um sentimento nocivo de ódio me consome por inteiro nesse momento. Sinto minha jugular estressada com uma quantidade de adrelina que desce do meu cérebro...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se eu tivesse uma arma, mataria; se tivesse uma tesoura, mataria; se tivesse um lápis apontado, mataria.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mataria a mim. Ou este misto de angústia e impotência que eu sinto agora.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1042197668548384079?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1042197668548384079'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1042197668548384079'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/08/sem-mais-para-o-momento.html' title='Sem mais para o momento'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3881166052314440344</id><published>2010-07-21T20:41:00.004-03:00</published><updated>2010-07-21T21:00:15.291-03:00</updated><title type='text'>é sobre deus de novo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E ai as pessoas me olham indignadas quando eu afirmo sem medo que sou ateu convicto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Deus? Que &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;deus&lt;/span&gt;? A luz do sol? O vento que sopra na hora errada? A chuva que alaga? Não consigo ver &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;deus&lt;/span&gt; em lugar algum... ou melhor, consigo sim, mas ele não está em imagens, em estigmas, em milagres; consigo ver divindades nos olhos das crianças.&lt;br /&gt;Crianças pequenas tem um brilho no olhar que é inenarrável e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;inintendível&lt;/span&gt;; quem não se encanta com um olhar sincero de uma criancinha, é alguém para se ter um pé atrás.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas o que não me convence que haja algum grande senhor dos acontecimentos por cima das &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;nuvens&lt;/span&gt;, é o fato de que um ser humano consegue destruir esse olhar das criancinhas com uma arma, com um tapa, com um estupro. Onde, diabos, está &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;deus&lt;/span&gt; pra impedir que uma monstruosidade dessas aconteça? Isso acontece todos os dias, toda hora!&lt;br /&gt;Estaria o senhor de Nazaré ocupado demais com o aquecimento global que esqueceu de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;checar&lt;/span&gt; as crianças? Estaria ele de férias?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Oh, quanta bobagem. Nunca houve, não há e nunca haverá nada além seres terrenos e suas convicções pra salvar outrem da desgraça. Se não arregaçarmos as mangas e fizermos nós mesmos, nada o fará.&lt;br /&gt;Se não estudarmos o comportamento dos corpos hídricos e suas relações com pluviosidade, as casas ainda ficarão submersas.&lt;br /&gt;Se não assumirmos que pedófilos são doentes &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;psico&lt;/span&gt;-patológicos, as crianças ainda perderão seu brilho no olhar.&lt;br /&gt;Se não &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;estendermos&lt;/span&gt; a mão à mulher agredida no momento do sofrimento, ela ainda apanhará em silêncio.&lt;br /&gt;Se não incriminarmos os senhores-doutores que &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;roubam&lt;/span&gt; do povo, marcharemos eternamente na miséria.&lt;br /&gt;Se não nos importamos com o problema alheio, nunca vão se importar &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;conosco&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E que &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;deus&lt;/span&gt; entre pra história, como aquele que nunca fez nada. Por ninguém.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3881166052314440344?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3881166052314440344'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3881166052314440344'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/07/e-sobre-deus-de-novo.html' title='é sobre deus de novo'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2975978741240522375</id><published>2010-07-19T15:33:00.002-03:00</published><updated>2010-07-19T16:41:01.097-03:00</updated><title type='text'>A Bela e o Sexo II</title><content type='html'>&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mulheres e seus sapatos de salto, pensou o cara. Estacionado com sua Santa Fé, da Hyundai, em frente ao apartamento, com fachada espelhada, da moça. Ele confere impacientemente a hora no relógio. Até que naquele momento de distração boba, ela surge a uns quinze metros do carro, desfilando seu salto agulha e seu sorriso clareado, com uma bolsinha à mão esquerda, um vestido preto digno de uma senhora bem-casada do Alto de Pinheiros.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ele destravou as portas e rapidamente ela empunhou a maçaneta e de uma forma "vulgaridade-zero" adentrou ao veículo. A meia luz que revelava a fisicalidade do casal, exaltava ainda mais a beleza da moça, que o deixou suando frio. Como um clichê redundante, ela diz, boa noite.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Dirigem-se a um restaurante qualquer, desses em que garçons usam ternos e fizeram curso de sommelier; que o lusco-fusco só revela swarovski e amenidades, onde a comida é cobrada em moeda de câmbio; num desses que ela vai três vezes por semana.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E como todo bom primata, depois da ceia, nada melhor do que uma sesta... ao som de uma Bossa Nova os pombinhos, rumam a uma suíte reservada num motel. No caminho ela faz o papel de esposa, critica o serviço do restaurante, comenta sobre o mercado de ações e termina por fofocar futilidades, com as mãos por sobre as coxas dele.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Dentro do quarto, antes de se despir, acertam as taxas, setecentos e cinquenta reais - porque ele é baixinho.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas o que faz uma mulher valer três quartos de mil reais, por uma hora? Provavelmente todas valham, é só cobrar.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ela pediu licença para se arrumar no banheiro, enquanto ele tirou tudo e colocou na guarda da cadeira. A situação só não era mais patética porque a decoração do quarto e o bom gosto musical dele eram adequados, mas ele tinha por volta de um metro de sessenta e cinco, pernas finas, uma barriga proeminente com marca de cinto apertado na cintura e uma quantidade de pelos desuniforme pelo corpo. O rosto era feio, com marcas de expressão na testa e em volta dos olhos, um nariz em desarmonia com o conjunto e dentes amarelados.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A história começa às 22:37 e termina às 22:59. Ele repousa ofegante na cama, ela levanta delicadamente e vai se arrumar. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;De pernas cruzadas sob a mesa, ela envia um sms para o próximo cliente dizendo que está no trânsito, deve se atrasar uns vinte minutos, mas logo estará lá. Dá uma olhadinha dona-de-casa irritada, e ele percebe. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Em quarenta e dois minutos e meio ela desembarca da viagem em frente ao Amadeus, na Hadoock Lobo com a Alameda Jaú; meia dúzia de passos e está na recepção do Matiz Manhattan, aguardando.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2975978741240522375?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2975978741240522375'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2975978741240522375'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/07/bela-e-o-sexo-ii.html' title='A Bela e o Sexo II'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4518510680054578115</id><published>2010-07-19T02:58:00.003-03:00</published><updated>2010-07-19T14:31:17.360-03:00</updated><title type='text'>A Bela e o Sexo I</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela é morena, um metro e setenta, alguns quilos esculpidos no bisturi e uns quinhentos mililitros de silicone. Graduada, tem senso-crítico, geme em francês e coloca a camisinha com uma mão só. Clareou os dentes, os sinais na pele, os cabelos e a &lt;span style="font-style: italic;"&gt;postérieur&lt;/span&gt;. Mudou-se da periferia para um loft próximo a um ponto de táxi e negociou uma mensalidade fixa com o taxista por uns trabalhos &lt;span style="font-style: italic;"&gt;vis à vis&lt;/span&gt;. Tem três celulares; usa os três.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Diferente do que sua mãe sonhava, ela não seguiu uma carreira jurídica, médica ou executiva. Mas virou remediadora-íntima de executivos. Não que esse fosse o ápice trabalhista da moça, ela simplesmente juntou a fome, com a vontade de comer. Uma vida de mentiras, fornicação e pecado; oh, quanto falso moralismo!&lt;br /&gt;Nada mais inteligente e socialmente justo do que usar sua própria &lt;span style="font-style: italic;"&gt;porta-dos-desesperados&lt;/span&gt; para sobreviver, já diriam os ginecologistas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ela não para, não tem dia de folga. Colocou os pés porta à fora, já está a serviço; é tão corporativista que mandou fazer cartões e não sai sem uma dúzia deles. Exige dos clientes, é ela quem os escolhe.&lt;br /&gt;Maduros, bem resolvidos, preferencialmente casados e altos. A altura talvez seja seu maior trunfo, instigando o lado animal dos homens quando enuncia que para baixinhos o preço é dobrado, uma vez que ela não sente atração nos desprovidos de estatura.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E assim segue, São Paulo, Dolce &amp;amp; Gabanna, viagem de executiva, Chanel, Porche, Rio de Janeiro, esteticista, Cristal (Louis Roederer), cabeleireiro, Louboutin, NY, solidão, solitude, anonimato, futilidade, crise existencial.&lt;br /&gt;Mas ela sabe que o capitalismo é forte e nada como um par de sapatos novos para recarregar as energias.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Entende melhor do que ninguém porque na saída do motel sempre entregam, com a nota fiscal, dois chocolatinhos de menta. A vida é sórdida assim, e só a combinação do gostinho refrescante da hortelã com a suavidade, que inunda a boca, do cacau beneficiado para mascarar as mazelas da vida que engolimos goela abaixo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4518510680054578115?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4518510680054578115'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4518510680054578115'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/07/bela-e-o-sexo-i.html' title='A Bela e o Sexo I'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1321042144398047740</id><published>2010-07-15T14:42:00.004-03:00</published><updated>2010-07-15T15:09:00.333-03:00</updated><title type='text'>Conchas e Cigarros</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;No meio de uma crise &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;existencial&lt;/span&gt; - que atire a primeira pedra, quem nunca esteve numa - eu começo a me questionar até que ponto aquilo que a gente faz em prol da carreira &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;profissional&lt;/span&gt;, quando ela existe, vale, realmente, à pena.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Partindo da premissa que o mundo é uma grande conspiração e que as relações sociais são só uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;esquizofrenia&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;coletiva&lt;/span&gt;, chego a conclusão de que o capitalismo e sua livre iniciativa, sejam uma merda.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;No discurso temos a oportunidade de crescer e nos tornamos ricos e felizes; na prática não há espaço para todos na cobertura, logo, nós que não somos filhos de "alguém" e não somos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;inescrupulosos&lt;/span&gt; o suficiente pra lucrar em cima da imoralidade, morremos nadando em busca do &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;american&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;dream&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;Tornamo&lt;/span&gt;-nos tão fúteis e efusivos que diante da oportunidade de sermos felizes, fazendo aquilo que gostamos e desempenhando com dignidade e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;carater&lt;/span&gt;, somos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;tendencionados&lt;/span&gt; a achar que sucesso e felicidade é ter dinheiro e acabamos por negar a ideologia pelo capital. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Esse sistema é tão bem armado e tão bem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;projetado&lt;/span&gt;, que a única coisa que pode derrubá-lo é ele mesmo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não sou comunista, pelo menos não esse tipo &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;clichê&lt;/span&gt; de comunista que defende a revolução acima de qualquer coisa. Em tese, acho que a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;mídia&lt;/span&gt; e o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;coletivo&lt;/span&gt; tem um poder tão descomunal sobre as verdades das pessoas, que um trabalho &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;massivo&lt;/span&gt; pra destruir esse consumismo caótico, seria o primeiro passo pra justiça social.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;esquizofrenia&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;coletiva&lt;/span&gt;?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Trocar a vida por papel... sim, papel-moeda. Auto-explica&lt;span style="font-family:arial;"&gt;ti&lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"&gt;vo&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1321042144398047740?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1321042144398047740'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1321042144398047740'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/07/conchas-e-cigarros.html' title='Conchas e Cigarros'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6370612385072885053</id><published>2010-06-30T16:06:00.004-03:00</published><updated>2010-06-30T16:33:18.465-03:00</updated><title type='text'>O último.</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Diante de uma nova perspectiva, eu reparei uma mudança no meu comportamento, deixando de ser rebelde pra ser mais sociável. Por isso agora eu deixo as pessoas comentarem, se quiserem.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acho que nosso inconsciente e nosso &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;subconsciente&lt;/span&gt; percebem detalhes no ar e jogam na nossa cara umas verdades que dão medo. Por exemplo, aquela &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;pulguinha&lt;/span&gt; atrás da orelha com alguém, ou aquela certeza de que alguma coisa não estava correta quando, de fato, não estava.&lt;br /&gt;Eu entendo que nosso cérebro é bem aplicado em proporção, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;porcetagem&lt;/span&gt; e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;probabilidade&lt;/span&gt;, ele está sempre calculando movimentos e nos dando "noções" dos fatos. Por isso eu discordo de pessoas que pressentem acidentes de avião ou de carro, porque o cérebro sabe que há uma possibilidade de queda/colisão e que a chance de se salvar é pequena, aí soma-se isso a um nervosismo e uma ansiedade e pronto, temos uma falsa-premonição perfeita. Agora quando ficamos com um pé atrás diante de uma pessoa que teria uma &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;índole&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;indiscutível&lt;/span&gt;, aquela pessoa para quem a vovó daria o talão da Tele-Sena, mas que no fundo é um &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;maníaco&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;esquizofrênico&lt;/span&gt;, é minha dúvida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todo mundo já deve ter ficado com receio de uma pessoa aparentemente boa, que no fundo, de boa só tem a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;atuação&lt;/span&gt;, ou ainda não desconfiar uma virgula de um crápula imoral. Como é que isso funciona?! Como nosso cérebro calcula isso, e pior, como ele erra isso?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Talvez seja tão simples entender as pessoas que acabamos por subestimar conceitos elementares e só passamos a dar crédito a sentimentos profundos e complexos.&lt;br /&gt;Eu costumo &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;analisar&lt;/span&gt; bem as pessoas com quem eu convivo antes de fazer um julgamento, raramente eu erro, mas quando isso acontece eu dou com a cara na parede e sempre saio perdendo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E eu estou, agora, com uma dúvida. Uma grande dúvida que tem na receita o Elemento-X, aquele que criou as Meninas Super Poderosas. Meu lado defensivo está em guerra com meu lado sociável, numa batalha que pode decidir quem, ou o que, vai dominar um território restrito dentro da minha cabeça. Então, antes que eu perca um pedaço do meu país-neural, vou deixar registrado minha sede por desbravar os jardins alheios!&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6370612385072885053?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6370612385072885053'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6370612385072885053'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/06/o-ultimo.html' title='O último.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6300941991725597471</id><published>2010-06-24T15:21:00.002-03:00</published><updated>2010-06-24T15:42:18.288-03:00</updated><title type='text'>Meu amigo</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Diante das mazelas da vida, sempre há aquele momento em que temos que ser incisivos e maduros. Para alguns isso é simples e quase imperceptível, para outros é como um parto sem anestesia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu sei que não posso falar por ti, pensar por ti ou até mesmo agir por ti; seria hipocrisia dizer que sei como se sentes; porque não sei, infelizmente não sei. Não sei como é amar no teu lugar, sofrer, chorar, sorrir, não sei como é discutir, ou até mesmo concordar no teu lugar. Conheço apenas aquilo que me dizes, tuas verdades são as minhas verdades apenas quando tu as &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;compartilha&lt;/span&gt; comigo.&lt;br /&gt;Os sonhos são um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;fator&lt;/span&gt; em comum entre nós, porque tagarelamos sobre sonhos quase que diariamente. Talvez seja nossa maior afinidade, nossa válvula de escape.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas amigo, diante de tal situação, em que os corações bombeiam adrenalina, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;endorfina&lt;/span&gt; e as outras "&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;inas&lt;/span&gt;" pelo corpo, não há tempo de reflexão acentuada. Porque o dia de hoje é um somatório finito de fatos e o dia de amanha uma incógnita &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;incomensurável&lt;/span&gt; de possibilidades. Tua força de vontade, teu &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;caráter&lt;/span&gt;, teu coração-bom e principalmente tua raça, afinal és brasileiro, é que vai definir qual dessas variáveis vai se tornar um fato e fazer parte do teu passado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Assim como os outros seres, somos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;sociáveis&lt;/span&gt;, altamente &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;sociáveis&lt;/span&gt;. Uma sociabilidade tão grande, que nos faz apaixonar-se e até mesmo odiar qualquer outra coisa que nos cause dano ou prejuízo. E partindo disso eu te digo, qualquer atitude que tu tomares vai ter cinquenta por cento de chance de dar certo e cinquenta por cento de chance de dar errado!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu vou estar aqui; sempre. Te apoiando¹ ou não.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;___________________________________________&lt;br /&gt;¹ Sem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;justificativas&lt;/span&gt; para a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;próclise&lt;/span&gt; tão latina.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6300941991725597471?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6300941991725597471'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6300941991725597471'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/06/meu-amigo.html' title='Meu amigo'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8332284585117971901</id><published>2010-06-23T18:01:00.003-03:00</published><updated>2010-06-23T18:07:37.800-03:00</updated><title type='text'>Estância balneária à beira-mar.</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Às vezes eu me sinto tão sozinho na multidão, tão diferente dos demais. Moro no &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"  style="font-family:arial;"&gt;subtropicalismo&lt;/span&gt; e não gosto de calor, moro no litoral e não gosto de praia. Acho interessante o bronzeado alheio, mas não tenho paciência nem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"  style="font-family:arial;"&gt;melaninas&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; suficientes para me equiparar. - Vou fazer um &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"  style="font-family:arial;"&gt;adendo&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; a bronzeado: bronzeado é cor de bronze. Eu ficaria cor de bronze se pegasse sol, mas a maioria das pessoas fica castanho claro, castanho escuro ou &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"  style="font-family:arial;"&gt;marrom&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. O nome correto para "bronzeado epidérmico" deveria ser "amorenado", "crestado" (vide dicionário) ou "&lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"  style="font-family:arial;"&gt;tezcurecido&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;".&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"  style="font-family:arial;"&gt;Tezcurecer&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;(ê) &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;(tez&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; [pele; &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"  style="font-family:arial;"&gt;cutis&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;] + &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;escurecer &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;[tornar-se escuro]) &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;vti&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:arial;" &gt;1.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Cor bronzeada da pele. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:arial;" &gt;2.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Efeito advindo de uma &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"  style="font-family:arial;"&gt;reação&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; epidérmica em resposta à prolongada exposição solar. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;PS: Essa palavra não existe em dicionários &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"  style="font-family:arial;"&gt;convencionais&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; e nem está na boca do povo. Mas no meu dicionário ela existe, portanto usá-la-&lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"  style="font-family:arial;"&gt;ei&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;.¹ &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Por exemplo: - Que amorenado bonito, &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"  style="font-family:arial;"&gt;heim&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;! Ou ainda, "adoro pessoas &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"  style="font-family:arial;"&gt;tezcurecidas&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;". Em princípio ia soar estranho, porque não estamos acostumados com esses termos e com essa palavra que eu inventei, mas é tudo uma questão de &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"  style="font-family:arial;"&gt;normatização&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; e repetição.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu não vou ao sol porque eu me queimo muito fácil, mesmo sob a &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"  style="font-family:arial;"&gt;proteção&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; de filtro solar eu sempre fico parecendo um argentino que se perdeu em Balneário &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"  style="font-family:arial;"&gt;Camboriú&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Pra piorar fico sardento quando tomo sol no rosto, e isso não me apetece nenhum pouco. Acredito que há uma beleza nos quase albinos, beleza que eu tenho um pouco de dificuldade de enxergar, mas alguém sempre gosta. O legal é parecer uma vela enterrada na areia ou um turista sueco nas praias brasileiras! &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O que importa mesmo é &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;tezcurecer&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; com cautela e deixar as pessoas que gostam de sua &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"  style="font-family:arial;"&gt;branquetude&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; em paz...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;___________________________________&lt;br /&gt;¹ Acho que a forma correta é: "[...] irei usá-la." Mas eu gosto de mesóclise.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8332284585117971901?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8332284585117971901'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8332284585117971901'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/06/estancia-balnearia-beira-mar.html' title='Estância balneária à beira-mar.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1988577244605602809</id><published>2010-06-10T00:41:00.005-03:00</published><updated>2010-06-10T01:37:19.350-03:00</updated><title type='text'>Curriculum Vitae; para os íntimos, CV.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu estava em dúvida se escrevia ou não; pra mim soa coerente fazer um currículo qualitativo, mas depois de ouvir que as pessoas de um modo geral não dão atenção a isso, porque currículos precisam ser concisos, eu fiquei &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;titubeante&lt;/span&gt;. Aí pensei, talvez as pessoas que criticam isso não sejam capacitadas para fazê-lo, mas vou escrever de qualquer maneira e se alguém ler e gostar, melhor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não sou &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;fumante&lt;/span&gt;, não sou casado, não tenho filhos e gosto muito de cachorros.  Sou &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;escorpiano&lt;/span&gt;, do terceiro &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;decanato&lt;/span&gt;, nascido em oitenta e oito. Moro nessa &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;conurbação&lt;/span&gt; quase inexplicável que é Campinas (o bairro de São José).&lt;br /&gt;Meu maior sonho é morar sob meu próprio &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;teto&lt;/span&gt; e conseguir me organizar pra ler grandes obras. Ser organizado é meu maior dilema, nunca sei por onde começar e quando parar.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Sou &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;universitário&lt;/span&gt; do curso de Geografia, na &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;UFSC&lt;/span&gt;. Não sei &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;exatamente&lt;/span&gt; até quando esse título de graduando estará no meu cabeçalho, porque com a liberdade de escolher qualquer matéria para frequentar a aula, eu ando me estendendo. Antes de ingressar no ensino público, &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;gratuito&lt;/span&gt; e de qualidade (?) - como, assim, a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;UFSC&lt;/span&gt; é descrita - eu cursei um semestre de Direito na &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;Uniplac&lt;/span&gt; - Universidade do Planalto &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;Catarinense&lt;/span&gt;, e não do Plástico, como eu ouço por aí - em &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;Lages&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;As ciências de um modo geral me chamam atenção, talvez por isso eu tenha escolhido Geografia; justifica meu interesse geral e não aquele olhar pontual sob determinado &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;objeto&lt;/span&gt;. Ultimamente eu tenho voltado meu focinho pra comunicação, e não é de hoje que eu gosto de escrever; tenho pensado nas possibilidades dessa área tão dinâmica e &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;instigante&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Acredito que o sucesso &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;profissional&lt;/span&gt; esteja &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"&gt;intrinsecamente&lt;/span&gt; ligado ao sucesso pessoal e consequentemente a felicidade na vida de um modo geral.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Minhas experiências documentadas, por assim dizer, são poucas: sete meses numa &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18"&gt;video&lt;/span&gt; locadora; quase três anos de suporte técnico de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19"&gt;internet&lt;/span&gt;; e onze dias de operador de caixa numa loja de sapatos!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas as minhas experiências fora da &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20"&gt;Profissional&lt;/span&gt; estão numa outra escala: na locadora eu aprendi que arte é vida, ou vida é arte, não importa a ordem. Sendo tele-suporte (não existe no dicionário) eu aprendi a respeitar os outros, aprendi a minha hora de falar e principalmente a minha hora de ouvir; aprendi que abrir bem a boca na hora de se comunicar cria uma articulação e uma dicção quase perfeitas e que dias úteis só servem pra bancos e funcionários públicos. Já nessa minha &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_21"&gt;short&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22"&gt;experience&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span class="descricao"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;sendo &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23"&gt;OP&lt;/span&gt; de Caixa eu aprendi que pedir troco é simples, mas precisa de técnica; que ficar onze horas em pé não é meu forte e que eu tenho um espírito de equipe e  de coleguismo bem alto.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Acredito no potencial das pessoas, acredito que um dia o exército não vai mais precisar existir, porque seremos todos tão civilizados que as forças armadas serão mero brinquedo do cinema comercial - &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24"&gt;ok&lt;/span&gt;, mentira; sei que vou morrer, nascer e morrer de novo e ainda estaremos em guerra. É um fato, seres humanos e conflitos, um casamento perfeito.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Em tese eu sou isso. Não muito, mas bem longe de ser pouco.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1988577244605602809?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1988577244605602809'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1988577244605602809'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/06/eu-estava-em-duvida-se-escrevia-ou-nao.html' title='Curriculum Vitae; para os íntimos, CV.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8493265527664614460</id><published>2010-05-30T00:01:00.008-03:00</published><updated>2010-05-30T14:44:18.966-03:00</updated><title type='text'>não me venha com senso comum!</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;A Internet é um problema, pra mim é uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;problemática&lt;/span&gt;! Ao mesmo tempo que agrupa, ajuda e organiza; ela atrapalha, dissolve e aniquila certas relações.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vejamos o seguinte, hoje em dia todo mundo tem um blog - todo mundo acha que tem o direito de ter um blog - acha que pode sair por aí expressando suas ideias e opiniões e isso é genial. Qualquer um tem um perfil em alguma rede social, publica fotos e acha que isso é &lt;span style="font-style: italic;" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;cool&lt;/span&gt;. Mais agravante são aqueles que fazem um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;microblog&lt;/span&gt; e contam suas &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;mediocridades&lt;/span&gt; naqueles cento e quarenta caracteres como se fosse super incrível saber o que se come no almoço.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas a minha indignação não é em relação a isso, uma vez que eu me encaixo perfeitamente na descrição acima. Venho criticar a falta de literatura de qualidade!&lt;br /&gt;O que adianta ter &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;bilhões&lt;/span&gt; de coisas pra ler se a avassaladora maioria é merda inútil ou sensacionalismo barato? Onde foram parar os &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;gênios&lt;/span&gt; e as grandes obras?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoje mesmo vi um comercial na &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;tv&lt;/span&gt;, que vendia uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;coleção&lt;/span&gt; com os grandes clássicos da literatura mundial. Quer dizer, a demanda de material de qualidade é tão grande e a produção é tão minúscula que é necessário republicar grandes obras sob um novo ponto de vista pra poder suprir a necessidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu frequentemente procuro críticas aos filmes que eu quero assistir, e só encontro comentários de mau gosto, &lt;span style="font-style: italic;" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;spoilers&lt;/span&gt; sem aviso prévio e muito &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;comumente&lt;/span&gt; erros e mais erros de interpretação e sensibilidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nesse mar de coisas escritas, acho que falta conhecimento, falta gabarito, faltam fontes. William &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;Bonner&lt;/span&gt; em uma entrevista sua, disse que jornalistas precisam saber História. Eu acrescento, todos tem que saber História, todos precisam saber relacionar os fatos com o passado, citar acontecimentos, explicar motivos, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;embasar&lt;/span&gt; ideias.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Escrever por escrever, &lt;span style="font-style: italic;" class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;anybody&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt; does&lt;/span&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8493265527664614460?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8493265527664614460'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8493265527664614460'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/nao-me-venha-com-senso-comum.html' title='não me venha com senso comum!'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-5691111615088398721</id><published>2010-05-29T00:25:00.003-03:00</published><updated>2010-05-29T01:47:10.963-03:00</updated><title type='text'>Ei você...</title><content type='html'>Ei você!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;Você que está em ebulição, você que me faz congelar.&lt;br /&gt;Você que é ocupado, que se sente cobrado.&lt;br /&gt;É você mesmo, vocêzinho.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;Que nunca quer, que nunca pode.&lt;br /&gt;                             que nunca pode.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Você que arrepiou meus cabelos, que me fez colocar pijama.&lt;br /&gt;                                   Você que viaja, que sonha, que dorme&lt;br /&gt;                                   E acorda na construção.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ei você que gosta de um machiatto, de uma alface.&lt;br /&gt;Você que não dispensa um casamento, uma festa do High Society.&lt;br /&gt;Que fica do lado esquerdo das fotos pra ter o nome primeiro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;Você que vê filmes em 3D em cadeira longe, você que se cala.&lt;br /&gt;Que usa o celular, que fala.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Ei você que não dá bola, que não é muito corporativista.&lt;br /&gt;Você que me entende, que me compreende, mas que não imagina&lt;br /&gt;Que você me da sorte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Você que já sabe que você é você, sabe também que eu sou eu e que em algum momento da história nós somos nós.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Você que me virou de cabeça pra baixo, que me desconstruiu, você que me fez enxergar o lado 'B' dos fatos e me fez amar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Você que não precisa de rima, nem de convites ou pedidos especiais.&lt;br /&gt;Que nunca se descreve e discorda pra não concordar.&lt;br /&gt;Você que sempre me tira atenção e me faz suspirar&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fez-me entender que amar é só o começo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-10c39b889772ba2f" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v1.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D10c39b889772ba2f%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D496001F3013C42FCD03EDE79ED4222623F0A058F.66DA5449A3821DDE4EE06787C4156F0DA9522347%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D10c39b889772ba2f%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DtWnbHF-BmqWyju00r4JssNQMOgY&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v1.nonxt3.googlevideo.com/videoplayback?id%3D10c39b889772ba2f%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D496001F3013C42FCD03EDE79ED4222623F0A058F.66DA5449A3821DDE4EE06787C4156F0DA9522347%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D10c39b889772ba2f%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DtWnbHF-BmqWyju00r4JssNQMOgY&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-5691111615088398721?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp4' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=10c39b889772ba2f&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5691111615088398721'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5691111615088398721'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/ei-voce.html' title='Ei você...'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-212326962428465652</id><published>2010-05-26T16:34:00.009-03:00</published><updated>2010-05-26T21:41:45.392-03:00</updated><title type='text'>Se instalou feito posseiro, dentro do meu coração</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O verbo transitivo amar sofre uma avassaladora banalização.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu te amo se toma com café, come-se com arroz e feijão; eu te amo escorre pelo ralo com a água do chuveiro e até se mistura com a pipoca de manteiga no cinema. Amor se lê em qualquer esquina, do pãozinho na padaria até o financiamento do carro pensado com o coração.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Essa vulgarização de uma palavra que se refere a um sentimento tão mal compreendido é o reflexo de como a sociedade moderna perdeu suas referências de bons costumes e decencia, uma vez que pregos de construção que são "embalados com amor" se equiparam aos amantes que completam vinte e cinco anos de casados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Desde que "a propaganda é a alma do negócio" virou jargão indispensável pra justificar o consumismo, e o emprego dos publicitários, qualquer jogada é válida - inclusive desestruturar conceitos sólidos de palavras para uma reinterpretação que beneficie o produto comercializado.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O fato é que o verbo amar não é mais uma palavra com um conceito definido, é uma categoria, ou seja, cabem a ela inúmeros olhares e interpretações.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas como desmistificar essa idéia de banalização, ou melhor, como dar a expressão "eu te amo" um significado real, daqueles usados antigamente, que queriam dizer que uma pessoa sentia um interesse sócio/afetuoso/sexual incomensurável e inenarrável por outra? Como se diz "eu te amo" quando realmente se quer dizer "eu te amo"?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Acho que o significado real de "eu te amo" é o menos utilizado em toda essa categoria, t&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;alvez "eu te amo" seja "eu te amo" pra pessoas feias e pobres, onde o interesse possa ser única e exclusivamente no amor que o outro tem a oferecer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Embora consiga concluir que não é uma palavra de três letras, nessa vastidão de relações, que vai definir quando alguém está muitíssimo apaixonada por outra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas ouvir "eu te amo" é tão reconfortante quanto dizer. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-212326962428465652?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/212326962428465652'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/212326962428465652'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/se-instalou-feito-posseiro-dentro-do.html' title='Se instalou feito posseiro, dentro do meu coração'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-457109286338329674</id><published>2010-05-23T23:24:00.002-03:00</published><updated>2010-05-23T23:38:33.058-03:00</updated><title type='text'>PUTA - falta de sacanagem.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E quando estar junto não é mais o suficiente? E quando tudo não é nada?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vou entrar num &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;coloquialismo&lt;/span&gt;...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como se chama &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;puta&lt;/span&gt; de luxo - garota de programa?&lt;br /&gt;E garota de programa &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;esquizofrênica&lt;/span&gt;?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mulheres que são a decoração da casa?&lt;br /&gt;Filhos loiros?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Maridos professores &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;universitários&lt;/span&gt;?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Poderia colocar milhões de pontos de interrogação e não conseguiria formular a pergunta que me aflige. Acho que às vezes ser tudo não é nada. Acho que não acho mais nada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O amor fugiu pela vidraça quebrada, a paixão pintou o chão de tabaco, o desejo derrubou a conexão &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;wireless&lt;/span&gt;, a amizade foi ao &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;ginecologista&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Volto a me sentir uma bóia de braço perdida numa piscina olímpica. Mesmo sem tempo físico pra encher meu cérebro de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;maquiavélismo&lt;/span&gt;, ando conseguindo me &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;entristecer&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Às vezes minha ansiedade eufórica é derrubada por um caixa a ser fechado. Queria mesmo era conseguir enjoar de você.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-457109286338329674?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/457109286338329674'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/457109286338329674'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/puta-falta-de-sacanagem.html' title='PUTA - falta de sacanagem.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1252799061091579000</id><published>2010-05-13T14:46:00.007-03:00</published><updated>2010-05-13T16:02:54.476-03:00</updated><title type='text'>If you wanna be rich, you've got to be a bitch</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu tenho sido bombardeado de informações e notícias sobre beleza. Aliás, tudo, hoje, é beleza. Não aquela beleza clássica e literal, na qual as características eram pessoais e tudo era diversificado. Estou falando daquela beleza imposta pela mídia, da ideia de transformar todas as mulheres em Barbies; do caos social que isso causa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em todos os lugares há uma proposta de alterar seu EU real, sejam por roupas que disfarçam a silhueta; maquiagem; cortes de cabelo que realçam o rosto; academias de ginástica ou mesmo cirurgia plástica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu entendo que se diferenciar é tão natural quanto existir, precismos nos diferenciar das pessoas a nossa volta - até os indíos que não possuem esse conceito de fashion se pintam diferentes uns dos outros. E é aí que está o problema. A cobrança social do corpo perfeito é tão intensa e tão horrível que somos capazes de absolutamente tudo pra manter a cútis perfeita, o manequim 38 e aquela sensação de sermos superiores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E o que é um corpo perfeito? Gisele Bündchen? - há quem não goste. Brad Pitt? - quarentão, já. Juliana Paes? Ana Hickman? Maitê Proença? Antonio Fagundes? Quem?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Definitivamente não há corpo perfeito, nem nunca haverá. Perfeição é uma palavra das ciências exatas, não das humanas. Perfeito tem um conceito que quase se anula; no contexto da beleza a perfeição é uma totalidade temporal, o que é belo hoje dará espaço a construção do belo de amanhã, logo tudo que é tendência num tempo, é cafona no outro.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nesse mundo de belezas impostas, como a "barbieficação" das pessoas, não é possível cobrar só a moda ou a mídia por jogar os descontentes no bisturi. A grande problemática está estabelecida na base dessa sociedade ocidental moderna, onde o dinheiro compra tudo. É tão verdade, que homens gordos e carecas andam com modelos da Vogue como se isso fosse acontecer naturalmente fora dessa lógica. Como se a seleção natural tivesse escolhido o melhor progenitor pra prole dessa jovem senhorita que de tanto comer alfafa já é estéril.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Realmente me revolta saber que os homens precisam ser ricos e as mulheres gostosas pra uma relação ser feliz. Mas se é assim que estamos, não vamos culpar a L'Oréall ou a Victoria's Secrets por impor às mulheres que elas sejam lindas, magras e abnegadas. Nem o Johnnie Walker e a BMW por vender a ideia de que homem bom, é homem bem sucedido, com um&lt;span style="font-style: italic;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;brand&lt;/span&gt; enorme tatuado na lapela! A culpa é nossa, por respeitarmos essa construção patriarcal, por aceitarmos que as pessoas se vendam por dinheiro, por dizermos amém pras solas vermelhas do Christian Louboutin.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Agora faz sentido Roberto Justus e Eike Batista serem tão cobiçados quanto Gisele Bündchen e Juliana Paes e ao mesmo tempo a Vera Loyolla ser tão subúrbio da cobiça quanto um "pobrinho" bonito. Dinheiros...&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1252799061091579000?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1252799061091579000'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1252799061091579000'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/if-you-wanna-be-rich-youve-got-to-be.html' title='If you wanna be rich, you&apos;ve got to be a bitch'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-316441423000921566</id><published>2010-05-09T14:36:00.007-03:00</published><updated>2010-05-09T15:18:28.238-03:00</updated><title type='text'>Crítica à crônica.</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;Minha crítica à crônica de Luiz Felipe Pondé: &lt;a href="http://www.verdestrigos.org/wordpress/?p=2023"&gt;http://www.verdestrigos.org/wordpress/?p=2023&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ontem eu li uma crônica intitulada de "Meninas Fáceis" que criticava o sexo fácil e jogava a culpa dessa sociedade sexualizada na mulher. Alguns comentários do autor eram interessantes, por exemplo, quando ele comentava sobre a "Revolução do Desejo" - parece que todos estão transando menos você. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;Mas ele pecou em vários aspectos, como no machismo desenfreado e numa visão patriarcal que isenta o homem da problemática e só critica o ser feminino, logo no início ele argumenta: "&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span style=""&gt; Se as meninas estão transando por aí, é porque dissemos a elas que  isso é legal, não?" - isso me leva a crer que o homem sempre pôde fazer sexo fácil e que transar na sarjeta com mulheres de rua não é um problema.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span style=""&gt;Em seguida ele culpa as professoras e as pedagogas de ensinarem às meninas o sexo fácil sob a máscara de sexo seguro. E isso me deixa pasmo, porque ele é PhD! Quer dizer, esse ódio que ele sente da banalização do sexo pra mim é uma evidência clara, como a água, de que ele é um frustrado e tenta de maneira generalizadora encontrar um culpado pra explicar porque ele é gay ou porque precisa pagar pra ter sexo com uma mulher.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span style=""&gt;É evidente que o sexo hoje é muito mais banalizado do que no século passado, mas isso se deve a uma longa cadeia de fatos, que na minha opinião, culpa a mulher em último lugar. Temos por exemplo o papel da mídia, coisificando as pessoas - em sua grande maioria a mídia é masculina ou masculinizadora e evidencia o "men way of life" em todos os canais. A culpa é também da gradual perda de espaço da religião na vida das pessoas, da crescente e incontestável urbanização da sociedade, do deleite da vida noturna, da perda dos valores e dos bons costumes; enfim, uma lista quase interminável de variáveis que vem mutanto com o tempo as relações sociais.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span style=""&gt;Se eu tivesse que ser extremista e encontrar um responsável por essa banalização do sexo, diria que é o homem - que sempre almejou esposas-vadias que fossem uma puta na cama e uma dama na sociedade. Aqui estamos, todas as mulheres andam de salto-alto e dão de quatro, pra que reclamar? É o que todo mundo quer, não?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;span style=""&gt;&lt;span style=""&gt;Não, absolutamente que não; elas saíram da posição de submissão, de mantenedoras do lar pra uma vida mais divertida; entraram na universidade, viraram feministas, beijam outras mulheres, não precisam usar saias; viraram concorrentes. As mulheres modernas, ou fáceis como diz o Sr. PhD, são na verdade uma ameaça a hegemonia masculina, uma praga social, que ele muito espertamente tenta culpar ou marginalizar, atacando-as com o argumento mais moralista e antigo de todos, que se estamos como estamos, é porque Eva comeu aquela maçã.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span&gt;&lt;span style=";font-family:Arial;font-size:85%;"  &gt;&lt;span style=";font-family:'Times New Roman','serif';font-size:12pt;"  &gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-316441423000921566?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://www.verdestrigos.org/wordpress/?p=2023' title='Crítica à crônica.'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/316441423000921566'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/316441423000921566'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/critica-cronica.html' title='Crítica à crônica.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3266163866967520495</id><published>2010-05-03T00:02:00.004-03:00</published><updated>2010-05-06T00:06:16.814-03:00</updated><title type='text'>Um dolce farniente</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Sabe aquela sensação de passar &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;corretivo&lt;/span&gt; no gabarito do vestibular, porque você marcou 'A' e era 'C'? Eu estou assim, com vontade de apagar o 'X' que eu coloquei nas proposições erradas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quem é que nunca errou conscientemente? Quem nunca se arriscou e perdeu tudo? Eu sou campeão em colocar as cartas na mesa no mais belo &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;blêfe&lt;/span&gt; e perder tudo! Ultimamente as perdas tem sido bem substanciais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu tenho uma péssima mania de criar um perfil da &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;personalidade&lt;/span&gt; das pessoas assim que as conheço; na maioria das vezes eu acerto. Consigo ver que algumas atitudes são habituais e assim mensurar o que é qualidade, o que é defeito e o que é álcool. Mas às vezes eu erro, e quando isso acontece eu entro em várias saias justas, porque já expus o que pensava e não tenho mais como voltar atrás; aí preciso me munir de artimanhas e contra-argumentos pra conseguir amenizar as &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;consequências&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas o que vem ao caso aqui, é que falei muitas verdades (sob meu ponto de vista) quando estava de cabeça quente; nem eram coisas 100% verdadeiras, algumas eram aumentadas, mas o fato é que tive que assumir e segurar toda a represa de sentimentos magoados que explodiu em cima de mim. Aí fiquei pensando, o que me dá o direito de dizer o que eu penso às pessoas que não pediram minha opinião?! E tentei me responder argumentando: "se eu brigo com algo, é porque não posso mudá-lo. Mas por que mudar algo, por que não me mudar? Porque nesse &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;quesito&lt;/span&gt; estou imutável. Então por que não ir embora, deixar isso pra trás? E ai que está a resposta, eu brigo porque gosto, absolutamente. &lt;span style="color: rgb(255, 255, 51);"&gt;Não brigaria se não tivesse um interesse mais do que explícito em deleitar o fato transformado&lt;/span&gt;."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sou um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;ativista&lt;/span&gt; do direito à discussão para harmonia da vida em sociedade; do direito à reclamação, à resposta, à vida, à liberdade, aos animais... &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;ok&lt;/span&gt;, parei.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3266163866967520495?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3266163866967520495'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3266163866967520495'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/05/um-dolce-farniente.html' title='Um dolce farniente'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2963046652848068013</id><published>2010-04-24T14:56:00.003-03:00</published><updated>2010-04-24T15:05:37.053-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Parafraseando a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Dira&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Paes&lt;/span&gt; quando ela dizia o que era ser &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;atriz&lt;/span&gt;:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;Life&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-style: italic;"&gt;is &lt;/span&gt;"&lt;span style="font-style: italic;"&gt;a train station&lt;/span&gt;, um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;saguão&lt;/span&gt; de aeroporto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: right;"&gt;[...] é um lugar onde a gente se despede,&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;mas onde nos encontramos."&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2963046652848068013?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2963046652848068013'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2963046652848068013'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/04/parafraseando-dira-paes-quando-ela.html' title=''/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7094361485771407460</id><published>2010-04-18T23:56:00.003-03:00</published><updated>2010-04-19T08:31:47.342-03:00</updated><title type='text'>Ê Senhora.</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Pressão. É no sentido figurado que isso vem me incomodando.&lt;br /&gt;O mercado de trabalho, a vida social, a vida amorosa, a convivência familiar, o corpo e todo o resto sofre pressão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas num certo momento as fibras musculares, que tanto represam essa força, cedem. E nessa explosão, grande parte da estrutura acaba indo pelos ares, se perdendo no espaço.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu estou sofrendo uma pressão interna que vem me &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;esbugalhando&lt;/span&gt; os olhos. O medo do futuro, do incerto, do escuro tem me tirado muitas noites de sono. E como se não bastasse ficar louco sozinho, ainda preciso dar explicações, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;justificativas&lt;/span&gt; e respostas, que nem eu tenho, aos outros!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sinto-me um incompetente no pior sentido da palavra, de não ter competência para fazer nada. Ao meu redor o mundo se &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;resplandece&lt;/span&gt; de ouro e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;glamour&lt;/span&gt; e minhas perspectivas diminuem cada vez mais... o que fazer? como proceder?&lt;br /&gt;Parece que não há uma resposta, parece que nada vai resolver. Tenho me encontrado no fim da minha jornada biológica, no sopé da cadeia &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;trófica&lt;/span&gt;, no subúrbio dos acontecimentos, no limbo da salvação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como posso saber se o que eu faço é o correto? Será que eu vou superar isso? Estarei fadado a dúvida eterna.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A minha pergunta é: O que fazer? O que fazer? Que diabos fazer?&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7094361485771407460?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7094361485771407460'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7094361485771407460'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/04/e-senhora.html' title='Ê Senhora.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2332539010308915464</id><published>2010-04-17T04:03:00.004-03:00</published><updated>2010-04-29T16:48:21.500-03:00</updated><title type='text'>onze mil trezentos e quarenta.</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;A agressão é uma forma de exercer domínio, é o ato no lugar da palavra que falta. Há inúmeras maneiras de agredir alguém, mas agredir fisicamente uma mulher está entre os mais baixos níveis de civilidade da sociedade moderna.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Já vi algumas mulheres sendo agredidas, algumas humilhadas, outras espancadas e mais &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;comumente&lt;/span&gt; levando "um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;tapinha&lt;/span&gt; de amor". O fato é que homem que bate em mulher é invariavelmente um machista, fruto de uma sociedade patriarcal arcaica, mal educado e presunçoso. Não há numa relação nada que justifique a violência física, e dentre todas as alegações feitas por um agressor aposto que a principal é "mexeu com a minha moral".&lt;br /&gt;A moral masculina diz: "Seja um garanhão. Tenha uma mulher que cozinhe tão bem quanto te chupe".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A moral feminina: "Seja submissa ao extremo, mantenha a casa limpa e organizada e jamais deixe ele ir embora, mulher divorciada morre de fome".&lt;br /&gt;Há dois tipos de mulher; a que apanha uma vez e a que apanha sempre. As que tem dignidade e um mínimo de orgulho entendem que uma relação estável civilizada é baseada num princípio de liberdade e respeito. Contrariamente a essas, as outras apanham, são agredidas, são humilhadas, apanham de novo, são humilhadas mais uma vez e ainda assim correm como &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;cadelinhas&lt;/span&gt; sem dono atrás de seus senhores.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acredito que agressão é um mal, é um crime; mas acima de tudo uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;problemática&lt;/span&gt; social que requer um olhar profundo. Para concluir, aos homens que batem; punição. Às mulheres que apanham e se calam; dor. E àquelas que se livram dessa moléstia; glória.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como diz um velho ditado popular: "Toda mulher tem o marido que merece".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;PS: favor não levar tão a sério aquilo que se promete ao padre quando afirma: "prometo ser fiel [...] até que a morte nos separe". Deus não ficará brabo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2332539010308915464?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2332539010308915464'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2332539010308915464'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/04/onze-mil-trezentos-e-quarenta.html' title='onze mil trezentos e quarenta.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4706557442073880195</id><published>2010-04-01T18:59:00.006-03:00</published><updated>2010-04-16T15:10:26.446-03:00</updated><title type='text'>sai da frente, fdp.</title><content type='html'>&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;Aos que tem carteira de motorista: minha crítica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todo mundo tem pelo menos uma experiência na vida de como é ficar trancado num &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;congestionamento&lt;/span&gt; - no meu caso diariamente. O que me deixa muito irritado é o amadorismo das pessoas atrás do volante. Vamos aos fatos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Trancar cruzamentos; parar em cima das faixas de segurança; não dar sinal para entrar em uma via &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;perpendicular&lt;/span&gt;; não acender o farol ao entardecer, nem quando transita numa &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;BR&lt;/span&gt;; não respeitar a menor velocidade da pista da direita ou a maior velocidade da pista da esquerda.&lt;/div&gt;&lt;div style="TEXT-ALIGN: justify"&gt;Isso é básico, sempre terá alguém fazendo uma dessas coisas na sua frente, mas o que profundamente me irrita é o egoísmo dos motoristas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Logicamente se há tráfego é porque há muitos carros querendo ir ao mesmo lugar, logo todos estão na mesma situação, não importa se é uma Brasília-amarela ou uma BMW, todos fazem parte da mesma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;problemática&lt;/span&gt;. Por que há tanta falta de respeito? Por que o individual sobrepõe-se ao &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;coletivo&lt;/span&gt;? Por que é só dar sinal para trocar de faixa que os carros ao lado começam a acelerar para não deixar?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu li em algum lugar que as pessoas vestem o carro como se fosse uma armadura e interpretam o tráfego como uma batalha a ser vencida a qualquer custo. Isso explica, de maneira geral, porque há uma obsessão por carros grandes, encorpados ou extremamente rápidos.&lt;br /&gt;Se eu entrar nessa lógica, tudo fica explicado. Não há respeito porque todos são meus inimigos; o individual sobrepõe o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;coletivo&lt;/span&gt; porque na guerra é matar ou morrer; e trocar de faixa? Deixar outro soldado entrar na sua frente é ser passado pra trás!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Deveríamos estar num tempo de civilidade e respeito, mas isso seria lutar contra a realidade, contra a natureza do ser humano, que é competir, guerrear, brigar, ultrapassar, matar, vencer e ser glorificado por chegar em casa 3 minutos antes do que se dirigisse defensivamente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Enquanto as auto-escolas não ensinam bom senso e lógica-ao-transitar, isso ainda vai existir e todos nós estaremos sujeitos a sair de casa e voltar com o carro todo amassado, ou nem voltar. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4706557442073880195?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4706557442073880195'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4706557442073880195'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/04/sai-da-frente-fdp.html' title='sai da frente, fdp.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1300005265255085218</id><published>2010-03-29T14:35:00.003-03:00</published><updated>2010-03-29T20:02:41.081-03:00</updated><title type='text'>cabelos alisados 03.2010.1</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;Minhas pálpebras estão pesadas. Fui &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;coisificado&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aconteceu de uma maneira brutal, eu já havia sentido há algum tempo, mas desacreditei que era real. Afinal, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;coisificar&lt;/span&gt; um ser humano é brutalidade das relações no seu sentido mais literal.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Minha presença era naquele momento calculada em minutos, meus passos eram contados e permanecer ali já havia se transformado em custo &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;versus&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; benefício.&lt;br /&gt;Eu fiquei perplexo, imóvel, nenhum som fora produzido pelas minhas cordas vocais; meu ódio sobressaiu à pele que ficou vermelha, uma lágrima escorreu, mas não era de dor ou auto-piedade, era de raiva, de rancor!&lt;br /&gt;Tudo que eu queria naquele momento era ter argumentos bons o suficiente para mostrar minha indignação, mas o silêncio velou a dor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoje eu enxergo a incontestável importância de argumentar na hora da dor, mesmo de cabeça quente.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1300005265255085218?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1300005265255085218'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1300005265255085218'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/03/cabelos-alisados-0320101.html' title='cabelos alisados 03.2010.1'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1217140900931894959</id><published>2010-03-24T23:31:00.005-03:00</published><updated>2010-03-25T10:36:06.517-03:00</updated><title type='text'>Lost.</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Meu mundo ruiu. Aquele foi o pior segundo em anos. Como uma faca que rasga o peito, o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;farfalhar&lt;/span&gt; do telefone encerrando a ligação me destruiu completamente. Aquele choro &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;silencioso&lt;/span&gt;, penoso, mais doloroso do que a mãe que vela o filho, caiu sobre mim, lágrimas incontáveis desceram sobre o meu rosto e minha cabeça começou imediatamente a doer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A morte daquele que está vivo é tão mais complexa do que um coração que pára de pulsar. Pois o coração ainda pulsa, mas pára de viver. Por alguns segundos a vida é levada e pra sempre a ferida, como uma tuberculose &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;incurada&lt;/span&gt;, vai doer ao ser tocada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como grãos de areia que escoam pelos dedos da mão, mesmo fechada, o amor se vai, foge ao alcance do ser.  Ao tocar o chão os grãos de areia misturam-se com os outros e &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;dissociá&lt;/span&gt;-los já é impossível. Um castelo engolido pela maré.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A dor da separação não pode ser mensurada, muito menos narrada e interpretada. É um medo comum e só seus &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;protagonistas&lt;/span&gt; conseguem entendê-la.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Só há uma coisa a ser feita: erguer a cabeça, olhar para frente e seguir andando. O que se foi serve de alicerce para o futuro e que venham os novos amores, os novos erros, os mesmos problemas e as mesmas soluções com um final diferente.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1217140900931894959?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1217140900931894959'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1217140900931894959'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/03/lost.html' title='Lost.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7498523267475956267</id><published>2010-03-22T23:41:00.003-03:00</published><updated>2010-03-23T00:18:40.035-03:00</updated><title type='text'>a metedologia para estabilidade.</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;Construir uma morada estável sem engenheiros é equiparável a construir a Torre de Babel com seus trabalhadores falando línguas diferentes...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tijolo por tijolo, parafuso por parafuso, um passo de cada vez. A palavra de ordem a partir de hoje é 'sobriedade'. E numa escala menor vem lucidez, respeito, razão, admiração, sensatez e amor.&lt;br /&gt;Antes de remediar, de chorar, de se desculpar: sobriedade. Mental, espiritual, corporal, conotativa ou literal.&lt;br /&gt;Ver os fatos com a alma marejada de ressentimento é como um &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;míope&lt;/span&gt; ler a bíblia sem óculos. Enxergar nas entrelinhas, supor, pressupor, ante-pressupor, supra-ante-pressupor não rimam com uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;interlocução&lt;/span&gt; sóbria. Confiança e maturidade são &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;adjetivos&lt;/span&gt; de sobriedade; são pré-requisitos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O problema nunca foi a garrafa de vinho, nem as grandes taças; o problema é de quem bebe demasiadamente e se perde no caminho, perde o referencial, não &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;enxerga&lt;/span&gt; mais a luz no fim do túnel.&lt;br /&gt;Relacionar-se é como ter uma mesa repleta de garrafas de vinho à livre escolha, a diferença está em quem sabe apreciá-los &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;corretamente&lt;/span&gt; e quem se deixa levar pelo sabor tentador e acaba caído na sarjeta, vomitando impropérios, culpando o álcool do estado lastimável em que se encontra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uma morada estável é uma adega onde as garrafas de vinho assentam-se e fazem bodas sem reclamar.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7498523267475956267?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7498523267475956267'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7498523267475956267'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/03/metedologia-para-estabilidade.html' title='a metedologia para estabilidade.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3084937760562788218</id><published>2010-03-21T23:03:00.003-03:00</published><updated>2010-03-22T01:00:40.681-03:00</updated><title type='text'>"O que será? Que Será? Que vive nas idéias Desses amantes"</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Até que ponto duas pessoas diferentes podem ser parecidas?&lt;br /&gt;Eu estou com uma dúvida cruel me partindo o coração: como sustentar uma relação fadada ao fracasso? Até que ponto eu devo fazer concessões e abaixar a cabeça pro bem comum? Como saber se as minhas &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;exigências&lt;/span&gt; não são &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;pirraça&lt;/span&gt; ou imaturidade? - &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;Atualmente&lt;/span&gt; não encontro ninguém apto a me responder como proceder de maneira bem sucedida.&lt;br /&gt;E a cada dia que passa minha razão se sobrepõe à minha emoção me mandando fazer uma escolha sensata. Mas o que é &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;sensatez&lt;/span&gt;? O que é certo?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pode ser que meu ócio seja &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;degenarativo&lt;/span&gt;, pode ser que eu sofra de uma carência &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;crônica&lt;/span&gt;, ou ainda pode ser um somatório infeliz de pequenos desentendimentos mal resolvidos que explodem numa grande incógnita.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O fato é que eu tento ser o mais coerente possível, embora muitas vezes '&lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;coerência&lt;/span&gt;' perca seu &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;significado&lt;/span&gt;, todavia eu sinto que me tornei aquilo que eu tanto repudiava: um amante. Daqueles que preserva a instituição relacionamento, que leva a sério, que se importa com o próximo.&lt;br /&gt;E possivelmente esse seja meu erro, tratar com prioridade quem me trata como passatempo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3084937760562788218?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3084937760562788218'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3084937760562788218'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/03/o-que-sera-que-sera-que-vive-nas-ideias.html' title='&quot;O que será? Que Será? Que vive nas idéias Desses amantes&quot;'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8005862365402340035</id><published>2010-03-20T04:13:00.012-03:00</published><updated>2010-03-20T05:00:08.368-03:00</updated><title type='text'>O começo 2</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: right;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu estou perplexo. Fui reler o primeiro post deste blog - porque ele, além de ser o cabeçalho das minhas palavras, foi a minha ideia inicial, meu fio condutor do que deveria ter se tornado isto - acreditando que o texto teria seus princípios defasados e que hoje eu não pensasse mais daquela forma, afinal foi escrito em 04/02/2008, e fiquei surpreso como eu continuo incrivelmente igual. Se tivesse que escrever hoje de novo, escreveria a mesma coisa, inclusive citando Raul Seixas no final&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;                       &lt;span style="font-family:arial;"&gt; Talvez eu não seja tão imprevisível assim, nem tão incoerente&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;                        e incoeso. Talvez como as ondas dos rádios&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;                        eu também tenha minha frequência&lt;/span&gt;                       &lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;                        já determinada e limitada&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: right; font-family: arial;"&gt;A principal mudança                                    &lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; deve ser que naquela &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;época                                        &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; eu era completamente cético e&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; hoje                                        &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; sou um incomensurável entusiasta do amor&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;                                        &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas isso&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;de maneira alguma&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; alteraria aquelas palavras&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8005862365402340035?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8005862365402340035'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8005862365402340035'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/03/o-comeco-2.html' title='O começo 2'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6377952817811414979</id><published>2010-03-10T02:09:00.002-03:00</published><updated>2010-03-10T02:57:10.464-03:00</updated><title type='text'>O Vecchio Poderoso Príncipe</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;Certa vez indaguei-me: o que é o amor? Depois de muito ruminar, concluí que o amor é apenas um estado de espírito almejado pelos românticos; não é um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;objeto&lt;/span&gt; pelo qual premissas de conhecimento empírico trazem uma resposta clara e desobstruída de dúvidas e equívocos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;O amor é apenas um método. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;O erro, o acerto, o deleite, o desgosto são justificados pelo amor. Assim como viver ou morrer.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;E é nesse clima de técnica amorosa que eu começo minha descrição obcecada:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;Dizem os autores que os índios na América Central não enxergaram por um longo período as caravelas de Cristóvão Colombo no horizonte por não estarem habituados com grandes barcos. O cérebro dos índios bloqueou a imagem por não saber interpretá-las, eles só foram capazes de vê-las quando se aproximaram o suficiente pra cobrir grande parte da paisagem e não passarem mais despercebidas como plano de fundo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;E comigo foi assim, eu defendi um ideal de companheirismo por algum tempo, até me deparar com uma mudança renovadora. Não há como saber se algo lhe é conveniente, ou não, sem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;experimentar&lt;/span&gt;, mesmo que o conhecimento teórico seja de um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;PhD&lt;/span&gt;, a prática sempre tem peso dois.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;E eu passei de um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;cético&lt;/span&gt; moribundo a um apaixonado irritante. Não que não seja mais &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;cético&lt;/span&gt;, mas agora questionamentos divinos e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;esquizofrenia&lt;/span&gt; humana me interessam em segundo plano. Talvez eu esteja num processo de "calçar o sapato", de "servir ao 42", talvez seja uma abnegação pela causa, talvez seja só uma "santidade" &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;ingênua&lt;/span&gt;. Talvez não seja nada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;As qualidades lhe sobressaem à pele, assim como algumas micoses. Mesmo diante de uma cronologia que dista &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;milênios&lt;/span&gt;, só quero estar perto. Pode ser que estar perto seja complicado, pode ser que seja inviável, pode ser que seja um excesso; a cereja do bolo. Mas de quais necessidades eu preciso me livrar pra incluir esse excesso? O que eu preciso fazer pra ser levado a sério? Preciso ser sociável, impecável, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;inteligentável&lt;/span&gt; e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;engraçadável&lt;/span&gt;?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;Eu tenho me sentido assim, um confuso amor. Ou. Eu sou um amante confuso? Confundido pelo amor? Amando a confusão? Já sei, confundi, é amor. Que me deixa assim, desnorteado, desorientado, sem rumo, desvairado. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;Não sei do amanhã, não sei nada. Do ontem só me lembro que antecipa o hoje; e hoje estou maluco, tresloucado!! Continuo a colocar pontos e mais pontos de exclamação. Só sei das coisas pela metade, só sei por inteiro que algumas pessoas são laranjas, que outras são tampas, são chinelos... Alguns pés encontram panelas, algumas laranjas apodrecem sozinhas, mas há aqueles que não são substantivos, há aqueles que apenas são. E ser é tão bom. Ser eu, ser tu, sermos nós, sermos eles, sermos qualquer coisa, não sermos nada; nem singular, nem plural, nem subjuntivo, nem impessoal. É disso que sei.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;Ateom&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;PS: A dubiedade do título é inexplicável.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6377952817811414979?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6377952817811414979'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6377952817811414979'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/03/o-vecchio-poderoso-principe.html' title='O Vecchio Poderoso Príncipe'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7565877296055318820</id><published>2010-02-08T21:07:00.002-02:00</published><updated>2010-02-08T21:44:44.344-02:00</updated><title type='text'>Rafaela</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;A pequena &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Rafaela&lt;/span&gt; - de Viver a Vida - criada por &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Manoel&lt;/span&gt; Carlos começou como filha sem pai da coadjuvante e em poucas aparições tornou-se a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;protagonista&lt;/span&gt; sem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;concorrência&lt;/span&gt; de todo aquele núcleo. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;Klara&lt;/span&gt; Castanho tem só nove anos e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;atua&lt;/span&gt; de igual para igual com todos os &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;atores&lt;/span&gt; com quem contracena, colocando facilmente no bolso o trabalho chinfrim da &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;Taís&lt;/span&gt; Araújo. Eu a conheço de outros tempos, quando ela interpretava lindamente a espevitada &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;Bel&lt;/span&gt;, em &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;Mothern&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mas quero falar da grandeza do papel dessa "garota": Ela é filha de uma&lt;span style="font-style: italic;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;espertalhona&lt;/span&gt;, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;Dora&lt;/span&gt;, que não tem trava na língua e vive a vida conforme a maré. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;Rafaela&lt;/span&gt; entende muito maduramente como é não ter um pai presente e que sua mãe pode namorar homens alheios. Foi jogada num ninho de cobras, quando mudou-se para a casa de Helena. Lá ela está diante da pior mazela da vida, o amor. Precisa administrar no seu cérebro jovem todos esses fatos que são &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;contraditórios&lt;/span&gt; entre si, como por exemplo; o que é verdade, quando é verdade, quando o que os olhos vêem não são verdades. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A dificuldade de lidar com esse sentimento é unânime, escrevem-se novelas até hoje falando da &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;dificuldade&lt;/span&gt; do amor e isso não soa cansativo - porque precisamos de modelos pra criar nossa moral, nossa ética, nossos valores. Se não tivermos referências das possibilidades que o amor dá, seremos sempre crianças à espera da chegada do papai-&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;noel&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;Rafaela&lt;/span&gt; está num tabuleiro de xadrez e com certeza terá problemas nos relacionamentos quando se tornar apta a amar &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"&gt;passionalmente&lt;/span&gt;; será alguém sem as referências corretas, sem saber o que é Verdade e quando a verdade é de verdade. Enquanto isso eu continuando achando a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18"&gt;Klara&lt;/span&gt; incrível...&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7565877296055318820?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7565877296055318820'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7565877296055318820'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/02/rafaela.html' title='Rafaela'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-5726602650269573811</id><published>2010-01-20T00:34:00.003-02:00</published><updated>2010-01-20T00:44:13.008-02:00</updated><title type='text'>Cronicar - Amor</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;O vento que move as folhas, que carrega o pólen, que faz os cabelos balançarem e seca a roupa no varal é na verdade um fluxo, um fluído, resultante das diferenças de pressão atmosférica assobiando pela superfície.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O mar azul, límpido e indomável que está fixo mas consegue se mover, que separa os continentes, que é lar dos peixes; é na verdade uma mistura de hidrogênio e oxigênio, sais minerais e matéria orgânica que se concentram nas áreas mais baixas do planeta e tem seus fluxos e correntes mantidos por fatores externos como a rotação e o sol...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sol que é agente da vida, das nossas relações, das marquinhas de biquíni, do calor e dos dias felizes; é na verdade uma estrela no centro do nosso sistema solar que tem aproximadamente 333 vezes o tamanho da Terra e que irradia luz e energia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E o amor?&lt;br /&gt;O amor pode ser passional, freternal ou misericordioso. O amor é a beleza, a diferença, a salvação. Ele une, mistifica, constroi e move o mundo, mas na verdade o amor é uma reação química que é acionada quando todos os requisitos se alinham. Como diria Lolita Pille: "O que a gente chama de amor [passional] é apenas o álibi consolador da união de um perverso com uma puta, é somente o véu rosado que cobre o rosto assustador da Solidão invencível." O amor misericordioso é o peso na consciência que faz os sãos ajudarem os morimbundos; e o fraternal é só sinônimo de convivência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ame.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-5726602650269573811?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5726602650269573811'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5726602650269573811'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/01/cronicar-amor.html' title='Cronicar - Amor'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2195118267833125732</id><published>2010-01-10T22:24:00.002-02:00</published><updated>2010-01-10T22:46:12.947-02:00</updated><title type='text'>Cronicar - Vida</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;Viver e sobreviver, vida e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;sobrevida&lt;/span&gt;: quatro palavras, quatro conceitos que não necessariamente tem alguma relação.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O "viver" é o marketing do século, e quer dizer: sol, mar, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;drink&lt;/span&gt; decorado, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;futon&lt;/span&gt; e dentes clareados. Não importa o que se tenha que fazer para conseguir, não ter areia branca nos pés aos 50 anos é &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;sinônimo&lt;/span&gt; que você não se deu bem na vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sobreviver é respeitar o sinal vermelho, ter um apartamento financiado e passar os fins de semana na areia lotada da praia.&lt;br /&gt;Parece &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;equivoco&lt;/span&gt; ou eu já citei a praia como &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;antônimo&lt;/span&gt; de sobreviver? Há uma diferença entre "praia" e "a praia" - quem vive não disputa lugar na areia e muito menos precisa fazer buracos pra enfiar o guarda-sol; paga cordialmente a alguém que o faça.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Do dicionário, 'vida" quer dizer: existência; qualidade daquele/daquilo que está vivo. Ou seja, a vida é o tabuleiro, a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;jogatina&lt;/span&gt;, o purgatório. Seria um jogo honesto se &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;nacessemos&lt;/span&gt; como ratos: pelados e sem sobrenome, à mercê da maré.&lt;br /&gt;Como já &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;nacessemos&lt;/span&gt; em berço de ouro ou com pais presidiários o cheque-mate depende da oportunidade &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;versus&lt;/span&gt; a&lt;/span&gt; sorte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Àquele que se diz morto, mas retoma a vida diz-se: &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;sobrevida&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;Entre estar vivo e sobrevivendo ou morto e vivendo, acredito que qualquer forma de aproveitar o sol e seus raios UVA seja justo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2195118267833125732?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2195118267833125732'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2195118267833125732'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/01/cronicar-vida.html' title='Cronicar - Vida'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2746590378636542403</id><published>2010-01-06T02:34:00.004-02:00</published><updated>2010-01-20T00:17:50.892-02:00</updated><title type='text'>Cronicar - Comer</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Cronicar - resolvi dedilhar o teclado antes de dormir porque - comprovei depois de ler Dostoievski que - ficamos mais sensíveis e emotivos nesses minutos antes de adormecer. Essas resenhas sobre qualquer assunto que eu esteja pensando serão, em princípio, dividas em sete partes. Vou começar falando de "comer":&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Comer não é uma coisa que me agrada muito, se eu pudesse retardaria meu metabolismo como as cobras o fazem e comeria uma cabra, com chifre e tudo, por mês. Comer de três em três horas me soa tão: "evolua ser humano". &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Indo para o passado, onde não havia geladeira e nem fast-food, o homem precisava ir à caça de seu alimento e precisava fazê-lo diariamente, ou seja, literalmente, vivia para comer. Trazendo essa realidade neandertal para a selva urbana de hoje temos os mendigos que também precisam revirar sacolas e arranjar o que comer todos os dias. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não é muito coerente que esse mesmo &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Homo sapiens sapiens&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;, que precisava caçar, deve comer de três em três horas para manter o peso e continuar vivo. Pode-se dizer que essa maneira cronometrada de sentar-se à mesa é uma idealização de uma alimentação saudável; mas se se pode ser gordo comendo errado, tampouco pode ser magro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Discordo dessa visão nutricional do mundo, comida é radical livre, quanto mais comemos, mais velhos ficamos. Acredito bastante que o fator engordativo do alimento está muito além de calorias e relógios pontuais, há todo um histórico em cada item que se come, a taxa hormonal por exemplo - que não está descrita em nenhuma embalagem.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Portanto: 1) Não gosto de comer. 2) Não acredito em ditaduras nutricionais para ser magro ou gordo. 3) Se comer de três em três horas se faz necessário, não somos mais &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Homo sapiens sapiens&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. 4) Não sei porque escrevi isso.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2746590378636542403?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2746590378636542403'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2746590378636542403'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2010/01/cronicar-comer.html' title='Cronicar - Comer'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1373317796513124539</id><published>2009-12-15T18:23:00.004-02:00</published><updated>2009-12-15T18:47:30.388-02:00</updated><title type='text'>Aguarde Atendimento!</title><content type='html'>&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Tomei por gosto, agora, ouvir a Voz do Brasil, não ouço o programa todo porque se torna muito enfadonho, mas grande parte - porque resume de uma maneira muito mais legal tudo que o senhor Bonner coloca na edição engravatada dele. Ontem, ouvi um excelentíssimo Senador ou Deputado ou Conchavado do Legislativo fazendo referência a um dos médicos que havia sido de grande relevância na criação do Sistema Único de Saúde e em meio aos agradecimentos ele comentava que o &lt;span style="font-style: italic;"&gt;SUS&lt;/span&gt; era para os desfavorecidos e que a parcela mais pobre da população agradecia a esse sistema.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Isso, na prática, não é uma inverdade, mas um político, líder das massas, escolhido pelo povo  usando um argumento como esse é uma falta de respeito. O &lt;span style="font-style: italic;"&gt;SUS&lt;/span&gt; foi criado em 1988 com a Constituição e é mais clara do que água transparente quando diz: Art. 196. A saúde é direito de todos e dever do Estado [...]. A Constituição não descrimina as classes sociais, não dá  mais direitos aos idosos ou deficientes físicos, não reserva uma parcela do atendimento aos desempregados, ou negros e índios; ela apenas afirma o direito: [...] ao acesso universal e igualitário às ações e serviços para sua promoção, proteção e recuperação (ainda no Art. 196).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Todos tem o direito à saúde e não há qualquer tipo de agradecimento, Senhor Excelentíssimo. Quem deveria agradecer ao povo eram os parlamentares e o &lt;span style="font-style: italic;"&gt;SUS&lt;/span&gt; - que sem o povo não teria razão de existir.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1373317796513124539?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1373317796513124539'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1373317796513124539'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/12/tomei-por-gosto-agora-ouvir-voz-do.html' title='Aguarde Atendimento!'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6462237675752727912</id><published>2009-11-30T01:21:00.004-02:00</published><updated>2009-12-15T18:20:29.711-02:00</updated><title type='text'>Ressaca moral</title><content type='html'>Cabeça vazia é oficina do diabo, já dizia o ditado. Quem sabe porque o cérebro precisa de constantes ideias para não atrofiar, somando isso ao ócio tem-se uma criatividade mortal.&lt;br /&gt;Pensar ou parar para pensar? O que vai ser amanhã.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estou sofrendo uma ansiedade à crise do bem sucedido, tenho vontade de tudo e de nada ao mesmo tempo. Tenho quase-certezas e muitas incertezas; o medo do incerto me apavora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;É como quando se luta pra chegar à luz no fim do túnel, mas um chiclete enorme gruda no teu sapato e te impede de dar, se quer, um passo. Recolho a camiseta junto ao corpo, olho para o teto e procuro uma resposta que me faça fazer perguntas para continuar vivo. O calor do solstício, que se aproxima, faz minha pele suar e grudar na roupa que já não é mais bem vinda - nem banhos de água fria tiram esse maquinário de tortura das dobras da minha razão.&lt;br /&gt;Chego a me questionar, deveria ter fé? - Não, fé é para outros; infelizmente não consigo mais atingir esse nível de falta de compreensão.&lt;br /&gt;Então, o que fazer? Resta-me apenas enfrentar o desconhecido, torná-lo conhecido e domesticá-lo, logo em seguida catalogá-lo e quem sabe fazer umas experiências com células tronco ou ainda testar novos remédios!&lt;br /&gt;Vou ter que conviver com o fato de quem nem todos sabem o que é fato - quem sabe continuo cantando, quem sabe.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6462237675752727912?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6462237675752727912'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6462237675752727912'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/11/ressaca-moral.html' title='Ressaca moral'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4154057567879560287</id><published>2009-09-17T23:41:00.007-03:00</published><updated>2009-09-19T02:26:52.556-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='loucura'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><title type='text'>torno pública:</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SrL3oqWYJ5I/AAAAAAAAAUM/CM1_UoeRP4c/s1600-h/garrafa.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 256px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SrL3oqWYJ5I/AAAAAAAAAUM/CM1_UoeRP4c/s320/garrafa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382636782596138898" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Isso já me foi útil uma vez, depois eu emprestei pra duas pessoas e também lhes foi útil, quem sabe seja bom compartilhar!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não cabe dizer aqui pra quem foi, nem porquê e muito menos as consequências... A vida é feita de escolhas, eu sempre fiz as minhas loucamente, mas nunca desisti nem de batalhas perdidas. Para finalizar, eu resolvi publicar porque superei e vejo como uma desordem emocional sem suporte cria coisas divertidas, sinceras e contraditórias:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;"Já que tu nunca me deixas um direito de resposta, aqui está o meu direito constitucional...&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Nem sei se tu vai ler, mas enfim, a intenção é válida.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;Acho que tu já sabes tudo que eu vou dizer, mas vá lá:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Tudo que eu sinto por você se define em "amor e ódio", amor porque sofre e ódio porque sofre em dobro. Desde o primeiro minuto em que te vi &lt;/span&gt;sob influência do álcool&lt;span style="font-style: italic;"&gt;, fazendo uma análise social de hierarquia de trabalho, caindo sobre os grilhões da vida. Desde a primeira palavra até a última, incluindo os olhares profundos e sinceros, a única coisa que eu senti foi amor. Amor de verdade, desses que gruda e não desgruda, desses em que a verdade é de praxe e a humilhação é consequência.&lt;br /&gt;Das noites em que eu fechei os olhos e os abri pensando em ti. Dos surreais sonhos em que tudo terminava em "felizes para sempre". Das vezes que eu passei de manhã, à tarde, à noite, de madrugada na frente da tua casa esperando te ver. Dos olhares a paisana por cima das cabeças alheias, cuidando [...] dos olhos verdes brilhantes que dança &lt;/span&gt;&lt;span&gt;(sic.)&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt; de maneira única e engraçada. Das cubas que eu aprendi a beber. Das verdades que eu aprendi a não acreditar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Vi em mim um monstro sob o seu olhar, fiz coisas que jamais teria feito em outra ocasião. Errei.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Mas amei, ...; amo, amarei. Não é de mim, mas foge de mim, é incontrolável, é terrível porque eu não quero e nem você quer, mas eu não consigo mudar e cansei de falar isso pros outros que mal sabem das suas vidas e me dizem pra parar; não consigo, realmente não consigo.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;br /&gt;Tu é o grande, único e desprezível amor da minha vida, pelo qual eu faria qualquer coisa, até mesmo escrever emails me rebaixando somente pra te deixar claro, sem nenhum centímetro de dúvida de que te amo.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Fazer o que? Igual ao ódio, sofrer em dobro, sofrer por mim e sofrer por ti. Que sejas feliz, porque honestamente lhe desejo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;Espero me sentir melhor daqui pra frente, espero que isso não seja motivo de piada ou de represália, que são as últimas coisas do mundo que eu faria por você. Espero que tu me entendas e eu consiga desmistificar você, não sentir palpitações, nem suar frio ou tremer as mãos. Espero.&lt;/span&gt;"&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;__________________&lt;br /&gt;PS: Há três alterações para mantê-la anônima e sem gênero.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4154057567879560287?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4154057567879560287'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4154057567879560287'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/09/torno-publica.html' title='torno pública:'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SrL3oqWYJ5I/AAAAAAAAAUM/CM1_UoeRP4c/s72-c/garrafa.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1955501736659502820</id><published>2009-09-09T09:32:00.008-03:00</published><updated>2009-09-09T10:36:07.072-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='fé'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='realidade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Será Deus?</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Sqet7Q8Jr_I/AAAAAAAAAUE/9yqbGkmwysE/s1600-h/jesus20crucificado_thumb2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Sqet7Q8Jr_I/AAAAAAAAAUE/9yqbGkmwysE/s320/jesus20crucificado_thumb2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379459513588494322" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu nunca justifico o que eu escrevo, mas vou fazer uma exceção: não gosto de explicar porque eu sou &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:arial;" &gt;ateu convicto&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;, simplesmente porque eu enxergo fatos, e contra fatos não cabem argumentos; mas algumas pessoas tem como meta de vida me tornar um crentezinho ignorante - ignorante é aquilo ou aquele que ignora, ou seja, tem consciência de determinado fato mas o ignora. Portanto aqui está a minha resposta ao mundo em se tratando de fé!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Como vivemos num mundo de aparências, pessoas famosas e frases célebres certamente tem um poder de persuasão mais forte do que eu, sendo assim citarei algumas e logo concluirei.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Lida propriamente, a Bíblia é a força mais potente para o ateísmo jamais concebida.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Isaac Asimov&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Conforme as pessoas vão ficando mais inteligentes, elas se importam menos com pastores e mais com professores.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; Robert G. Ingersoll&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;“Fé” significa não querer saber o que é a verdade&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Friedrich Nietzsche&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Se as pessoas são boas só por temerem o castigo e almejarem uma recompensa, então realmente somos um grupo muito desprezível&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Albert Einstein&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Não consigo acreditar que o mesmo deus que nos deu inteligência, razão e bom senso nos proíba de usá-los&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Galileu Galilei&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;[...] &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;A partir daí, sempre que ouvia as aulas de religião no colégio pensava que aquilo podia ser mentira. E quando você começa a fazer isso com religião é devastador, porque é uma questão de fé, religião não admite racionalidade&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Drauzio Varella&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;A crença em Deus subsiste devido ao desejo de um pai protetor e imortalidade, ou como um ópio contra a miséria e sofrimento da existência humana&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Sigmund Freud&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O médico vê o homem em toda a sua fraqueza. O jurista o vê em toda a sua maldade. O teólogo, em toda a sua imbecilidade&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Arthur Schopenhauer&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;[poderia ter citado milhares...]&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eu, de fato, não preciso me basear em citações pra proferir pensamentos descrentes, mas aqui eles falam por mim. Não preciso ter fé - atualizando esse conceito: não preciso ter medo - pra ser justo, leal e honesto, preciso ter educação... Religião, ou fé, ou Deus não passa de um método de controle de massa, hoje defasado. Para finalizar, Napoleão Bonaparte &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Religião é uma coisa excelente para manter as pessoas comuns quietas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;__________________&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;PS: Achei isso incrível e gostaria de compartilhar!&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A mulher aprenda em silêncio, com toda a sujeição. Não permito, porém, que a mulher ensine, nem use de autoridade sobre o marido, mas que esteja em silêncio. Porque primeiro foi formado Adão, depois Eva. E Adão não foi enganado, mas a mulher, sendo enganada, caiu em transgressão. Salvar-se-á, porém, dando à luz filhos, se permanecer com modéstia na fé, no amor e na santificação. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:arial;" &gt;1 Timóteo 2: 11-15 &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1955501736659502820?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='related' href='http://www.youtube.com/watch?gl=BR&amp;hl=pt&amp;v=3_RofcJdU1c' title='Será Deus?'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1955501736659502820'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1955501736659502820'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/09/sera-deus.html' title='Será Deus?'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Sqet7Q8Jr_I/AAAAAAAAAUE/9yqbGkmwysE/s72-c/jesus20crucificado_thumb2.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-335892743724866885</id><published>2009-08-16T23:21:00.004-03:00</published><updated>2009-08-17T00:23:00.041-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='coesão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='análise'/><title type='text'>sem motivo</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Soi-2x9mrFI/AAAAAAAAATQ/-J9WpfVhA5Q/s1600-h/2929877.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 196px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Soi-2x9mrFI/AAAAAAAAATQ/-J9WpfVhA5Q/s320/2929877.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370752403973254226" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Em frente a grande roseira com as rosas brancas pintadas de vermelho, avistei a majestosa e mal-acabada Rainha de Copas, perfeccionista e escandalosa. Sem motivos aparentes ao me avistar logo mandou que cortassem minha cabeça, antes de terminar a frase ela já rolava pela grama! Foi naquele momento que algo surpreendente aconteceu, pois eu não morri. Meu corpo, ensanguentado e imóvel, com todo seu amor e poesia padeceu sobre a terra, já minha cabeça regida pela razão e pela ausência completa de sentimentalismos continuou viva, pensando, analisando.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não tenho recordações de como minha cabeça saiu do mundo psicodélico de Alice e veio escrever isso, talvez a queda tenha me afetado. O que importa é que, daquele momento em diante eu não conseguia mais ver o amor ou a misericórdia como qualidades dos seres humanos, apenas enxergava frieza e calculismo. Teria todos os motivos para entrar em depressão, mas isso não faria sentido numa cabeça que só racionaliza.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Foi então que descobri que contos de fada são uma metáfora psicológica para a realidade do dia-a-dia, ou a vida que seria uma metáfora para as histórias?! O que importa dessa conclusão é que somos paradigmas de nós mesmos, precisamos errar empiricamente o que todos antes de nós já erraram para aprendermos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Esse argumento de moral, bondade intrínseca, consciência coletiva para o bem são apenas singelos apelos e crença de que nós ainda temos solução, mas já diria F. Nietzsche - "se um homem tiver realmente muita fé, pode dar-se ao luxo de ser cético". E o que isso tem a ver com Rainha de Copas, uma ausência de sentimentalismos e uma cabeça decepada? Talvez a Rainha seja uma frustrada fazendo uso de suas cartas; a ausência de sentimentalismos, o sarcasmo pra mim; e a cabeça decepada seja meu alter ego...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-335892743724866885?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/335892743724866885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/335892743724866885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/08/sem-motivo.html' title='sem motivo'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Soi-2x9mrFI/AAAAAAAAATQ/-J9WpfVhA5Q/s72-c/2929877.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8103982513146124948</id><published>2009-08-02T18:38:00.009-03:00</published><updated>2009-08-17T00:19:14.470-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pretérito'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:130%;"  &gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;meu anagrama favorito&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ato  primeiro. A   falta  de  casualidade  deu  ao  encontro   um   teor  amoroso.&lt;br /&gt;Lar pretérito do fato, a cidade-arte guardou todo o segredo do chat.&lt;br /&gt;Belo e beato, o sorriso escondia o&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; ator da cordialidade e da dor.&lt;br /&gt;Elo forte do flerte, consumado num silêncio ofegante.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Reapreciar, ressaborear, reassimilar. Ao lado, avante, sob.&lt;br /&gt;Tê-lo nos olhos injuriados. Balbuciar &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;felicidade tornou-se surreal.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Oposto do tangível é sonhar&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; com o reflexo, uma dor que jamais consola.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SnYIPPO4qEI/AAAAAAAAATA/Z7_QigJ1ZRc/s1600-h/ATgAAACCgW8U8Og2ZdU9V5uDzMloNgou2PoxwKUPgoBPnr1JNLqD2YqvmoF7qAHpMEavuoz-MyL_KALcAKQwKuzCYNnlAJtU9VCmFrbIQuoFGTqkHQ98sWKBqO-8_Q.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SnYIPPO4qEI/AAAAAAAAATA/Z7_QigJ1ZRc/s320/ATgAAACCgW8U8Og2ZdU9V5uDzMloNgou2PoxwKUPgoBPnr1JNLqD2YqvmoF7qAHpMEavuoz-MyL_KALcAKQwKuzCYNnlAJtU9VCmFrbIQuoFGTqkHQ98sWKBqO-8_Q.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365485063938549826" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8103982513146124948?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8103982513146124948'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8103982513146124948'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/08/ato-primeiro-falta-de-casualidade-deu.html' title=''/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SnYIPPO4qEI/AAAAAAAAATA/Z7_QigJ1ZRc/s72-c/ATgAAACCgW8U8Og2ZdU9V5uDzMloNgou2PoxwKUPgoBPnr1JNLqD2YqvmoF7qAHpMEavuoz-MyL_KALcAKQwKuzCYNnlAJtU9VCmFrbIQuoFGTqkHQ98sWKBqO-8_Q.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-396625137331896211</id><published>2009-08-01T16:18:00.003-03:00</published><updated>2009-08-01T17:11:53.482-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='verão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='análise'/><title type='text'>o tédio assola.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SnShc3GkZhI/AAAAAAAAASo/a45RXji_RN0/s1600-h/chuva+-+carro.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SnShc3GkZhI/AAAAAAAAASo/a45RXji_RN0/s320/chuva+-+carro.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365090573305013778" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;relatos baixos, falados à esquerda, de dias mal dormidos e comida fria. põe aquele cigarro atras da orelha, passa a mão no cabelo, dá uma olhada na barba em frente ao espelho. está feito.&lt;/span&gt; &lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;sai de casa pronto para uma verdade que nem sempre é dita literalmente pelas linhas da sinceridade. o orgulho é um delimitador de personalidade, mas é uma faca de dois gumes. pessoas são diferentes, tem ritmos diferentes, ideias diferentes, convicções diferentes. tentar generaliza-las é o maior erro que pode ser cometido. ocasiões fazem situações, situações determinam os fatos, fatos são verdades sob um ponto de vista que não podem ser alterados, apenas comentados de maneiras diferentes.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;pois naquela noite fria de verão, onde a alta umidade do ar arrepiava até os mais lisos cabelos, alguma coisa haveria de mudar. de toda a rotina, de todos os sábados dos quais só o tempo mudava, alguma coisa teria que acontecer, como um furo de alfinete sob uma folha de papel timbrado. quase chegando ao seu destino uma garoa insistente obriga-o a ligar o limpa vidro. garoa, noite fresca, musica relaxante são uma pedida pra um soninho confortável.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;só tem mais trinta dias de reflexão.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-396625137331896211?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/396625137331896211'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/396625137331896211'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/08/o-tedio-assola.html' title='o tédio assola.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SnShc3GkZhI/AAAAAAAAASo/a45RXji_RN0/s72-c/chuva+-+carro.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1477288720903148700</id><published>2009-04-02T00:31:00.000-03:00</published><updated>2009-04-03T03:09:16.907-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Sem título aparente.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SdQ4Gooz2NI/AAAAAAAAASY/wi4uxSJ8QrM/s1600-h/escolhas+de+uma+vida.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 248px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SdQ4Gooz2NI/AAAAAAAAASY/wi4uxSJ8QrM/s320/escolhas+de+uma+vida.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319938746470357202" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;"A vida é feita de escolhas" - de fato é uma afirmação verdadeira. O delta da vida, ou seja, as ramificações dos caminhos é que formam a história, pouco importa a quantidade ou a qualidade delas, elas apenas existem e são invariavelmente obrigatórias.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Na plenitude branca da razão, que gera os fatos e transforma a vida, minutos de excitação transformam toda uma água doce cristalina em uma água negra poluída.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não posso - diz um. Nem eu - diz dois - mas vamos. Relutante um responde que além de não poder, não quer; dois lhe indaga a coragem, a vontade de viver. Um rebate com a responsabilidade e o discernimento. Dois diz: concordo, excitação momentânea; um responde: mas... vamos?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Daqui em diante, onde minha consciência manda, minhas &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;reações&lt;/span&gt; são todas fruto das minhas escolhas. Pestanejar pouco importa quando escolho o errado, erros tornam-se apenas fatos passados mal escolhidos que são reflexo da incapacidade de se questionar e agir da maneira dita correta. Posso mas não quero. Não consigo, mas quero. Não quero, mas faço. Quero e faço.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1477288720903148700?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1477288720903148700'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1477288720903148700'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/04/sem-titulo-aparente.html' title='Sem título aparente.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SdQ4Gooz2NI/AAAAAAAAASY/wi4uxSJ8QrM/s72-c/escolhas+de+uma+vida.JPG' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6722881434660918120</id><published>2009-03-26T17:50:00.000-03:00</published><updated>2009-03-26T18:09:51.867-03:00</updated><title type='text'>Pior do que ser frígida</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Scvu-5OQ99I/AAAAAAAAASQ/4Om5n9oOWMs/s1600-h/173_SEREIA_PEDRAS.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Scvu-5OQ99I/AAAAAAAAASQ/4Om5n9oOWMs/s320/173_SEREIA_PEDRAS.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317606549320955858" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;Sua frigidez era seu maior defeito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Veio ao mundo na forma de ser humano, menina, mulher. Sofrida.&lt;br /&gt;Estudou, trabalhou, casou. Casou-se com o primeiro, seu príncipe encantado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seus sorrisos nunca foram soltos, livres. Havia sempre uma amarra de rancor.&lt;br /&gt;Doce de quebrar os dentes, pior que rapadura.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O doce frequentemente azedava, no sentido literal da palavra, e o ácido corria pelas veias criando sentimentos tão frios quanto o semblante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não gostava dos filhos; fazia o de praxe, pela tradição, pelo sentimento de mãe, mas gostar de fato, plenamente, nunca o fez. Não era culpa dela, sempre fora exposta a sentimentos superficiais, filha de pais que não possuíam nenhuma psicologia de criação, criaram mais uma.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A palidez que a fez chorar a primeira vez que viu a luz, fez todos os dias até sua morte. Não era fotofobia, medo, frio, insegurança... era apenas ira. Por terem-na tirado da placenta, quente e úmida e jogado-a na claridade da vida. Em nome do pai, do filho e do espírito santo, vá. Vire-se.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ficou sozinha, amarga. Por acreditar na divindade, ficou presa e pagando os pecados até ter uma insuficiência renal e fechar os olhos, p'ra sempre.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6722881434660918120?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6722881434660918120'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6722881434660918120'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/03/pior-do-que-ser-frigida.html' title='Pior do que ser frígida'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/Scvu-5OQ99I/AAAAAAAAASQ/4Om5n9oOWMs/s72-c/173_SEREIA_PEDRAS.JPG' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7912268287660851901</id><published>2009-03-26T01:23:00.000-03:00</published><updated>2009-03-26T01:33:23.981-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='night'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='efêmero'/><title type='text'>A dama de vermelho</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/ScsETKg-P6I/AAAAAAAAASI/G3LKMjAQI5s/s1600-h/BigLady+in+Red.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 250px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/ScsETKg-P6I/AAAAAAAAASI/G3LKMjAQI5s/s320/BigLady+in+Red.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317348512327679906" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:hyphenationzone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;style&gt; &lt;!--  /* Style Definitions */  p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal  {mso-style-parent:"";  margin:0cm;  margin-bottom:.0001pt;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:12.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} span.descricao  {mso-style-name:descricao;} @page Section1  {size:612.0pt 792.0pt;  margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm;  mso-header-margin:36.0pt;  mso-footer-margin:36.0pt;  mso-paper-source:0;} div.Section1  {page:Section1;} --&gt; &lt;/style&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable  {mso-style-name:"Tabela normal";  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:"";  mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;  mso-para-margin:0cm;  mso-para-margin-bottom:.0001pt;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:10.0pt;  font-family:"Times New Roman";  mso-ansi-language:#0400;  mso-fareast-language:#0400;  mso-bidi-language:#0400;} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Branca, doce, esquizofrênica e solitária a senhorita do longo vestido vermelho aguardava silenciosa ao meu lado. Naquelas circunstâncias, em que o tempo faz questão de não passar, é que vemos como somos efêmeros em relação à razão. Imóveis nós éramos obrigados a aguardar, eram três horas da manhã.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Reparei detalhadamente na moça: pálida apresentava sinais de ansiedade entrelaçados com desespero e angustia; os cabelos ora foram arrumados, mas estavam agora à vontade; as pernas eram brancas, as veias saltavam à brancura da pele; os dedos dos pés encolhiam-se do leve frio; o vestido... ah o vestido, vermelho, vermelho vivo, combinando com o batom realçava a infelicidade aparente da moça; seus olhos pretos e caídos mostravam, além de todas as qualidades dadas a ela, um cansaço iminente. Havia nas unhas esmalte vermelho.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;No relógio marcavam quatro horas da madrugada em ponto.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;A jovem balbuciava, bocejava, pestanejava e tentava manter-se lúcida, guerreando contra o sono. Cruzava as pernas e mexia-se &lt;/span&gt;&lt;span class="descricao"  style="font-size:85%;"&gt;incessantemente&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;, brincava com os contos que carregava na bolsa e corria os dedos por entre as mechas dos cabelos. Junto com os ponteiros que marcavam cinco horas chegava uma fina e gélida chuva.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;O sono foi-se embora, agora o frio impiedoso a impedia de sentir qualquer outra coisa. O vento intensificava-se e ela já estava encolhida a bater os queixos; o branco da pele, que já era demasiado, estava agora aflorando como luz. Pobrezinha.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;o:p&gt; &lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: left;"&gt;  &lt;/div&gt;&lt;p style="text-align: left;font-family:arial;"  class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Junto com o bonde e o sino os ponteiros marcaram seis horas e vinte e cinco minutos da manhã. A Jovem correu para seu lugar e de dentro da locomotiva via os primeiros raios do sol no horizonte junto com a garoa, criando um arco-íris no breu do amanhecer. Sentei-me atrás dela e rumei à minha casa. Nunca mais depois desse dia tornei a vê-la.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7912268287660851901?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7912268287660851901'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7912268287660851901'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/03/dama-de-vermelho.html' title='A dama de vermelho'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/ScsETKg-P6I/AAAAAAAAASI/G3LKMjAQI5s/s72-c/BigLady+in+Red.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4714057103799356408</id><published>2009-03-05T23:23:00.000-03:00</published><updated>2009-03-06T00:46:30.305-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sol'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='eu'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>como uma onda.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SbCZ3mExqgI/AAAAAAAAASA/2qyxvDk3abM/s1600-h/praia-da-lagoinha-do-leste-floripa.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SbCZ3mExqgI/AAAAAAAAASA/2qyxvDk3abM/s320/praia-da-lagoinha-do-leste-floripa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309913141062248962" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Há males que vem pro bem! Quem nunca ouviu isso?! Quem nunca passou por isso!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em meio a essa onda de calor, a essa quantidade excessiva de antibióticos, ao ócio degenerativo, a futilidade escrachada, eu estou tentando sobreviver! Que me sirva de álibi, pois tenho passado as tardes desse verão de dois mil e nove trancafiado nesse forno intitulado de apartamento e dele apenas passos e penas saem. Ao acaso quando preciso sair, limito-me a um roteiro pré-estabelecido e logo regresso ao aconchego insuportavelmente quente do lar. Hoje por acaso, foi um dia diferente: na janela a bombordo do carro, um ex morador de rua contou sua breve história de vida e sua superação pessoal. Há aqueles mais "grandes coisas" que provavelmente não liguem para história de um ex morador de rua, mas é com certeza muito mais difícil sair da sarjeta do que ingressar numa vida classe média. É contraditório, mas é fato! E foi refletindo sobre a superação daquele que eu resolvi &lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"&gt;pintar tudo de rosa e ver as coisas com os olhos cheios de lágrimas, que são uma máxima sentimental, são honestas e de graça... Foi com ele que eu descobri que mudar vem de dentro, que o de fora é só casca e que está por fora padece. No sol tropical, ou subtropical seja lá qual for o sol que está a nos assolar hoje, vagar pelas pavimentadas da vida não é mais a mesma coisa... óculos escuros e olhos abertos não são mais artigos de luxo, são necessidades.&lt;/span&gt;  &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;"&gt;E pra não deixar parte poética da vida de lado, nada melhor que uma Nova Bossa e um mergulho no Atlântico pra reconfortar e reavivar a alma. Nada melhor... &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-7c34c456206928d2" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v17.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D7c34c456206928d2%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6CE4E2F0BE81EDBF146231ED8C85108942638D5E.D53B65E99E196D1EAA7EEB7FDEB198781C0EC81%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D7c34c456206928d2%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D5PtRmCde3noGXunbYN0lZ8rk2L8&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v17.nonxt8.googlevideo.com/videoplayback?id%3D7c34c456206928d2%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D6CE4E2F0BE81EDBF146231ED8C85108942638D5E.D53B65E99E196D1EAA7EEB7FDEB198781C0EC81%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3D7c34c456206928d2%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3D5PtRmCde3noGXunbYN0lZ8rk2L8&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4714057103799356408?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp4' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=7c34c456206928d2&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4714057103799356408'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4714057103799356408'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/03/como-uma-onda.html' title='como uma onda.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SbCZ3mExqgI/AAAAAAAAASA/2qyxvDk3abM/s72-c/praia-da-lagoinha-do-leste-floripa.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-5350337652624661324</id><published>2009-02-18T00:21:00.000-03:00</published><updated>2009-02-18T01:07:47.964-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sistema'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='eu'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>astigmatismo</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SZuHosXiOgI/AAAAAAAAAR4/G91eLkpa5qA/s1600-h/arrozal.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 261px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SZuHosXiOgI/AAAAAAAAAR4/G91eLkpa5qA/s320/arrozal.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303982119333280258" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Até os pequenos grãos de arroz, que sozinhos ostentam uma palidez digna de piedade, juntos enchem uma panela, matam a fome, são a base de uma alimentação saudável, geram empregos, dão de comer a quem não teria, movem a economia de um mercadinho, de uma cidade, de uma multinacional, de um país, do planeta... até o inerte e insípido&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; arroz faz mais pelo mundo do que eu.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Palavras soltas numa linha tentam apresentar um sentido, uma lógica, mas só o que fazem é formar um coletivo de palavras. Na realidade de nada servem os murmúrios, as lamurias, os amores e os desamores se sou quem os digo. Reclamar a mim mesmo meus próprios problemas não os resolverá, reclamar ao próximo vai acrescentar-me um ponto de vista diferente, sob uma realidade diferente que talvez mude tudo que eu pensava, quando de verdade não deveria ter ouvido nada porque estaria errando com meu próprio consentimento, sem usar as ideias de ninguém, mas também seria pura hipocrisia dizer que todas as ideias que me veem à mente são minhas, as ideias são construídas no coletivo, sem raciocínios prévios eu não seria capaz de ver as coisas como as vejo agora. Ignorancia é uma dádiva. Não se questionar é a melhor resposta para qualquer problema, sem pergunta não há razão de existir uma resposta.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não precisamos de um porquê esclarecedor para vivermos. O cérebro humano não convive com a dúvida, mas quando não se tem uma resposta lógica para um determinado problema, superamos isso. O porquê da vida é um deles, a resposta filosófica estende-se por livros enciclopédicos e mares e não tem uma resposta definitiva, o porquê prático diz "penso, logo existo" pois então posso fazê-lo. A nossa liberdade, a qual não tem um sentido. Os nossos amores, os quais não sabemos o que são. A nossa vida, que apenas passa...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;_________________&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;PS: nada do que eu digo tem fundamento cientifico e filosófico, eu falo o que quero, da forma que quero, quando quero.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;o plural de arroz é arrozes e a plantação é um arrozal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-5350337652624661324?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5350337652624661324'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5350337652624661324'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/02/astigmatismo.html' title='astigmatismo'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SZuHosXiOgI/AAAAAAAAAR4/G91eLkpa5qA/s72-c/arrozal.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-266884518135126306</id><published>2009-02-16T18:24:00.000-03:00</published><updated>2009-02-16T19:14:30.248-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='morte'/><title type='text'>Sacos de batatas enumerados.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SZnk2AK93uI/AAAAAAAAARw/jXC1wtUJB88/s1600-h/hc-corredor.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SZnk2AK93uI/AAAAAAAAARw/jXC1wtUJB88/s320/hc-corredor.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303521652615536354" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;São apenas número e diagnóstico&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aqueles lá enfileirados, à espera da morte iminente apenas apelam para fé o que a razão esturricada não dá mais conta. Pobres seres que infectados, remendados, doentes, quebrados, abalados, desesperados, desamparados e cansados ensejam uma fraterna ajuda. O clima mórbido e inebriado de etanol materializa o inferno na terra, corredores infinitos e portas enfileiradas não levam ninguém a lugar algum, apenas ao interminável esperar. Relógios não se tem, pois o tempo no inferno passa muito mais lentamente do que na superfície, eles seriam inúteis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Às grandes expectativas, fé. Ao amor, verdade. À compaixão, vergonha na cara.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Àqueles que involuntariamente necessitam esperar, desejo-lhes perseverança mais do que qualquer coisa. Àqueles que estão por morrer a esmo como se fossem sacos de batatas enumerados, desejo-lhos a morte, sim, a morte que irá livrá-los dessa tenebrosa realidade que por mais clara e límpida que me possa parecer, ainda é obscura e calada e deve ser enaltecida e transformada em passado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aos que participam inativos e pacíficos diante dessa realidade, minha piedade. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-266884518135126306?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/266884518135126306'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/266884518135126306'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2009/02/sacos-de-batatas-enumerados.html' title='Sacos de batatas enumerados.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SZnk2AK93uI/AAAAAAAAARw/jXC1wtUJB88/s72-c/hc-corredor.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8819209400731986511</id><published>2008-12-15T16:52:00.000-02:00</published><updated>2009-01-08T18:10:16.269-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='relações'/><title type='text'>rebels without a cause</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SWZUioh0c0I/AAAAAAAAARk/ZXeOD5pYD8M/s1600-h/800px-Lesbian_Couple_togetherness_in_bed_02.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 228px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SWZUioh0c0I/AAAAAAAAARk/ZXeOD5pYD8M/s320/800px-Lesbian_Couple_togetherness_in_bed_02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289007766364779330" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt;À liberdade. Seja qualquer o sentido de liberdade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Desapegado do racional, apenas sente. É sempre mais legal à tarde. À noite é tão clichê, fugir da luz por debaixo das cobertas ou então na penumbra da indecência. Sorrizinhos inocentes e amedrontados introduzem o &lt;span style="font-style: italic;"&gt;ballet&lt;/span&gt; das confluências, que num dia do futuro será relembrado sob o mais inusitado comentário. Braços e pernas não sabem seus lugares, assim como todo resto, ninguém lhes disse que seria simples. As bocas ao longe tentam aproximar-se, mas a coação da reprovação faz com que &lt;span style="font-style: italic;"&gt;o hesitar&lt;/span&gt; seja a melhor idéia. O pavor da rejeição os mantém fisicamente juntos, mas conscientemente separados. Como o fluxo d'um rio, a intermitência das ações continua, até que a exclamação de conforto e aconchego penetra-lhes os ouvidos e arrepia-lhes a alma. Gotas de suor misturam-se e colocam a culpa nos lençóis, que por sua vez não foram questionados sobre absorção. Não demora muito pra que tenham certeza que toda ação mecânica atinge a perfeição com a prática. O ditado que diz &lt;span style="font-style: italic;"&gt;quando um não quer, dois não fazem,&lt;/span&gt; é uma inverdade sob o iminente tsunami que veio por finalizar a sessão, o amor desfez-se em fisiologia e o que era lindo, entorpeceu, mas por pouco tempo. A visão turva e deturpada dos fatos volta a se normalizar e o preto e branco tornam-se colorido novamente. Os olhos acanhados e apáticos, como de autistas que procuram o nada, não tem coragem de vidrar o alvo, um abraço de vitória finaliza solenemente o silogismo. Infelizmente são seres humanos e de peso na consciência sofrem, pois a sociedade ostenta um prego torto no que se diz respeito a moral e a ética, mas como todo ato mecanizado, &lt;span style="font-style: italic;"&gt;a prática leva a perfeição&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8819209400731986511?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8819209400731986511'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8819209400731986511'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/12/rebels-without-cause.html' title='rebels without a cause'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SWZUioh0c0I/AAAAAAAAARk/ZXeOD5pYD8M/s72-c/800px-Lesbian_Couple_togetherness_in_bed_02.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8683526953592615810</id><published>2008-12-11T18:36:00.000-02:00</published><updated>2008-12-12T16:52:01.269-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='eu'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='chatice'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Título:</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SUF-pO0UT2I/AAAAAAAAARc/3b0iR_uOS1I/s1600-h/horse-artist-10.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SUF-pO0UT2I/AAAAAAAAARc/3b0iR_uOS1I/s320/horse-artist-10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278639485072199522" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Tem me salvado as tardes.&lt;br /&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Sons desritmados e impopulares pulsam minhas veias e fazem meu coração funcionar. Minha mente, inquieta e dependente, só realiza sinapses de coisas que hajam você. O sabor de auto flagelar-se é realmente incrível quando descobre-se que o corpo é dependente de alguma coisa. Sempre acho um motivo pra alimentar minha insanidade e prolongá-la. Sempre há uma razão pra repensar as ações e arrepender-se depois. Sempre há um prisma da moral para regulamentar se o que eu faço é certo ou errado. A partir do primeiro erro consciente as coisas vão se facilitando, errar fica cada vez mais fácil, digo com conhecimento de causa. As desculpas ficam convincentes, as mãos não suam mais, dos olhos lágrimas não saem e a pior parte, não há mais sentimento de culpa. Erra-se plenamente, com prazer.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Apegar-se pra quê? Deveríamos ser unidades do saber, independentes das acepções alheias. Mas não somos, somos ligados, extremamente dependentes dos outros, e quando não podemos, começam-se os problemas.&lt;span style="font-style: italic;"&gt; the world stood still&lt;/span&gt;. Conforme-se ou conforme-se.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8683526953592615810?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8683526953592615810'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8683526953592615810'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/12/ttulo.html' title='Título:'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SUF-pO0UT2I/AAAAAAAAARc/3b0iR_uOS1I/s72-c/horse-artist-10.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1275465062134674876</id><published>2008-12-10T00:15:00.000-02:00</published><updated>2008-12-10T02:54:44.406-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='argumento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='fascínio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>the cricket chirps</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/ST87IFPIgSI/AAAAAAAAAQ0/qDegwYpqvUc/s1600-h/inseto_noia_mad_insect.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 272px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/ST87IFPIgSI/AAAAAAAAAQ0/qDegwYpqvUc/s320/inseto_noia_mad_insect.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278002298332152098" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;O conto do filho pródigo. Não me interessa agora, é uma história moralista que tenta manter os bons costumes... que definam-se bons costumes. É uma porcaria que tenta manter a ordem pelas vias de poder do cristianismo, com suas &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;babozeiras&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; velhas e ultrapassadas. Feche os olhos para as linhas rebuscadas e redundantes daquele livro de fábulas e contos sistematizados, que visam lhe cegar às verdades, e liberte-se das correntes que o prendem no chão, como um pobre ser que sente culpa por todos os seus &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;atos&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Num mundo tão &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;mudante&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; e tão dinâmico, nossas percepções de certo e errado, intermitentes consigo mesmas, transformam-se repentinamente. O medo do incerto assola os fracos e desabriga os duvidosos, prosperam aqueles que seguem sangrando ou puxando o tapete alheio. Não temos tempo de pestanejar, muito menos de sentir alguma coisa por alguém. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Mude sua percepção, altere a visão, a cor dos olhos, dos cabelos, das unhas. Caia pelos cantos. Dance até a música acabar. Minta. Omita. Beba. Queime seus dólares para se aquecer. Morra de frio. &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;Faça&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; mais e mais amigos. Seja alguém na noite. Durma nas calçadas. Esqueça as chaves de casa. Bata o carro. Minta. Esqueça-se de tudo, lave o rosto, vista seu melhor terno e vá procurar emprego. Depois relembre-se de tudo, &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;indiguine&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;-se com sua &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;caretisse&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; e morra do coração por ter tomado &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;viagra&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;. No portão do paraíso, troque os crentes, o silêncio, o branco reluzente, as oliveiras e a &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;chatice&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; regrada e bem educada do Senhor, pela orgia mal organizada do território das festinhas do Lulu, onde há &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;raves&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;, libertinagem, &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;tv&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;'s &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;full&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;hd&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt; e muito, muito &lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;entorpecente&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-family:arial;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;object width="320" height="266" class="BLOG_video_class" id="BLOG_video-c3f37840d6a54f17" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/get_player"&gt;&lt;param name="bgcolor" value="#FFFFFF"&gt;&lt;param name="allowfullscreen" value="true"&gt;&lt;param name="flashvars" value="flvurl=http://v7.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dc3f37840d6a54f17%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7024DCB37D1B584E3704B34F06BD7A2AABBE55A6.1CDE1D57929A9185DD839B80B91D2D4036992F64%26key%3Dck1&amp;amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dc3f37840d6a54f17%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DCf59-_XAcD4z5E-TYA8ulJsWYKM&amp;amp;autoplay=0&amp;amp;ps=blogger"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/get_player" type="application/x-shockwave-flash"width="320" height="266" bgcolor="#FFFFFF"flashvars="flvurl=http://v7.nonxt6.googlevideo.com/videoplayback?id%3Dc3f37840d6a54f17%26itag%3D5%26app%3Dblogger%26ip%3D0.0.0.0%26ipbits%3D0%26expire%3D1331957931%26sparams%3Did,itag,ip,ipbits,expire%26signature%3D7024DCB37D1B584E3704B34F06BD7A2AABBE55A6.1CDE1D57929A9185DD839B80B91D2D4036992F64%26key%3Dck1&amp;iurl=http://video.google.com/ThumbnailServer2?app%3Dblogger%26contentid%3Dc3f37840d6a54f17%26offsetms%3D5000%26itag%3Dw160%26sigh%3DCf59-_XAcD4z5E-TYA8ulJsWYKM&amp;autoplay=0&amp;ps=blogger"allowFullScreen="true" /&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;________________________________&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;L&lt;/span&gt;ucy in the &lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;S&lt;/span&gt;ky with &lt;span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;"&gt;D&lt;/span&gt;iamonds - Beatles [think about it]&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1275465062134674876?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='enclosure' type='video/mp4' href='http://www.blogger.com/video-play.mp4?contentId=c3f37840d6a54f17&amp;type=video%2Fmp4' length='0'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1275465062134674876'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1275465062134674876'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/12/lucy-in-sky-with-diamonds.html' title='the cricket chirps'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/ST87IFPIgSI/AAAAAAAAAQ0/qDegwYpqvUc/s72-c/inseto_noia_mad_insect.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8380614661106585432</id><published>2008-12-05T15:05:00.000-02:00</published><updated>2008-12-15T19:19:38.032-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='argumento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Olha-me nos olhos</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STlmnFvQ81I/AAAAAAAAAQs/JIt6N7nQ3eY/s1600-h/olho_de_deus.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 258px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STlmnFvQ81I/AAAAAAAAAQs/JIt6N7nQ3eY/s320/olho_de_deus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276361260182598482" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eles falam a verdade, sempre. Se há uma razão para olhar nos olhos, é a verdade que eles irão transmitir.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Ações&lt;/span&gt; e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;reações&lt;/span&gt;. Sabe-se pra onde olham, o que querem dizer, se sente-se medo. É pelos olhos que tudo começa, por eles que a luz &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;refletida&lt;/span&gt; em imagem e atribuída a pré-conceitos mostra-nos a verdade, a nossa verdade. A noção que se tem das coisas, sai dos olhos. O belo e o feio. As cores e os amores vem todos dos olhos. É deles também que vem as lágrimas e as aflições, vem as afirmações: "prefiro nem ver". Se o amor é vermelho, a paz é branca e a morte preta, são dos olhos que elas saem. Tudo que está vivo tem olhos, alguns não tem a mesma percepção, mas há pra eles os olhos do coração, da raiva, da piedade e até os olhos da fome. Aqueles olhos que sorriem, que brilham, que choram, também são aqueles que enxergam. Nem sempre vê-se o que se quer ver, na maioria das vezes as luzes &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;refletidas&lt;/span&gt; já estão prontas e não temos filtros suficientes para nos ausentarmos dessa imagem. Mas é com certeza deles que vem a felicidade. Da sensibilidade que os olhos dão, das verdades que os olham criam. Uma imagem vale mais do que mil palavras.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;Digo&lt;/span&gt;-te a verdade olhando-te nos olhos. Essa verdade não se dissipou &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;como na areia quando a água &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;do mar&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt; homogeniza a diferença&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. Essa verdade é vista, mas é omitida. E dos meus olhos, que hão de negar pra sempre essa luz &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;refletida&lt;/span&gt;, estará lá, sempre latente a vontade de te nos olhos olhar. &lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Arrependa-se, tenha piedade, seja misericordioso. Seja você, porque eu serei eu e nós nunca mais seremos nós, contrariando a vontade e a verdade, contrariando a imagem que os olhos vêem. Somente em sonhos, onde os olhos físicos não podem ver, é que essa utópica verdade &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;refletida&lt;/span&gt; faz algum sentido, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;desvincilhar&lt;/span&gt;-se da &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;idéia&lt;/span&gt; de pródigo amor não é tarefa &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;pros&lt;/span&gt; que amam, somente &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;pros&lt;/span&gt; que dizem que amam. Mas de que adianta dizer que ama, se é dos olhos que sai o amor?!&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;Olha-me nos olhos, são azuis.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8380614661106585432?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8380614661106585432'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8380614661106585432'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/12/olha-me-nos-olhos.html' title='Olha-me nos olhos'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STlmnFvQ81I/AAAAAAAAAQs/JIt6N7nQ3eY/s72-c/olho_de_deus.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4716981538742232360</id><published>2008-11-30T12:39:00.000-02:00</published><updated>2008-12-02T00:48:38.963-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='tokyo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='frog'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='do it now'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>love it or leave it.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STKsM9fNKgI/AAAAAAAAAMk/wibfZck1MAM/s1600-h/nuclear-bomb.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STKsM9fNKgI/AAAAAAAAAMk/wibfZck1MAM/s320/nuclear-bomb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274467452268128770" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Todos merecemos um anjo da guarda, um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;carma&lt;/span&gt;, um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;demônio&lt;/span&gt; e um melhor amigo.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Sobriedade mental pouco tem a ver falsidade ou falta de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;caráter&lt;/span&gt;. Nunca fujo dos meus problemas, nunca me escondo do tangível. Só falo as coisas certas, nas horas certas e na maioria das vezes as coisas erradas nas horas erradas...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dentro de cada um existe a liberdade de escolher o que se quer ser, às vezes uma das faces da moral ultrapassa a outra, liberando atitudes misericordiosas ao extremo ou miseravelmente insensíveis.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lembrando que conceitos são mutáveis... A mesma lei de atentado ao pudor que condenava mulheres de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;maiô&lt;/span&gt; à beira da piscina, permite &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;topless&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;hoje.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A maior decepção numa pessoa, definitivamente, é o  que pode sair pela sua boca. É terrível ouvir grandes afirmações sendo expelidas na sua cara de forma honesta e necessária, do mesmo jeito que &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;rostinhos&lt;/span&gt; bonitinhos falando coisas de baixo calão. O que importa agora? &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;Só tem inimigos aqueles &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;iletrados&lt;/span&gt; que ostentam no braço o poder que deveriam ter na retórica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Para finalizar, sim... eu sou imprevisível e eu consigo dizer coisas bem mais profundas e mais marcantes com metade do esforço que normalmente se necessitaria. Sim, eu digo a verdade, sempre. Sim, eu uso da minha cara de bom moço pra me sair melhor. Sim, eu sou maquiavélico. Não, eu não tenho medo disso, porque eu sempre falo a verdade. É sempre bom ter cuidado com quem se joga, bons jogadores conhecem seus adversários, suas limitações. E o que importa agora?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ame-o ou deixe-o, de modo a ser chamado de egoísta.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;- &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;Janny&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;it&lt;/span&gt;'s a mine, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;get&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;out&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;there&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;&lt;br /&gt;- No, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;it&lt;/span&gt;'s mine!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4716981538742232360?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4716981538742232360'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4716981538742232360'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/11/love-it-ou-leave-it.html' title='love it or leave it.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STKsM9fNKgI/AAAAAAAAAMk/wibfZck1MAM/s72-c/nuclear-bomb.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-721826860154234494</id><published>2008-11-20T13:48:00.000-02:00</published><updated>2008-11-28T15:52:22.719-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='argumento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>cabelos alisados duas décadas</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STAFVnZ9QwI/AAAAAAAAAMc/Lc9ljVOEpH8/s1600-h/Fosforo.gif"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273721032564097794" style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; height: 307px; text-align: center;" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STAFVnZ9QwI/AAAAAAAAAMc/Lc9ljVOEpH8/s320/Fosforo.gif" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Dicotomizado&lt;/span&gt; por entre as frestas da cortina vê um céu carregado, uma alta &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;umidade&lt;/span&gt; e chuva, muita chuva.&lt;br /&gt;Não quer acordar para mais aquele dia de &lt;span style="font-style: italic;"&gt;ócio-&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;non&lt;/span&gt;-criativo&lt;/span&gt;. A vida tem sido chata e repetitiva, na verdade a vida de todos o é, quem não tem rotina, ou não vive ou mente. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Viver é diferente de sobreviver, assim como determinante é diferente de determinista. Em sua cabeça palavras ao acaso vem lhe trazendo recordações de um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;préterito&lt;/span&gt; que nunca existiu, há uma falha cronológica. Não é &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;possivel&lt;/span&gt; dizer que um &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;déjà&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;vu&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;é uma memória, ou é? O lapso temporal a qual se refere, pouco tem a ver com o relógio. É porque &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;contato&lt;/span&gt; físico tomou um novo sentido a partir daquele momento, e ai está o lapso. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;Deslapsado&lt;/span&gt; eu diria. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Num dia tão &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;inusual&lt;/span&gt;, já choveu e fez sol três vezes; sol de solstício, chuva torrencial. Na chuva tem-se o guarda-chuva, no sol o guarda-sol, pro vento o cata-vento; pro dia avareza, &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;pra tarde luxuria, pra noite ira.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Da água veio a vida, mas a água a tomou de volta. Pobre &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;arquiteto&lt;/span&gt; do tempo, cansado de tanta monotonia, resolveu matar uma centena, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;diver&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;são &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;irônica&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; e &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;miserável&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;Arquitetos&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; são sem graça. E &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;deus&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;quedê&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;? Estava ele imóvel a te olhar se afogar ou tão cruel foi que nem um punhado de terra tirou e te sufocou? Pois é, os que a água levou, se foram. Aqueles que água lavou, ficaram sem. E aqueles que os assistem, afogam seu ego numa taça de &lt;/span&gt;melancolia à beira-rio.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O céu, eminentemente &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;úmido&lt;/span&gt;, continua a ostentar sua superioridade sobre o ser terreno que abre a cortina e o vê chover. E &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"&gt;deus&lt;/span&gt;, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18"&gt;quedê&lt;/span&gt;? Está lá sentado, com os pés na água, molhando seus &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19"&gt;donuts&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; no resto da lama do rio meândrico que assola os que dele necessitam.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-721826860154234494?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/721826860154234494'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/721826860154234494'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/11/cabelos-alisados-duas-dcadas.html' title='cabelos alisados duas décadas'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/STAFVnZ9QwI/AAAAAAAAAMc/Lc9ljVOEpH8/s72-c/Fosforo.gif' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7581188746736322202</id><published>2008-11-18T16:45:00.000-02:00</published><updated>2008-11-20T13:48:34.235-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='argumento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='do it now'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Meg y Yo part II - Whair and Friends</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SSMd7hRlLxI/AAAAAAAAAMM/OJTx6AYPvrI/s1600-h/with-the-beatles.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SSMd7hRlLxI/AAAAAAAAAMM/OJTx6AYPvrI/s320/with-the-beatles.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270088897335209746" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;Logo após pensar a fundo, Yo desistiu. Jogou pro alto as verdades que tanto almejava.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pensou e repensou, palavras dependem da interpretação que lhes é dada. Para alguns palavras podem ser ditas e &lt;span style="font-style: italic;"&gt;des&lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;-ditas&lt;/span&gt; com grande facilidade, para outros, aqueles que entendem da epistemologia, palavras não são apagadas, como na areia quando a água homogeniza a diferença.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Podemos considerar dois novos fatores nessa estória, Whair e Friends.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo é o peão, a frente de batalha, a fragilidade em unidade, a força em coletivo. Friends é o rei, o &lt;span style="font-style: italic;"&gt;game over&lt;/span&gt;. Whair é o cavalo, seus movimentos refazem a dinâmica do jogo. Meg era a rainha, liberdade e poder, mas está fora do jogo agora, teve crises de cãibra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo - persistente jogador - desiste somente no final. De fato é o final. Não há morte com dignidade, somente vida com dignidade. E já não espera mais, porque não há o que esperar. A idéia que Yo tinha de Meg dissipou-se no ar, assim, de repente. Não que Yo tenha um botão liga/desliga para os sentimentos, mas o corpo salvo a parte quando está doente, não tenta suicídio. Então todo melodrama sincero Yo - Meg, acaba. Outros problemas surgiram nesse meio tempo, Yo adora resolvê-los.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Friends tem um papel fundamental nisso, era totalmente contra a situação, foi quem salvou Yo de burradas ainda maiores, da chuva, do ócio degenerativo, de um gostar platônico.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Abre aspas, gostar platônico, fecha aspas, Yo sabe que de platônico não tinha nada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Whair é tão prestativo, tão especial, é a perfeição numa escala regional. Whair é a incógnita, o medo, o outro problema. Será resolvido em breve - afirma Yo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sobre a conclusão: Vá à guerra, com quem sabe lutar. Vencer nem sempre significa vencer, e um adversário no chão, nem sempre é um adversário morto. - a palavra na frase deveria ser "inimigo", mas só tem inimigos aqueles iletrados que ostentam no braço o poder que deveriam ter na retórica.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo preza Friends que roga pelo silêncio de Yo. Friends instiga o interesse à Whair. Whair é um meio fácil de emergir das Marianas. Meg vai continuar a ser Meg, até que parem a produção.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: justify;"&gt;Yo&lt;span style="font-family:arial;"&gt; vai errar conscientemente de novo. Vai errar em prol do seu orgulho e da sua liberdade, afinal palavras não são apagadas com as ondas do mar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7581188746736322202?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7581188746736322202'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7581188746736322202'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/11/meg-y-yo-part-ii-whair-and-friends.html' title='Meg y Yo part II - Whair and Friends'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SSMd7hRlLxI/AAAAAAAAAMM/OJTx6AYPvrI/s72-c/with-the-beatles.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-306898158413980546</id><published>2008-11-14T09:38:00.000-02:00</published><updated>2008-11-14T09:58:33.616-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='night'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='comportamento'/><title type='text'>dead generation</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SR1nTOim24I/AAAAAAAAAME/AVzPH6w8T-Q/s1600-h/homer-fritando-15-07-08.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 237px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SR1nTOim24I/AAAAAAAAAME/AVzPH6w8T-Q/s320/homer-fritando-15-07-08.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268480719111773058" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A música repete inúmeras vezes. Morde o lábio inferior, o aparelho o corta e faz sangrar. Os movimentos ritmados não cessam nem com a dor. A cabeça está fora de si mesma. Aquele escuro que pisca e pisca. Os olhos já doendo continuam fechados.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Pura hipocrisia. Só quer ficar mais tempo fora da sua realidade.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Realidade. Fora de si. - Não consegue encarar seus problemas de frente, sempre foge, é mais fácil. Esconde-se atrás dos vidros escuros e do estereótipo dos de bem. Mas de fato é um cruel e pobre filho-de-nós-mesmos que aparece pelos cantos e vai tomando o centro até que se liberta numa onipresença momentânea. Embora o álcool seja um radical livre, quem se importa? - É o preço que se paga por não ser cool o suficiente.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Termina por olhar o relogio, sem enteder os ponteiros. Vai pra casa e logo acorda com dor de cabeça.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-306898158413980546?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/306898158413980546'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/306898158413980546'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/11/dead-generation.html' title='dead generation'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SR1nTOim24I/AAAAAAAAAME/AVzPH6w8T-Q/s72-c/homer-fritando-15-07-08.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-748326150147162697</id><published>2008-11-12T10:44:00.000-02:00</published><updated>2008-11-12T16:09:14.133-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='beleza'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><title type='text'>Meg y Yo.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SRrTOfp_iFI/AAAAAAAAAL0/H6kc9_4M49g/s1600-h/paraty-1.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SRrTOfp_iFI/AAAAAAAAAL0/H6kc9_4M49g/s320/paraty-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267754960132474962" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aquela voz com sotaque &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;sergipano&lt;/span&gt;, enche-me os ouvidos, fecha-me os olhos. Estou cansado. Não um cansaço físico, mas um cansaço mental, um cansaço de ingratidão.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Declinei ao espelho e a forma de se fazer bonito porque acredito que ainda há alguma coisa. Eu erro - disse &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Yo&lt;/span&gt; - todo os dias. Errar faz parte do meu &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;genótipo&lt;/span&gt;. &lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mal sabia ele que alguns erros são pra sempre.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não se importa com os outros, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;Meg&lt;/span&gt; é sua &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;objeção&lt;/span&gt;, seus porquês, não mais sua razão, mas seu &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;objetivo&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;Yo&lt;/span&gt; não vê em &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;Meg&lt;/span&gt; a beleza física, a beleza intelectual, o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;sex&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;appeal&lt;/span&gt;, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;Yo&lt;/span&gt; vê a possibilidade.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;De mãos dadas consigo mesmo, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;Yo&lt;/span&gt; espera.&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;A &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;Meg&lt;/span&gt; errada para o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;Yo&lt;/span&gt; errado, ou as palavras erradas de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;Meg&lt;/span&gt; para os ouvidos errados de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;Yo&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;No fundo resplandece, ao som de &lt;span style="font-style: italic;"&gt;so happy together - beatles&lt;/span&gt;. A primeira vista o ódio.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O sonho feijão-com-arroz é meramente temporal. Questão de paisagem.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-748326150147162697?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/748326150147162697'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/748326150147162697'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/11/meg-y-yo.html' title='Meg y Yo.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SRrTOfp_iFI/AAAAAAAAAL0/H6kc9_4M49g/s72-c/paraty-1.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4808793568032980575</id><published>2008-10-22T15:16:00.001-02:00</published><updated>2008-10-23T13:57:10.379-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='moral'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='politica'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='morte'/><title type='text'>politicamente incorreto</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SP9gKcWtjdI/AAAAAAAAALE/WGIYJolvLXI/s1600-h/morro-do-alemao-03.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SP9gKcWtjdI/AAAAAAAAALE/WGIYJolvLXI/s320/morro-do-alemao-03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5260028622318439890" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Feio. Fome... Dor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nasce a cria, a prole, um animal. Mais um fadado ao fracasso...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Certamente que não era o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;primogênito&lt;/span&gt;, nem haveria possibilidade de ser. Mães que literalmente vivem como animais já tem mais de uma dezena de criaturas aos trinta anos. O cheiro ferroso de sangue entranha as paredes já fétidas do barraco. A parte plasmática do &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;dejeto&lt;/span&gt; escorre por entre as espaçadas e podres madeiras do assoalho. O pai não estava presente; nunca estava, chegava em casa aos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;trancos&lt;/span&gt; e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;barrancos&lt;/span&gt; com o sexo para fora das calças e só isso fazia. Tinha mais álcool do que sangue nas veias, era quase um automóvel movido à combustão. A parideira não entendia como ele conseguia dinheiro para estar sempre bêbado se nunca na vida, nem se quer uma vez, teve a carteira assinada. O &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;monstrinho&lt;/span&gt; chorou.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Sozinha, a pobre, juntou o filho que estava aos berros no quente e &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;úmido&lt;/span&gt; chão, enrolou-o num pano e cortou o cordão umbilical com uma tesoura enferrujada e sem fio. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;Fez&lt;/span&gt; as honras de retirar a placenta e se contentar com a dor e o sangue. Ela grita às filhas que entrassem a casa para ajuda-la. Aquelas meninas, também fadadas à prostituição, feias, imundas, as quais o ranho já faz parte do &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;fenótipo&lt;/span&gt;, vem sorrindo e contentes com o mais novo, mas nunca o último, "mano".&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;A infeliz criança é &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;recepcionada&lt;/span&gt; da forma mais carismática e amável pelas &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;faxineirinhas&lt;/span&gt;. A fala errada, o fedor, o calor, a falta do que comer... Eram todas magras, muito magras. A mãe, já recuperada tira as tetas para fora e dá pela primeiras vez, leite da periferia para o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;recém&lt;/span&gt; chegado. Ele mama.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt;...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt;Ele cresce. É diferente das treze irmãs. Primeiro porque é homem, segundo porque o pai não bate nele. Ele é prepotente, arrogante, machista e hipócrita. É feio. É ignorante. É sujo. Ele não é só pobre monetariamente mas também de espírito e de cultura. Não sabe ler. Mas conhece os becos e ruelas do morro como ninguém. De lá nunca saiu, vive num mundo paralelo. Nunca se esmerou, tem medo. Caga-se de medo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O fato dele não ter estudado parece ser culpa da &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;ineficiência&lt;/span&gt; do estado que não o obrigou. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;Blasfêmia&lt;/span&gt;. Ele foi obrigado, mas repugnava a escola. Batia nos professores, terminou por matar um e nunca mais numa escola pôs os encardidos pés.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;dezessete&lt;/span&gt; anos encontrou uma gaja para se aninhar. O sonho do enxoval. Tijolo por tijolo, avante à laje. Tamanha ignorância é que no calor desse país tropical fez as janelas minúsculas, quem sabe pretendia construir a primeira sauna da favela.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Agora, aos 18, era um corno, O todo poderoso do tráfico. Sua gaja era uma &lt;/span&gt;&lt;em  style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;lady&lt;/span&gt;, &lt;/em&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;miss&lt;/span&gt; favela. Os peitos caídos, a barriga flácida, mas a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;bunda&lt;/span&gt;, ah a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"&gt;bunda&lt;/span&gt; fazia a felicidade da metade dos "grandes coisas" do mirante &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18"&gt;favelar&lt;/span&gt;. É &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19"&gt;irônico&lt;/span&gt; pensar que uma mulher tem coragem de botar pares de chifres na cabeça do homem que manda no lugar. Era ela louca. Louca varrida. Louca de internar. Nunca falava nada com nada, só ria, não como aquelas pobres coitadas que só põem a cabeça pra fora da janela para exibir suas janelas e ir à missa ao domingo, ri de sem vergonha, de imoral que é.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt;Os filhos do casal, como é de se esperar tem o ranho grudado na cara. Perpetuam a beleza da ignorância e da submissão. Também não frequentavam a escola. Coitados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Aos 20, o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20"&gt;patrãozinho&lt;/span&gt; já era um ancião. De favela, cocaína e boceta era &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_21"&gt;PhD&lt;/span&gt;, mas ainda não sabia ler. A chuva de balas perdidas, iluminava a noite do casal, a gaja pelada levanta-se para calar a boca de uma das crias que insiste em chorar. Um forte estrondo &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_22"&gt;destrói&lt;/span&gt; metade do reboco que segurava a porta na parede. O vagabundo retira a arma de baixo do travesseiro e alveja a sombra até &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_23"&gt;clarea&lt;/span&gt;-la. Um único tiro vem de trás da sombra clara e acerta a testa daquele que um dia foi um &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_24"&gt;monstrinho&lt;/span&gt; amamentado. &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_25"&gt;Faz&lt;/span&gt;-se silêncio no ambiente, nenhum dos &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_26"&gt;ranhentinhos&lt;/span&gt; chora. A gaja, ainda pelada, cobre os peitos e vai olhar quem matou seu &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_27"&gt;maridinho&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na moral da favela, o jusnaturalismo impera. Ele matou, ele reina. A &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_28"&gt;vadiazinha&lt;/span&gt;, desdentada e magricela, já apaixonada pelo assassino, ajuda a levar o corpo pra fora de casa. Trocou o lençol e se deitou com o novo pai das crianças. Como toda matriz parideira, já engravidou de primeira.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O sol nasceu, e na favela enxerga-se o sol de um ângulo bem melhor do que aqueles que pagam &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_29"&gt;IPTU&lt;/span&gt;. O cheiro do corpo apodrecendo na porta de casa anunciava à vizinhança que o "bom da boca" tinha ido pro fundo da vala. Dois &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_30"&gt;camaradinhas&lt;/span&gt;, que subiam coisas com o carrinho-de-mão, levam, por 5 pila, o corpo pra baixo. &lt;span style="font-style: italic;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_31"&gt;bora&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; embora, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_32"&gt;faveladinho&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O morto que nunca tinha saído da comunidade, agora era cortejado, como um rei, para fora.  Dalí em diante o caminhão do lixo que se encarregue.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4808793568032980575?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4808793568032980575'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4808793568032980575'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/10/politicamente-incorreto.html' title='politicamente incorreto'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SP9gKcWtjdI/AAAAAAAAALE/WGIYJolvLXI/s72-c/morro-do-alemao-03.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-5951935567574503431</id><published>2008-10-20T23:34:00.000-02:00</published><updated>2008-11-10T14:41:55.770-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='reminiscência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='relações'/><title type='text'>Banana x Pinhão</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify; color: rgb(51, 51, 51);"&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Um quilo de pinhão vale mais que um quilo de banana!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Falo com conhecimento de causa, banana é pseudobaga&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Banana é facinha, dá até na areia da praia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Selvagem e trivial, se agrada com qualquer rabo de saia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Filho da bananeira, banana é.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Já o pinhão, enigmático e sistemático não se vende no mercadão&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Progenitor da majestosa araucária, é ele a esperança da nação.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Da pinha acolá, vem esse pequeno gigante pra cá.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Cai, abre, liberta-se e prospera.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;E a banana, pobrezinha, amarela e mirradinha&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;É do povão; o pão com ovo da população.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Na fruteira, logo apodrece e termina alvoroçada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Banana que era fruta, agora é o lar da bicharada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;O pinhão é forte assim, acanhado mas teimoso&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Não tem medo da geada, se¹ enaltece corajoso.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Quando se depara com um desafio, logo sobe do chão&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Não fique perto e tenha medo, pois não sou um bananão.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 51);font-family:arial;" &gt;Das frutas e sementes, vida longa às árvores mais altas; pena que nem árvore bananeira é.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 255);"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SP07sd9LTnI/AAAAAAAAAK0/cEpBWFWH-7U/s1600-h/carmen_miranda.jpg"&gt;&lt;img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SP07sd9LTnI/AAAAAAAAAK0/cEpBWFWH-7U/s320/carmen_miranda.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259425574980111986" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-5951935567574503431?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5951935567574503431'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5951935567574503431'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/10/banana-x-pinho.html' title='Banana x Pinhão'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SP07sd9LTnI/AAAAAAAAAK0/cEpBWFWH-7U/s72-c/carmen_miranda.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6364722905515975937</id><published>2008-10-10T15:32:00.000-03:00</published><updated>2008-10-12T21:59:18.213-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sociedade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='relações'/><title type='text'>Et cetera e tal.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SO-zACWeUZI/AAAAAAAAAKc/gv5INc-10R0/s1600-h/casal_abraco.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SO-zACWeUZI/AAAAAAAAAKc/gv5INc-10R0/s320/casal_abraco.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255616103377162642" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Esvaiu-se, dissipou-se. O que era colorido agora está quebrado. O que respirava, oxidou. O que se mexia, parou e o que amava, odiou.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A dinâmica dessas relações é uma questão extremamente sensível e variável, que depende única e exclusivamente dos sujeitos nela envolvidos. O mundo a volta sensibiliza os seres que se adaptam e se adequam. Os controladores de massa, de fato, definem nosso entorno. &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Palavras são estáticas, nós que as interpretamos de maneiras de diferentes&lt;/span&gt;.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E vem sendo assim há tempos. Gostar, variou. Beleza, variou. Nós, variou. Até amar variou.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Certo dia estavam lado a lado, aqueles dois, eles não sabiam ainda, mas em breve viriam a ser uma paixão, uma reflexão, uma unidade, um amor. Ligados às suas rotinas, nem tiveram tempo de notar quem estava ao lado, um com os afazeres, outro com os desfazeres. Eram contrastantes, aqueles das relações ditas normais. Ela e ele. Ele era mais alto, ela, mais baixa. Ela loira, ele moreno. Ela despreocupada, ele também. Chegaram a pé, de &lt;/span&gt;tenis&lt;span style="font-family:arial;"&gt;, quase no mesmo horário, por portas diferentes. Esperam o elevador, de calça &lt;/span&gt;jeans&lt;span style="font-family:arial;"&gt;... Os dedos se chocam no botão do sexto andar, ela o nota, ele a vê. &lt;/span&gt;Sorrizinho&lt;span style="font-family:arial;"&gt; amarelo de elevador e ela sem pensar exclama, desculpa. Ele, treinado pelas noitadas em claro, &lt;/span&gt;xavecando&lt;span style="font-family:arial;"&gt; meio mundo, faz uma cara de interesse e começa um quase monólogo. Em alguns dias eles se divertem juntos, em semanas se gostam, em meses se amam e em anos estarão casados. Por uma trivialidade se separam, ela sempre odiou que ele não conseguia dormir com lençol de cima, ele a odiava monopolizando a &lt;/span&gt;tv no GNT&lt;span style="font-family:arial;"&gt;. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vêem&lt;span style="font-family:arial;"&gt;-se livres. Mas o que é a liberdade?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;À procura d'outro amor...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;___________________________&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;  &lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt;PS: &lt;span style="font-style: italic;"&gt;Et cetera&lt;/span&gt;: do latim - "e os restantes".&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6364722905515975937?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6364722905515975937'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6364722905515975937'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/10/et-cetara-e-tal.html' title='Et cetera e tal.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SO-zACWeUZI/AAAAAAAAAKc/gv5INc-10R0/s72-c/casal_abraco.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1137490787274310318</id><published>2008-10-06T14:25:00.000-03:00</published><updated>2008-11-12T15:37:50.230-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='chatice'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>peões</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SRrZcD526hI/AAAAAAAAAL8/Ughspc-8dKM/s1600-h/faixa.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 173px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SRrZcD526hI/AAAAAAAAAL8/Ughspc-8dKM/s320/faixa.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267761790270761490" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Lados opostos da calçada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt;Rostos que se encaram, uns vão, outros voltam. Aqueles que voltam, ora já haviam ido.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nunca estão muito distantes, apenas brancas faixas e a institucionalização do sinal vermelho para pedestres os separam.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Como autistas aguardam o fluxo cessar pelo sinal verde. Abre.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt;O coração pára. O tempo pára. O mundo pára. O primeiro passo transgride a barreira do silêncio e da imobilidade, como uma hierarquia de apressados aqueles avançam na frente e seguem uma trajetória nenhum pouco retilínea com dois únicos obejtivos, chegar logo ao outro lado sem esbarrar em nenhum outro. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O medo aflige os outros a volta, há alguns que nem arriscam chegar perto. Sabe-se de muitos que morrem diariamente por se aventurar pelas listradas da vida.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Passo a passo aproximam-se da margem, logo sairão dali e voltarão a viver. Fora desse território não há o que analisar. A intermitência das luzes continua viva a espera do retorno daqueles que ora se arriscaram a cruza-las. E o regresso, ah o regresso. De volta ao ponto de partida.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1137490787274310318?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1137490787274310318'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1137490787274310318'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/10/pees.html' title='peões'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SRrZcD526hI/AAAAAAAAAL8/Ughspc-8dKM/s72-c/faixa.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1249064051416653157</id><published>2008-08-22T19:17:00.000-03:00</published><updated>2008-09-16T17:37:13.414-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='austista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='rotina'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='dia-a-dia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sociedade'/><title type='text'>lights.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLLzA_CIawI/AAAAAAAAAJ8/EDj5oAD1QfI/s1600-h/traffic_lights.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLLzA_CIawI/AAAAAAAAAJ8/EDj5oAD1QfI/s320/traffic_lights.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238516514831231746" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Dá a partida.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mostra-lhe água, óleo, temperatura, cinto de segurança e freio de mão.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Está na rua, atento aos postes de luz e as tartarugas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Todas as luzes que compõem o grande painel, estão acesas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Luz baixa.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aquela música tão favorita toca no rádio, que se expressa alternando correntes elétricas as quais sinalizam os led's azuis.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Dá seta para esquerda, adentra à avenida.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Vagueia pelas asfaltadas, cruzando várias faixas de segurança e semáfaros.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O pôr-do-sol a estibordo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Toma a pista da esquerda e já sinaliza à direita para entrar na auto-estrada.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Encaixa-se perfeitamente, naquele &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;frénésie &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;de vai-e-vem.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Logo na frente alertas piscam evidenciando uma parada súbita, pára.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Lembrou-se, é hora de congestionamento.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Começa a dança das luzes. Amarelas e vermelhas piscam suplementares.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nada ritmadas e nenhum pouco interessantes essas luzes piscam de forma aleatória e às vezes descontentes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;As da direita sinalizam para esquerda, as da esquerda para a direita.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Verdes são instigadoras, vermelhas regressivas, amarelas transgressivas, brancas inconstitucionais.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;São uma poluição visual, perde-se o referencial. Sozinhas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nem as luzes sabem o que daria se somassem todas as luzes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nacionais e importadas essas são convenções de uma movimentação segura.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;À medida que o movimento vai diminuindo as luzes vão ficando menos agressivas e fluem.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ainda por hora uma ou outra solitária mostra sua vontade de transgredir a linha reta...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O destino final, antecedido pelo &lt;/span&gt;&lt;span style="font-style: italic;font-family:arial;" &gt;ballet&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt; das coloridinhas, termina por desliga-las.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não se faz mais necessário a iluminação.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas elas estão lá, latentes, à espera da próxima emoção, preparadas pro segundo ato.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1249064051416653157?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1249064051416653157'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1249064051416653157'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/08/lights.html' title='lights.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLLzA_CIawI/AAAAAAAAAJ8/EDj5oAD1QfI/s72-c/traffic_lights.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7272559221268937262</id><published>2008-07-31T14:59:00.000-03:00</published><updated>2008-07-31T15:51:33.843-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sistema'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='coerência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ser humano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>e tenho dito.</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp1.blogger.com/_MekLjvgopV0/SJIJpVGUZjI/AAAAAAAAAJs/9BV9MAyw7JM/s1600-h/meu-nome-nao-e-johnny.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229252722973500978" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_MekLjvgopV0/SJIJpVGUZjI/AAAAAAAAAJs/9BV9MAyw7JM/s320/meu-nome-nao-e-johnny.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;O respeito às nomenclaturas chega ao seu ápice nesse momento.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Nunca antes, dar nomenclaturas específicas teve tanta importância; pode-se contra argumentar dizendo que desde a idade média nomenclaturas como, excelência, majestade, sábio, bruxa, entre tantas outras, são usadas e tinham um peso maior do que as nomenclaturas de hoje.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Eu discordo afirmando que as nomenclaturas, hoje, são dinâmicas e mutáveis, por isso muito mais complexas. Uma mesma pessoa leva várias nomenclaturas, por vezes, contraditórias, e essa sopa de nomes à lá juízo-de-valor é que cria a personalidade dos nossos contemporâneos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Fica, por muitas vezes, claro que são as palavras que vem nos definindo e não nós que estamos definindo as palavras. Essa morte gradual do ser criativo se dá pela comodidade que estamos inseridos, onde as coisas são resolvidas com uma tal facilidade. A arte como principal representante da criatividade também sofre com o século da depressão e as nomenclaturas-rápidas.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Perde-se o poder de analisar as coisas com palavras-base que expandem o pensamento e instigam a retórica coletiva para se dizer simples adjetivos sucedidos de ponto de exclamação.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;______________________&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;PS: De volta ao normal, a falta de coerência reina nessas palavras. Na verdade faz sentido porque os parágrafos estão ligados pelo entendimento singular de cada um. Há neles uma aura de ligação.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7272559221268937262?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7272559221268937262'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7272559221268937262'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/07/e-tenho-dito.html' title='e tenho dito.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_MekLjvgopV0/SJIJpVGUZjI/AAAAAAAAAJs/9BV9MAyw7JM/s72-c/meu-nome-nao-e-johnny.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2191974774499977319</id><published>2008-07-11T02:14:00.000-03:00</published><updated>2008-09-16T17:51:37.532-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='nós'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='reminiscência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Esse e Aquele.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_MekLjvgopV0/SHb51FxrkTI/AAAAAAAAAJk/gsKcM5DnlI0/s1600-h/155052_b.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_MekLjvgopV0/SHb51FxrkTI/AAAAAAAAAJk/gsKcM5DnlI0/s320/155052_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221635508461605170" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;São seres sem tempo, sem gênero, sem nome.&lt;br /&gt;Talvez a distância, para muitos o impecílio, seja nesse caso uma aliada. Esse e Aquele são invariáveis, fazem-se presentes em todos e em nenhum porque são a pergunta e a resposta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esse tem certeza que está prestes a dizer a frase que une.&lt;br /&gt;Aquele é o ser além-terra, o destino, o fim da história.&lt;br /&gt;Esse tem expectativas.&lt;br /&gt;Aquele usa emoções.&lt;br /&gt;Esse recolhe-se e desperta a pensar naquele.&lt;br /&gt;Aquele apenas dista.&lt;br /&gt;Esse usa de matemática financeira para tentar aproximar-se.&lt;br /&gt;Aquele...&lt;br /&gt;Esse perdura as madrugas a escrever palavras que façam algum sentido.&lt;br /&gt;Aquele chama.&lt;br /&gt;Esse responde, diz poucas palavras, mantém-se atento, quer perceber os detalhes.&lt;br /&gt;Aquele é sempre melhor do que promete. Fala mais.&lt;br /&gt;Esse termina a sorrir, não há nada a fazer além de sorrir.&lt;br /&gt;Aquele é.&lt;br /&gt;Esse tenta ser.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As bocas ao longe apenas expressam aquilo que os dedos dizem. Os dedos tem sido grandes companheiros nessa nova e diferente experiência de conhecimento alheio.&lt;br /&gt;Esse sempre fala por Aquele. Esse agora é.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tem-se certeza que quilometros, milhas, infinitos métodos de mensurar a lonjura são apenas formalidades que hão de juntar esses seres que vivem dentro de cada um de nós. Desses e Daqueles que passam a se encontrar e se desencontrar. Daqueles e Desses que esperam do horizonte a diferença crucial na união dos tolos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tolos, sim, tolos, tolos daqueles e desses que gostam, que esperam, que suspiram, que cogitam, que tracejam, que planejam, que almejam... que palpitam, que choram, que gostam, que dizem que amam. Tolos desses e daqueles que estão prestes a descrever a usualidade da normalidade e reescreverem o que os outros chamam de felicidade. Que seja eterno enquanto dure, diz Esse. Que seja, diz Aquele.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Esse e Aquele tem musica, são música, fazem música. A musicalidade de sotaques que hora rima, hora desafina, hora toca o coração e vira mito.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O tempo há de passar e há de mostrar. Esse &amp;amp; Aquele.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2191974774499977319?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2191974774499977319'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2191974774499977319'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/07/esse-e-aquele.html' title='Esse e Aquele.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_MekLjvgopV0/SHb51FxrkTI/AAAAAAAAAJk/gsKcM5DnlI0/s72-c/155052_b.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4652019498521010596</id><published>2008-06-22T15:47:00.000-03:00</published><updated>2008-06-22T15:58:03.010-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='coesão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ser humano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Did it again.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SF6geDeLrsI/AAAAAAAAAJc/o_yAXGlNY3g/s1600-h/capivaraninjajj3.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SF6geDeLrsI/AAAAAAAAAJc/o_yAXGlNY3g/s320/capivaraninjajj3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214781856730033858" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify; font-family: arial;"&gt;O grande prazer da vida é fazer o impossível.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acorde depois de uma noite normal. Sinta azia. Vontade de dormir mais.&lt;br /&gt;Mas não esqueça que é segunda-feira e você precisa ir trabalhar, precisa acordar cedo.&lt;br /&gt;Seu humor está bem ruim, a vontade é de apagar esse dia par de sua semana. Não quer falar com ninguém, aliás, prefere nem respirar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Veste seu maior casaco, a mesma calça que usou ontem, uma camiseta que parece de pijama, seus grandes óculos escuros e liga seu &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;mp&lt;/span&gt;3 &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;player&lt;/span&gt; no radio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O dia começa, aquele sol na cara, aquela vontade de declinar, desistir e substituir-se. Mas não pode.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não, eu não presto! Você presta...? Presta pra que?! - Presto pra nada!&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4652019498521010596?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4652019498521010596'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4652019498521010596'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/06/did-it-again.html' title='Did it again.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SF6geDeLrsI/AAAAAAAAAJc/o_yAXGlNY3g/s72-c/capivaraninjajj3.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1734573165730207656</id><published>2008-06-18T19:29:00.000-03:00</published><updated>2008-08-30T16:54:49.094-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sociedade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='relações'/><title type='text'>insuportabilidade</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLmkfMATGHI/AAAAAAAAAKM/U-WlL-7sEJI/s1600-h/rede.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLmkfMATGHI/AAAAAAAAAKM/U-WlL-7sEJI/s320/rede.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240400497127659634" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu fico pasmo com o funcionamento da sociedade. &lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;A capacidade de organização do ser humano talvez seja um de seus maiores triunfos na evolução.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A sociedade se analisada de uma visão geral, é uma variável estável e quase perfeita.&lt;br /&gt;Todos somos células do sistema que funciona.&lt;br /&gt;Desde saúde e saneamento básico passando por meios de transporte e comunicação até alimentação e comércio, todos fazemos uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;atividade&lt;/span&gt; que mantém esses pontos conectados, proporcionando reciprocidade para o &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;coletivo&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;  &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Quando um desses "pontos-base de conexão" não supre sua função, o sistema entra em colapso podendo &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;afetar&lt;/span&gt; todos os outros pontos, um exemplo disso são os meios de transporte &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;coletivo&lt;/span&gt;, a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;coleta&lt;/span&gt; de lixo, a energia &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;elétrica&lt;/span&gt; e etc.&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Já as menores conexões não produzem um problema generalizado, criando apenas ilhas isoladas de mal funcionamento.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;incrível&lt;/span&gt; disso é ver as pessoas vendendo suas horas de trabalho em troca de dinheiro sem ter a noção de que elas são a maquina do Estado. Nós somos a União, a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;soberania&lt;/span&gt;, tudo que nos cerca é fruto das nossas relações. O que diferencia as pessoas é a especialização que cada uma tem e o quanto essa especialização é responsável pela &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;sustentabilidade&lt;/span&gt; do sistema, sabe-se claro, que nem sempre grandes responsabilidades pagam o quanto valem, mas essa hierarquia  trabalhista quem &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;estabeleceu&lt;/span&gt;, fomos nós.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Organizando e desorganizando vamos criando nossas realidades. Quanto mais cosmopolitas ficarmos, quanto maiores a cidades forem, mais complexo e &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;frágil&lt;/span&gt; será esse sistema. O que nos resta é apenas fazer o que nos apetece, tendo &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;consciência&lt;/span&gt; do geral e esperar que todos façam a sua parte também.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1734573165730207656?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1734573165730207656'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1734573165730207656'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/06/insuportabilidade.html' title='insuportabilidade'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLmkfMATGHI/AAAAAAAAAKM/U-WlL-7sEJI/s72-c/rede.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4056968424534599190</id><published>2008-06-06T17:25:00.000-03:00</published><updated>2008-06-06T17:46:25.371-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='mudança'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ser humano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sociedade'/><title type='text'>agir e desagir</title><content type='html'>&lt;div align="left"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SEmguqyTYRI/AAAAAAAAAJU/SyWCliRnjEs/s1600-h/cabeÃ§a.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208871167650390290" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SEmguqyTYRI/AAAAAAAAAJU/SyWCliRnjEs/s320/cabe%C3%A7a.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;"Minha dor é perceber &lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;Que apesar de termos&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Feito&lt;/span&gt; tudo o que fizemos&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;Ainda somos os mesmos&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;E vivemos&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;Como Os Nossos Pais..." - &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Elis&lt;/span&gt; Regina&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Repetimos. Só repetimos. Nadamos, nadamos e morremos na praia.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Nos achamos especiais, dádivas do senhor, milagres da vida, o supra-sumo da inteligência e não somos nada. Volto a dizer que somos apenas emaranhados de carbono disfarçados atrás de um sorriso e que apenas sobrevivemos, assim como as &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;árvores&lt;/span&gt; e os rinocerontes.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A diferença brutal é que somos existencialistas e criativos.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;O som da dúvida é o que transforma afloramentos de rocha em &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;túneis&lt;/span&gt;, belas paisagens em &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;resorts&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; e a vida em sociedade em arranha-céu.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;_________________&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;A falta de criatividade assola meu intelecto desde que desisti de pensar.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4056968424534599190?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4056968424534599190'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4056968424534599190'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/06/agir-e-desagir.html' title='agir e desagir'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SEmguqyTYRI/AAAAAAAAAJU/SyWCliRnjEs/s72-c/cabe%C3%A7a.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3293993646025636657</id><published>2008-05-23T14:58:00.000-03:00</published><updated>2008-10-21T17:21:47.351-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='aparência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='eu'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>uma escolha.</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SD2rLK-PzrI/AAAAAAAAAJM/cND_QjO8064/s1600-h/caipirinha.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205504952722509490" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SD2rLK-PzrI/AAAAAAAAAJM/cND_QjO8064/s320/caipirinha.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;O sujeito e a droga.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Ele é viciado, &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;viciadíssimo&lt;/span&gt;. Descobriu esses dias, associou a melhora à droga. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não que seja uma droga ilícita ou &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;entorpecente&lt;/span&gt;, mas se vende numa drogaria, é droga.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Num primeiro momento achou que fosse só uma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;idéia&lt;/span&gt; de sujeitos que o analisam de fora, mas logo começou a perceber que sentia uma necessidade, ínfima se comparada à fome, por exemplo, de tomar sempre mais um comprimido.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;É uma droga cara e que precisa ser ingerida diariamente. Ele só quer resultados, não se importa com efeito colateral ou com o dinheiro que gasta. Por um lado isso é um excelente marcador de personalidade; ele quer resultados, não importa o quanto gaste e nem o que os outros digam.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Está chegando quase ao fim. Passou de cidadão à usuário diário. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Anda a arrastar-se pelos cantos, as olheiras quase pretas marcam o semblante de um doente. Ele sabe que não está bem. Volta e meia repete: antes um belo morto a um feio vivo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Como todo bom filme à lá Cannes, isto não tem um fim por ser um fato, e fatos só tem fim quando acabam.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3293993646025636657?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3293993646025636657'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3293993646025636657'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/05/uma-escolha.html' title='uma escolha.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SD2rLK-PzrI/AAAAAAAAAJM/cND_QjO8064/s72-c/caipirinha.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4791052123284145708</id><published>2008-05-21T15:08:00.000-03:00</published><updated>2008-05-21T16:29:43.000-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='análise'/><title type='text'>análise</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SDR4AeqtZjI/AAAAAAAAAHs/shL1A7rAIEE/s1600-h/dedo.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202915419147298354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SDR4AeqtZjI/AAAAAAAAAHs/shL1A7rAIEE/s320/dedo.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;em&gt;c'est la merde! &lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cabelos Alisados - parte três mil quinhentos e sessenta e dois.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Acordei empolgado para o fato e de fato somente o telefone. Tens médico as duas horas - diz uma voz brochada e descrente no hipotálamo. Eu realmente hesitei na escolha, mas acertei.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Receita na mão direita ausência do cartão na mão esquerda.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Esse é mais um dia usual na vida de uma criatura que sempre perde tudo. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4791052123284145708?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4791052123284145708'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4791052123284145708'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/05/anlise.html' title='análise'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SDR4AeqtZjI/AAAAAAAAAHs/shL1A7rAIEE/s72-c/dedo.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-737882900951953250</id><published>2008-05-20T15:20:00.000-03:00</published><updated>2008-05-20T15:51:14.206-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pessoas'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>i need a miracle</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SDMXxuqtZiI/AAAAAAAAAHk/ZvkTqcK2eB0/s1600-h/lennon_forsale.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202528137651250722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SDMXxuqtZiI/AAAAAAAAAHk/ZvkTqcK2eB0/s320/lennon_forsale.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Há falta de palavras. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O silêncio e a reflexão tem sido companheiros desses ultimos dias. Dias de mudança. Em todos os planos e prismas. Começo a rever uns conceitos e criar outros.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Escolhas &lt;em&gt;must be made. &lt;/em&gt;Preciso dar uns passos fundos para calcar a base.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Hoje é o primeiro dia de &lt;em&gt;headset&lt;/em&gt;. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;____________________&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;To love somebody!&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-737882900951953250?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/737882900951953250'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/737882900951953250'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/05/i-need-miracle.html' title='i need a miracle'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SDMXxuqtZiI/AAAAAAAAAHk/ZvkTqcK2eB0/s72-c/lennon_forsale.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-305765127514256016</id><published>2008-05-08T15:57:00.000-03:00</published><updated>2008-05-08T16:17:04.515-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='mudança'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='vida'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='escola'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='memorial'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Momorial de Formacion!</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNO6sll05I/AAAAAAAAAGs/l3dhONh-V6s/s1600-h/Conco.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198085165223891858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNO6sll05I/AAAAAAAAAGs/l3dhONh-V6s/s320/Conco.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Lá pelas tantas da década de 1990, em Lages, Samuel entra na primeira escola “de verdade”, uma vez que um berçário não é considerado uma instituição de ensino. Mundo Encantado era o nome, lá foi alfabetizado e começou a entender o sentido de coletividade. Na primeira série começou a freqüentar o Colégio Sigma, na mesma cidade. O colégio trabalhava com o método montessori de ensino, lá ele aprende o significado da palavra ‘roteiro’ e a importância da individualidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ocorre uma mudança repentina na vida do pequeno, seu pai é transferido da agência bancária de Lages para o Guarujá em São Paulo, mal sabia ele que essa seria só a primeira experiência de uma vida nômade e que iria torna-lo PhD em fazer mudanças.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Na segunda série teve seu pai ausente praticamente o ano todo. Logo após o ano letivo sua mãe cansada da distância, resolve mudar-se para Santos, cidade onde o pai de Samuel estava. Eles permaneceram até o começo do ano, mais uma mudança e foram, os quatro, parar em Jundiaí, interior de São Paulo. Lá Samuel estuda uma semana numa escola, da qual na faz questão de se recordar o nome, em que crianças da terceira série ainda não sabiam ler... Sua mãe infeliz com a escolha troca-o para o Colégio Adventista, onde fica até meados da quarta série. Recorda-se das aulas de canto, todos religiosos, do silêncio em que deveriam permanecer até a professora entrar na sala, das filas de meninos e meninas para comprar no bar na hora do intervalo, dos mapas e da rosa dos ventos pintados no chão do pátio e do menino que cortou o dedo com apontador, proibindo que crianças abaixo da quarta série apontassem sozinhas seus lápis. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Logo depois da transferência de Jundiaí para Francisco Morato, uma favela municipalizada, o pai de Samuel cansa-se e resolve sair da instituição. Com o fervor dos trinta anos e dois filhos pequenos, o casal tem o quinto maior país do planeta para escolher um lugar para se aninhar. &lt;/div&gt;&lt;p align="left"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNQH8ll0-I/AAAAAAAAAHU/G1x4B-SSWj0/s1600-h/alphabet.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198086492368786402" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNQH8ll0-I/AAAAAAAAAHU/G1x4B-SSWj0/s320/alphabet.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;Todas as variáveis eram analisadas, desde Fortaleza até Porto Alegre, mas como bons bairristas, à Santa Catarina o que é de Santa Catarina. E mais uma mudança, dessa vez para São José, num lugar que viria a ser o lar definitivo da família.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Logo na chegada os filhos freqüentam o colégio municipal do bairro, o Laércio Caldeira de Andrade. Já não era mais novidade ter novos amigos, novos professores, didáticas diferentes e principalmente coisas que ele nunca tinha ouvido falar e outras que só ele conhecia. Não fez grandes amizades, sentia uma diferença no tratamento das pessoas, não sabe até hoje porquê.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Inicia a quarta série no Melão (Colégio Municipal Maria Luiza de Melo), onde vai ficar até a oitava. Realmente a escola era sua segunda casa, tinha vários colegas, conhecia todos os professores e funcionários. Os professores eram realmente os mais legais, recém formados, a grande maioria deles, pela UFSC, vinham com propostas novas de didática e controle, mas ele ficava indignado, mesmo, com o fato dos professores não tirarem os alunos-problema da sala, a tolerância dos docentes realmente o irritava. Ele não foi à formatura. Perdeu o contato com todos os colegas somente por descuido e indisciplina. O mais memorável dos amigos foi Washington, do qual a reminiscência perdura bons momentos até hoje.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O ensino médio. Começou como uma incógnita, onde e como estudar? Ele realmente queria ingressar na universidade, sabia que não era um sonho era um fato futuro. Sua mãe coloca-o então no Energia – da palhoça – com a promessa de que ele levaria a aula a sério e esforçaria-se para ter os melhores resultados. Odiou mortalmente os colegas, mas sentia-se motivado pelo bombardeio de informações e a simpatia dos professores, atenção especial para as aulas de biologia com a professora Ingrid, chegou a pensar uns dezesseis ou dezessete minutos em fazer biologia, mas logo desistiu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mais uma mudança a caminho. Seus pais vão franquear uma loja de calçados em Blumenau. Logo, Samuel vai junto. Já está acostumado aos encontros e desencontros e até sente-se renovado com as mudanças. Lá eles vão atrás de uma escola, todos os meios são válidos, desde cartas até &lt;em&gt;skype&lt;/em&gt;. Primeiramente eles tentam a transferência de Energia para Energia, mas é visível que o de Blumenau é o pior em todos os sentidos, estrutura física, atendimento, professores e principalmente alunos – corja de mal acabados classe média da beira do rio – ele os definiu assim. Aí vão de “bar em bar” ofertando vagas, primeiro o Pedro Segundo, onde ficou uma semana porque era uma porcaria; Depois o Colégio Universitário, um colégio dentro de um shopping que não tocava sinal, não exigia uniforme e ninguém passava no vestibular, ficou três dias lá; Então o S.O.S, o professor de matemática era bizarro, ele dava aula motivacional e esquecia que matemática é quantitativa, o de biologia esquecia algumas palavras em português e falava italiano (!!) e as aulas de biologia eram a tarde. Terminou o primeiro ano lá; No segundo ano do ensino médio estudou no Colégio Castelo, um colégio bairrista e pequeno, mas onde fez um grande amigo, Gabriel. Comparava o “Castelo” a uma sociedade deficiente e efêmera, onde todos vivem de aparência e status. Ele foi até convidado pela menina mais popular da escola para assistir filme sem legendas com seus amigos “corja de mal acabados classe média da beira do rio”...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No terceirão ele sentia necessidade de uma escola boa, não de status, mas de conteúdo. Foi então para ETEVI – Escola Técnica do Vale do Itajaí – que de técnica só tem o nome. Eram oito aulas por dia, mais monitorias de todas as matérias à tarde. Era bem divertido e ele se sentia inteligente tendo todas essas responsabilidades.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eles, então, vão para um apartamento do prédio de seu avô, em Lages, e seus pais começam a trabalhar na loja de material de construção também do avô. Ele vai estudar na Escola Nossa Senhora do Rosário, perto de casa. O choque cultural é fortíssimo, isso porque as cidades ficam a duzentos quilômetros de distância. A escola era fraquíssima e ele já estava aprovado no segundo semestre. Sentia pena dos colegas por causa das aulas ruins... Formou-se e foi à formatura, recebeu o canudo e &lt;em&gt;vualá&lt;/em&gt;, estava terminada a educação que o estado exige.&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNPVMll07I/AAAAAAAAAG8/sIDNxAJ9nR0/s1600-h/education.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198085620490425266" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNPVMll07I/AAAAAAAAAG8/sIDNxAJ9nR0/s320/education.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Morando em Lages suas possibilidades de se tornar um universitário eram reduzidas, uma vez que a universidade pública lá, não apresentava cursos de seu interesse e as outras eram todas particulares. Sua mãe, sempre positivista, disse-lhe para escolher um curso da Uniplac, porque pagar uma universidade privada não era jogar dinheiro fora.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dentre aquelas dezenas de cursos o único que o agradou minimamente foi Direito. Fez o vestibular e foi aprovado, o que, convenhamos, não é muito difícil. A pessoa mais feliz ao vê-lo aprovado foi com certeza a avó, que foi quem mais o incentivou a seguir a carreira de jurista. Alguns dias mais tarde vieram a fazer a matricula, e uma surpresa, abrem-se vagas para obterem-se bolsas de estudo. Sua mãe, claro e evidentemente, conseguiu aquela quantidade absurda de documentos e comprovantes e protocolou o pedido. Nada mais hollywoodiano do que conseguir uma bolsa de cem por cento para estudar numa universidade, mas isso não era surrealismo barato, era fato. Agora se pode imaginar o entusiasmo e a alegria do menino que iria para universidade sem gastar, literalmente, um tostão. (Mais tarde, ele vem a descobrir que se podia colocar o dinheiro gasto no xérox na mensalidade, logo, nem xérox ele pagou...).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O ingresso na universidade foi glorioso, pessoas legais, professores competentes, cadeiras e carteiras anatômicas e confortáveis, vidro duplo, calefação e data show em todas as salas. Realmente a Uniplac nem parecia àquela velha Lages. Foi lá que começou sua paixão pela retórica e pela argumentação, e lá também conheceu uma grande amiga, Valesca, uma amizade tão incomum, mas que viria a ultrapassar a barreira da ausência.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lá pelas tantas de abril de 2006 seus pais resolvem retornar à São José, e Samuel viria a realizar a última mudança até o presente momento. Ele fica na casa do avô, até encerrar o semestre letivo e logo ruma ao litoral do estado. De volta a casa, questionamentos e inquietudes rondam seu dia-a-dia, o que fazer, voltar para o Direito ou tentar a gratuidade do ensino público? Resolve, então, arriscar os prós de Florianópolis e prestar vestibular para Geografia, até então sua grande afinidade. Faz um cursinho, como de praxe, para pelo menos estar no páreo com os concorrentes. Além de um querer, ele se sentia obrigado e pressionado a passar, pelo fato de ter largado um curso recém iniciado e uma bolsa de cem por cento. É aprovado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como não era de se esperar, a universidade pública não era aquela maravilha toda, na verdade não era nada do que as más línguas falavam. Logo no primeiro semestre ele se encontra deslocado no meio de tantos esquerdistas e comunistas ferrenhos, a quantidade de meio ambiente abordada no curso e as falsas esperanças de “se fazer o que gosta” acabam matando quase por completo a afinidade que ele tinha com a Geografia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E lá está ele, pestanejando na desculpa para não cursar mais o tão bem quisto curso. De fato, sejamos sinceros, é mais fácil trocar de Geografia pra Direito do que de Direito para Geografia, mesmo assim, será complicado iniciar mais um curso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Samuel está com a dúvida da escolha, com o medo da desaprovação, mas firme na vontade de quebrar seus próprios paradigmas e se necessário continuar cinqüenta anos escolhendo um curso que seja o que ele tanto procura.&lt;br /&gt;Se tivesse que fazer um resumo em poucas palavras do que considera mais importante, ele diria: “Mudanças e transformações fazem parte do ser humano, uma das nossas necessidades básicas. Parafraseando Newton, o corpo que está em repouso tende a ficar em repouso”.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNPocll08I/AAAAAAAAAHE/zqygh0DKPtU/s1600-h/serif-in-education.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198085951202907074" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNPocll08I/AAAAAAAAAHE/zqygh0DKPtU/s320/serif-in-education.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-305765127514256016?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/305765127514256016'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/305765127514256016'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/05/momorial-de-formacion.html' title='Momorial de Formacion!'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SCNO6sll05I/AAAAAAAAAGs/l3dhONh-V6s/s72-c/Conco.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6506116268643554588</id><published>2008-05-05T14:48:00.000-03:00</published><updated>2008-08-30T17:31:14.077-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='arrependimento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='aprender'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='do it now'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>ciclone extratropical</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SB9QivRMyRI/AAAAAAAAAGk/BIMXdLRBtdI/s1600-h/desmond%20charlie.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5196961052743223570" style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SB9QivRMyRI/AAAAAAAAAGk/BIMXdLRBtdI/s320/desmond%2520charlie.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Se eu aprendi alguma coisa na olê, foi com certeza a fazer as coisas a serem feitas na hora, na hora; e falar mais devagar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Fazer as coisas do momento na hora é apenas hábito, e todos deveriam toma-lo. Em qualquer situação do dia-a-dia, faça agora o que tem que ser feito agora. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Esse final de semana eu vi como isso é importante em qualquer âmbito da vida, social, financeiro, amoroso, profissional, auto avaliativo... &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Falar o que tem que ser falado na hora, cobrar o que tem que ser cobrado na hora, chorar as lágrimas a serem choradas na hora, amar o que tem que ser amado na hora, ir embora na hora de ir embora, perguntar o nome das pessoas na hora em que tem que se perguntar o nome das pessoas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;livin'n'learnin'&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6506116268643554588?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6506116268643554588'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6506116268643554588'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/05/ciclone-extratropical.html' title='ciclone extratropical'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SB9QivRMyRI/AAAAAAAAAGk/BIMXdLRBtdI/s72-c/desmond%2520charlie.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4000561506498545557</id><published>2008-04-30T14:43:00.000-03:00</published><updated>2008-05-01T01:10:10.303-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='night'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='aparência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='nós'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>life club</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SBi0evRMyQI/AAAAAAAAAGc/_U1db3AO1tI/s1600-h/night%20road%2002.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195100610349549826" style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SBi0evRMyQI/AAAAAAAAAGc/_U1db3AO1tI/s320/night%2520road%252002.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nós e nossa aparência.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Escolhemos o que vestimos, que música escutamos, os amigos que temos. Escolhemos que palavras usar, os lugares que frequentamos e a maneira com que nos portamos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Dividimo&lt;/span&gt;-nos em tribos. Alguns mais corriqueiros, outros mais excêntricos. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Temos o arbítrio e o poder da escolha, somos o que queremos ser. Escolhemos quem nos escolhe.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Opostos se atraem até certo ponto, conquistar depende única e exclusivamente do &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;sex&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;appeal&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Alguns, como eu, tem uma mentalidade que não condiz com as &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;ações&lt;/span&gt; do corpo. Sentir-se bem não necessariamente significa estar se sentindo bem, ainda mais quando o se sentir bem não se sentindo bem tem um resultado cumulativo. Todo exagero é mal visto, tentamos na verdade ser diferentes normais. Os que passam do ponto, são os fantoches da vergonha.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Tento ser o que eu sou, mas mostrando-me que as pessoas não são compostas de uma singular definição, nem de cores da estação. Somos complexos e contraditórios. Não posso me esquecer que meu &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;sex&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;appeal&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; fala mais do que o corte de cabelo ou dos amigos que tenho. Preciso me lembrar que às vezes o mais almejado pode ser o mais desgostado e que cancelar viagens é um grande erro.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;_______________&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;PS: &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;Empolgação&lt;/span&gt; causa &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;reações&lt;/span&gt; adversas. Quando nos pomos à prova, estamos &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;vulneráveis&lt;/span&gt; até mesmo a nosso próprio julgamento. Não são &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;couples&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;hours&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; duma noite que marcarão uma personalidade ou mudarão uma vida (ou são)!&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4000561506498545557?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4000561506498545557'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4000561506498545557'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/04/life-club.html' title='life club'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SBi0evRMyQI/AAAAAAAAAGc/_U1db3AO1tI/s72-c/night%2520road%252002.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8556846719901273287</id><published>2008-04-21T16:28:00.000-03:00</published><updated>2008-04-21T17:47:33.057-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='memória'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='Brasil'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>Vimos você fazendo e nunca queremos</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SAz8GdT66kI/AAAAAAAAAGQ/tA5KM65qr7w/s1600-h/holocaust.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191801658328934978" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SAz8GdT66kI/AAAAAAAAAGQ/tA5KM65qr7w/s320/holocaust.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-family:arial;"&gt;Por todos os cantos que ando ouço as pessoas opinando sobre a &lt;em&gt;little &lt;/em&gt;Nardoni. É a revolta dum povo tão sofrido e tão carismático quanto os brasileiros.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Porque furtar e contrabandear não são crimes de fato, crime é assassinar e violentar, crime é corrupção. E por mais contraditório que pareça nós não temos a memória curta e damos muito valor a crimes contra o estado. Por acaso esses dias, eu dedilhando o controle da tv, parei por alguns segundos na Fox News; e os Estados Unidos também tem um cartão corporativo, chamado de &lt;em&gt;employment card&lt;/em&gt;, e por acaso sofreram corrupção como os nossos. A única diferença é que os jornais não mostraram isso em horário nobre e nem em tom de criminalidade, fizeram um comentário menor de trinta segundos a respeito de &lt;em&gt;soutien&lt;/em&gt; comprados pelo FBI com o dinheiro público, ou seja, corrupção é mal de quem tem poder, não de brasileiro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E voltando a memória. Eu sou brasileiro e sou povo. Eu não me esqueci das coisas que abalaram o país, mesmo aqueles em que eu nem era nascido: Chacina da Candelária, O Caso Suzane von Richthofen e os irmãos Cravinhos, O Caso João Hélio Fernandes, O Incêndio no Edifício Joelma, Os Vôos VASP 168, Gol 1907 e TAM 3054, A Morte de Airton Sena, dos Mamonas Assassinas, Bento XVI, O Mensalão, O &lt;em&gt;impeachment&lt;/em&gt; de Collor, As Diretas Já e por aí vai...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Nossa reminiscência só não nos faz sofrer e vibrar de novo todos os dias, porque somos bombardeados com milhões de informações por hora e não temos capacidade de lembrar de tudo com tal realismo para escrevermos uma dissertação sobre cada um, aliás nem haveria tempo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8556846719901273287?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8556846719901273287'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8556846719901273287'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/04/vimos-voc-fazendo-e-nunca-queremos.html' title='Vimos você fazendo e nunca queremos'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SAz8GdT66kI/AAAAAAAAAGQ/tA5KM65qr7w/s72-c/holocaust.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7117660321856476750</id><published>2008-04-10T16:40:00.000-03:00</published><updated>2008-10-02T19:04:58.283-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='imediatista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='pessoas'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='morte'/><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SOVEY-CHT2I/AAAAAAAAAKU/KYamkuGPITY/s1600-h/road_to_heaven.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SOVEY-CHT2I/AAAAAAAAAKU/KYamkuGPITY/s320/road_to_heaven.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252679736156966754" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Se eu soubesse que iria morrer amanhã.&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div  style="text-align: justify;font-family:arial;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt;...nas &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;atuais&lt;/span&gt; circunstâncias eu faria:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div face="arial" style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt;- Bateria meu ponto. Sairia assim, sem lenço e sem documento, deixando a minha mochila e minhas tralhas para o pretérito. A beira mar avante e os plátanos às costas. Ligaria para todos os meus amigos, avisa-los-ia. Compraria todo meu dinheiro em absinto, embora nem precisasse, quatro doses são mais do que suficiente. Depois disso realmente não sei... talvez o furor do momento dissesse-me o que melhor fazer, mas talvez voltar pra casa antes de entrar no submundo da pré-morte. O lar afinal, é a minha referência, tanto quantitativa como qualitativamente. Passo diariamente mais tempo em casa do que na rua.&lt;br /&gt;Talvez experimentasse água pela última vez, talvez olhasse pela janela imaginando o futuro da paisagem, talvez chorasse, talvez vivesse plenamente essas últimas horas. Acho provável que minhas referências de ética e moral fossem desanuviadas pelo medo do incerto. À partir daí, toda e qualquer &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;reação&lt;/span&gt; é plausível e normal...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt;Acredito que terminaria a sorrir, vendo o sol se pôr. Quem sabe sabe na grama, na pedra, no asfalto, na alvenaria, na terra... Se o destino a &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;deus&lt;/span&gt; pertence, a morte pertence ao medo; se eu morresse amanhã, iria bem. Não fiz nessa superfície ainda, mas iria bem. Meus pensamentos ordenados, datados e seguintes.&lt;br /&gt;Só me resta esperar.&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial; text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7117660321856476750?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7117660321856476750'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7117660321856476750'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/04/se-eu-soubesse-que-iria-morrer-amanh.html' title=''/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SOVEY-CHT2I/AAAAAAAAAKU/KYamkuGPITY/s72-c/road_to_heaven.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4164239282351524294</id><published>2008-04-08T13:52:00.000-03:00</published><updated>2008-05-15T15:51:28.392-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='eu'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='reminiscência'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='hope'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>eu.</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;descrever-me-ei.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O físico, o mais interessante em se tratando de seres humanos, não vem ao caso aqui.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Posso superficialmente dizer: criativo e complexo. Mas posso aprofundar-me mais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Usualmente tenho pensamentos complexos. Gosto mais da retórica alheia do que do conteúdo em si, quem se utiliza de "quão" verbalmente já tem crédito pré-aprovado.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A ideia central, a que me define é: jamais ficar quieto. Sob qualquer prisma, sempre reclamar, argumentar, questionar, criticar, contrariar, enaltecer... Jamais o silêncio mudo e frio da ignorância rotulada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Acordar e querer suicidar-se, nunca querer dormir. Antagonismo em vida. Sorrir e &lt;em&gt;des-sorrir.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Paixões ensandecidas: cinema - fotografia. Beleza plena. Beleza forçada. Beleza roubada. O frio que congela o gelo. A rajada que empurra vento. A chuva que molha a água. A noite que escurece o dia. Escrever, falar, ouvir (ouvir bem). Belas palavras. O sentido inconsciente das coisas. Beleza pura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ódio mortal: de quem mata; quem mata a esperança, quem mata o brilho, a felicidade, a auto-confiança, a juventude, a senilidade, o diferente, os outros, os filhos, de quem mata a vida. Ódio de pessoas que não sabem se expressar, de quem tem medo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Reminiscência: perfume. Colônia. Odor. Cheiro. Fragrância. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Não sonho com a paz mundial, nem com o comunismo. Sonho com justiça justa e "igualdade plena". Sonho com o impossível e às vezes com o plausível.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Como não existe "normalidade", eu não quero o normal. Quero da vida o inesperado. Quero continuar a sorrir, a reclamar. Nada muito glamouroso, nem muito branco. Só a usualidade, a &lt;em&gt;rotinalidade&lt;/em&gt; da felicidade.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_uw-uABIDI/AAAAAAAAAGI/SZXHjkhOP2k/s1600-h/reminisc.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186933987393740850" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_uw-uABIDI/AAAAAAAAAGI/SZXHjkhOP2k/s320/reminisc.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4164239282351524294?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4164239282351524294'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4164239282351524294'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/04/eu.html' title='eu.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_uw-uABIDI/AAAAAAAAAGI/SZXHjkhOP2k/s72-c/reminisc.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-8112268307376660339</id><published>2008-04-03T16:27:00.000-03:00</published><updated>2008-05-15T15:54:43.949-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='egoismo'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='morte'/><title type='text'>intitulado: El Fin</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_fYROABICI/AAAAAAAAAGA/UnK0jOmMyEY/s1600-h/cemitÃ©rio.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185851286267961378" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_fYROABICI/AAAAAAAAAGA/UnK0jOmMyEY/s320/cemit%C3%A9rio.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; A&lt;span style="font-family:arial;"&gt; vida cortada.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Corta-se o fio que mantém o ser vivo. As cores, os sons, as percepções, as emoções. &lt;strong&gt;Tudo se vai&lt;/strong&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Põe-se à prova a razão. Porquês surgem, ressurgem, esvaecem-se. A dor dos ficantes pode ser tempo em vão ou sentimentos reais que explodem perante a passividade do ser que nada faz diante da morte. &lt;strong&gt;Não há o que fazer&lt;/strong&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Diz-se &lt;strong&gt;morto&lt;/strong&gt;. Resta &lt;strong&gt;enterrar&lt;/strong&gt;. Na superfície não há de &lt;strong&gt;ficar&lt;/strong&gt;. O coração pára de oxigenar as células que não se renovam mais e morrem, em breve o que hoje desfila pelas passarelas da vida, amanhã está estendido sob uma mesa fria sendo analisado por uma turma, recém ingressada, de medicina, ou como de praxe, o corpo alimenta os seres do submundo da cova. Não é mais um ser, perdeu todo sentido de "ser-vivo", agora é massa, um corpo, restos mortais dum ser humano, amontoado de órgãos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Compaixão e zelo tem-se pelos vivos, não por quem se foi. Enaltecemos nosso egoísmo perante ao que nos deixa. &lt;strong&gt;Dor?&lt;/strong&gt; Só se for a que sentimos; apegados ao ego. Aos que vão, glória eterna, aos que ficam, reminiscência.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;Em tese&lt;/strong&gt; é sempre mais poético e &lt;strong&gt;simples&lt;/strong&gt;, na prática lágrimas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-8112268307376660339?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8112268307376660339'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/8112268307376660339'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/04/vida-cortada.html' title='intitulado: El Fin'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_fYROABICI/AAAAAAAAAGA/UnK0jOmMyEY/s72-c/cemit%C3%A9rio.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-3527259495535741450</id><published>2008-03-31T14:41:00.000-03:00</published><updated>2008-03-31T16:54:45.570-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='animais'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ser humano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='relações'/><title type='text'>getting high - o céu é o limite.</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_FA9OABIBI/AAAAAAAAAF4/se_UIc8MUk0/s1600-h/skinhead.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183996066554519570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_FA9OABIBI/AAAAAAAAAF4/se_UIc8MUk0/s320/skinhead.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;As diferenças. Somos emaranhados de conceitos e paradigmas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Estabelecemo-nos ética e moral. Seguimos padrões, tendências e regras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Criamos uma realidade sob nosso dia-a-dia. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;Achamos&lt;/strong&gt; demais.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Fazemos juízo de valor de tudo a nossa volta, ovacionando e enaltecendo aquilo que nos agrada e reprimindo e criticando o que nos desagrada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Tudo o que sabemos é apenas fruto da nossa imaginação fértil. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Relações são apenas, cérebro humano &lt;em&gt;versus&lt;/em&gt; obejto. Não existe uma verdade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Simples coisas como &lt;strong&gt;o belo&lt;/strong&gt; e &lt;strong&gt;o feio&lt;/strong&gt; são apenas convenções, assim como tudo que nos cerca.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Valores... não são intrínsecos ao ser. &lt;strong&gt;Criar&lt;/strong&gt; é que é.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Se eu tivesse, agora, que definir um ser humano com um adjetivo, diria criativo. Criatividade talvez seja a única coisa que distingue homem de animal (entenda &lt;strong&gt;animal&lt;/strong&gt; como os outros seres animais que não o ser humano). &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Todas as outras diferenciações são apenas respostas parciais à perguntas desnecessárias. Por exemplo, moral, crença, ética, verdade, sentimento e etc. São itens criados por nós apenas para padronizar nossas relações.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mudando os paradigmas. Somos uma constante variável. Um caldeirão fervilhante de criatividade. Nós seres humanos, nem melhor, nem piores que castores ou rinocerontes, carregamos conosco uma faca de dois gumes, a criatividade. Além do &lt;em&gt;gift &lt;/em&gt;de brincar de deus¹, sofremos hipocondriacamente com peso na consciência.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Somos os únicos a praticar o mal por ideologia, a matar pela ordem, a desmatar para morar a se arrepender por pensar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Somos nós a &lt;strong&gt;ambigüidade&lt;/strong&gt; da criação. Animais que sabem o que fazem.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;¹ - Que fique claro a minha descrença. Deus católico é a divindade que &lt;strong&gt;tudo pode&lt;/strong&gt;, e é somente isso que eu quero dizer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-3527259495535741450?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3527259495535741450'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/3527259495535741450'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/getting-high-o-cu-o-limite.html' title='getting high - o céu é o limite.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R_FA9OABIBI/AAAAAAAAAF4/se_UIc8MUk0/s72-c/skinhead.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-5932221258360734036</id><published>2008-03-30T17:04:00.000-03:00</published><updated>2008-05-15T16:01:22.370-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='visual'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='moda'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='helsinki'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='fashion'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>o sujeito e a moda</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-_6X-ABH_I/AAAAAAAAAFo/3Pg7m4ukmjo/s1600-h/hel-looks+1.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183636985813737458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-_6X-ABH_I/AAAAAAAAAFo/3Pg7m4ukmjo/s320/hel-looks+1.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-_43eABH-I/AAAAAAAAAFg/uDZyHlngzYM/s1600-h/hel-looks+1.bmp"&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O visual.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Qual é a capital da moda do início do séc XXI? Paris? &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;Milano&lt;/span&gt;? &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;New&lt;/span&gt; York? São Paulo? Shangai?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;...não, é &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;HELSINKI&lt;/span&gt; - na Finlândia! &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Pois é, eu também fiquei meio sem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;reação&lt;/span&gt; ao saber que a cidade em que fazem 18°C no verão tem pessoas &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;fashionistas&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Usando &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;Helsinki&lt;/span&gt; de base, eu volto a insistir. Todas as pessoas sem &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;exceção&lt;/span&gt; se importam com a aparência. Talvez não em estar "socialmente aceito" ou seguindo Paris, mas estando bem consigo mesmo. Não é à toa que nos separamos em grupos e tribos sociais, procuramos o semelhante, mas sempre exaltando nossa diferença. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;No Brasil isso não fica tão claro porque como há uma gigantesca miscigenação, as pessoas não procuram se diferenciar de forma acentuada. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas de qualquer maneira, nosso &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;look&lt;/span&gt; &lt;/em&gt;é realmente importante e empiricamente faz toda a diferença.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Posso usar outro assunto para tentar esclarecer meu ponto de vista. Eu não acredito em alma &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;gêmea&lt;/span&gt;, de maneira alguma. É &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_9"&gt;raríssimo&lt;/span&gt; encontrar casais dispares em relação a beleza. Sempre tentamos encontrar o mais belo aos nossos olhos. E se a primeira impressão que se tem de alguém fica no &lt;em&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10"&gt;look&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;, almas &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_11"&gt;gêmeas&lt;/span&gt; são só aquelas que nos &lt;span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_12"&gt;despertam&lt;/span&gt; interesse visual. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mulheres bem vestidas não marcam encontros com mendigos. Por que será?! &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E para finalizar, para que de fato servem as roupas? &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Para nos proteger do frio, da chuva e do sol, mas também para hierarquizar, diferenciar e marcar a personalidade de cada um. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Os índios são o mais belo exemplo disso. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;_______________________&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Os &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_13"&gt;links&lt;/span&gt; sobre &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14"&gt;Helsinki&lt;/span&gt;:&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.hel.fi/wps/portal/Helsinki_en/?WCM_GLOBAL_CONTEXT=/en/Helsinki/"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_15"&gt;Helsinki&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.hel-looks.com/"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16"&gt;Hel&lt;/span&gt;-&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17"&gt;Looks&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.ideiasmutantes.com.br/ideias_mutantes/2004/12/helsinki-fashion-year.html"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18"&gt;Helsinki&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19"&gt;Fashion&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_20"&gt;Year&lt;/span&gt; 2005 [nota]&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;PS: Quem publica alguma coisa nesse &lt;strong&gt;blogspot &lt;/strong&gt;sabe o quão merda é. Simplesmente porque ele escolhe &lt;strong&gt;sozinho&lt;/strong&gt; como fica a formatação! &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-5932221258360734036?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5932221258360734036'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/5932221258360734036'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/o-sujeito-e-moda.html' title='o sujeito e a moda'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-_6X-ABH_I/AAAAAAAAAFo/3Pg7m4ukmjo/s72-c/hel-looks+1.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-7913982524229546110</id><published>2008-03-28T15:30:00.000-03:00</published><updated>2008-08-28T14:59:42.710-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ser humano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='comportamento'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='sociedade'/><title type='text'>agora.</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLbhSPIRVDI/AAAAAAAAAKE/Zr1di19qB7M/s1600-h/dead1.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLbhSPIRVDI/AAAAAAAAAKE/Zr1di19qB7M/s320/dead1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239622919907267634" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;pense&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;na vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;na sua.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;na alheia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;O todo é um conjunto do momento. Vários momentos formam o todo. O todo é a sua vida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Se as particularidades dos momentos não são satisfatórias, não se tem um somatório satisfatório.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Somos fluxos, únicos e iguais. Somos razão sobre livre arbítrio. Somos fé.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;apegados&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;largados&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;cansados&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;apaixonados&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;irritáveis&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;corruptíveis &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;&lt;br /&gt;somos tudo e nada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Filhos da moral, apegados a regulamentação. Somos sistemáticos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Necessitamos de ordem, método. Nos socializamos, em grupos pequenos e variáveis.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="font-family: arial;"&gt; &lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;oscilações&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;complexos&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;&lt;span style="font-style: italic;"&gt;inintendíveis&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Como uma rede que precisa de ligações consistentes e bases reforçadas, somos nós.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Nossas ações e reações são fruto de ligações químicas. Somos apenas sucessões de comportamento.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center; font-family: arial;"&gt;Tudo é.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Sempre.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;  &lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;__________________&lt;/span&gt;  &lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sempre fazendo jus a minha falta de coerência (ou coesão).&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-7913982524229546110?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7913982524229546110'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/7913982524229546110'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/agora.html' title='agora.'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SLbhSPIRVDI/AAAAAAAAAKE/Zr1di19qB7M/s72-c/dead1.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-1325822859603199502</id><published>2008-03-27T17:32:00.000-03:00</published><updated>2008-03-27T18:42:24.523-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='carteira'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='automóvel'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='aprovado'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>aprovado II</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-wTK-ABH9I/AAAAAAAAAFY/x_k63s_giAw/s1600-h/carro.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182538350359289810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-wTK-ABH9I/AAAAAAAAAFY/x_k63s_giAw/s320/carro.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E era um dia de glória na ensolarada Desterro. Teobaldo acordara cedo para fazer seu teste de automóvel. Seria avaliado por um senhor que vinha la das quantas de São Paulo somente para testar os dotes &lt;em&gt;volantísticos&lt;/em&gt; dos jovens da capital catarinense. Teo - como era chamado - vestiu um terno italiano, trazido diretamente das Romas por sua tia Neide, vestiu também seus sapatos engraxados, uma gravata que combinava com a meia e uma bela cartola.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Atirou-se pelas lajotas da Conselheiro Mafra em direção à ponte Hercílio Luz. Ainda era cedo, mas não é de se contestar que os engarrafamentos já assolam a cidade. Teo sua frio, as mãos brancas mais parecem membros de um defunto. Espera ansioso a chegada do tal paulistano na sombra, ou na tentativa de sombra de um ipê, que aliás estava florescido. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aos pares de minutos da espera, finalmente o dito cujo aparece. Mal acordado, ou mal acabado, torto. Ele era torto, barba por fazer, sapatos sujos e um sotaque bem carregado. Uma cara de rancor, rugas da vida. O cheiro de cachaça é quase insuportável, mas são ossos do ofício, antes a licença de automóvel fétida de cana a passar os próximos dias à pé na espera dum outro avaliador.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Teobaldo Amaral Junqueira de Barreto Moritz, chama o pinguço. O maquiavélico jovem já se imagina licenciado; está para nascer o velho que me barre, pensa ele. Entra no auto, começa os procedimentos e &lt;strong&gt;é aprovado&lt;/strong&gt;. &lt;strong&gt;Em breve poderá pilotar&lt;/strong&gt; a geringonça à combustão pelas ruas de sua &lt;em&gt;hometown&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;_____________________&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;A vida é uma sucessão de testes. Aprove-se, reprove-se ou desista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-1325822859603199502?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1325822859603199502'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/1325822859603199502'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/aprovado.html' title='aprovado II'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-wTK-ABH9I/AAAAAAAAAFY/x_k63s_giAw/s72-c/carro.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4596638976532216841</id><published>2008-03-26T14:05:00.000-03:00</published><updated>2008-03-26T15:23:15.394-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='coesão'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='realidade'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ser humano'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>liberdade da falta de coesão</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-qTReABH7I/AAAAAAAAAFI/Mb8Ee8Q2lbs/s1600-h/coming+up.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182116249563373490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-qTReABH7I/AAAAAAAAAFI/Mb8Ee8Q2lbs/s320/coming+up.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-qOGOABH5I/AAAAAAAAAE4/ADBy_p7desM/s1600-h/coming+up.bmp"&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu poderia dizer: &lt;em&gt;c'est la vie&lt;/em&gt;, mas as coisas não são assim, uma vez que "tu te tornas eternamente responsável por aquilo que cativas". (Thiago &lt;em&gt;apud &lt;/em&gt;"o autor")&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Somos células de um sistema simples. Da vida. Vamos e voltamos. Nascemos e morremos. Acredito que não haja uma pré-destinação para os nossos dias, mas não sou um cético convicto a ponto de achar que não há absolutamente nada superior. Talvez a superioridade a qual se chama de divindade, seja apenas um estágio de vida que não conhecemos, mas enfim. Há tanta especulação sobre isso, que seria realmente extraordinário se nada houvesse além da razão. Eu não acredito no cristianismo e em nenhuma vertente religiosa, que fique claro. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas voltando a &lt;em&gt;vie&lt;/em&gt;, nossas ações não mudam só nossas vidas, mas também daqueles que cruzam nossa trajetória. Não é a toa que "ninguém vive sozinho" é praticamente uma verdade absoluta na nossa realidade atual. E solidão, em qualquer denotação é péssimo. Como já adiantei, eu mudo freqüentemente de opinião (ou de ponto de vista) e entendo porque as pessoas se casam. Mas não vou explanar o assunto porque é história para outro post. Só que agora eu entendo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;É intrínseco do ser humano agrupar-se, socializar-se, aprender, dividir, disputar e amar. Amor não num sentido carnal, mas sim fraterno. Zelo, carinho, saudades, piedade. E é isso que falta nas nossas relações "séc XXI". É só ler os outros posts que fica clara minha visão individualista e material sobre as coisas, essa mudança ao escrever vem de um fato ainda não identificado, mas é evidentemente bom. Talvez seja a distância forçada do centro de filosofia e ciências humanas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;_______________________&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Turning Japanese do dia: Aula prática, &lt;em&gt;home&lt;/em&gt;, aula prática, almoço acompanhado da "estrela de David" com sotaque carioca, cinco páginas do Saramago ao som de Paul MacCartney - Coming Up e &lt;em&gt;working.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;PS: Fazendo juz ao título, a imagem é um dos itens que aparece no google ao se digitar "coming up".&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4596638976532216841?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4596638976532216841'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4596638976532216841'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/liberdade-da-falta-de-coeso.html' title='liberdade da falta de coesão'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-qTReABH7I/AAAAAAAAAFI/Mb8Ee8Q2lbs/s72-c/coming+up.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-4664699193242781211</id><published>2008-03-24T14:22:00.000-03:00</published><updated>2008-03-24T15:12:31.152-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='chatice'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='páscoa'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='amor'/><title type='text'>Dos Fatos I</title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-fu_eABH4I/AAAAAAAAAEw/ahVfXfjHujE/s1600-h/baby+ronald.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181372670465351554" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-fu_eABH4I/AAAAAAAAAEw/ahVfXfjHujE/s320/baby+ronald.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Era páscoa. Feriado religioso: amor, paz, família... chocolate, dinheiro, capitalismo e politicagem.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Às vezes nossa memória, talvez por causa da fadiga ou dos bons momentos em que se vive, esquece de como era nosso passado e torna-o aceitável. Mas eu assumo que tinha esquecido o quão chata, rotineira e estagnada era minha vida quando morava lá. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;De fato eu não sinto energia no ar, mas sinto chatice, muita chatice, ignorância e pobreza de espírito.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Eu estou extremamente exausto, principalmente de acordar cedo. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Mas deixando meu cansaço de lado, tenho que manter os olhos abertos, não esquecer dos cartões, do uniforme, da mochila, das chaves, dos horários, de bater o ponto, de levantar paro os idosos, de ser educado, de bater antes de entrar, de amarrar o tênis, das linhas dos ônibus, de ser educado, de dar satisfação pros meus pais e ainda ler os textos insuportáveis de geografia industrial, ter boas notas, assiduidade no trabalho e sorriso no rosto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Talvez as coisas que eu escrevo só façam sentido pra mim. Mas como Cazuza, Eu não amo ninguém, parece incrível; Não amo ninguém.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Isso resume tudo... Mesmo depois de saber que estabeleceu-se uma conexão &lt;strong&gt;PROEB&lt;/strong&gt; - &lt;strong&gt;Puerta de Alcalá&lt;/strong&gt;.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-4664699193242781211?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4664699193242781211'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/4664699193242781211'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/dos-fatos-i.html' title='Dos Fatos I'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-fu_eABH4I/AAAAAAAAAEw/ahVfXfjHujE/s72-c/baby+ronald.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-2367189882011491806</id><published>2008-03-20T11:19:00.000-03:00</published><updated>2008-03-20T11:47:44.162-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='plágio'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='democracia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='igreja'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>quinta-feira santa</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-J5B-ABH3I/AAAAAAAAAEo/eCPBL3Q1uvc/s1600-h/31439626_2fd59aded2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-J5B-ABH3I/AAAAAAAAAEo/eCPBL3Q1uvc/s320/31439626_2fd59aded2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179835596159393650" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;[...] Eu acho ridículo a gente ter que comentar sobre isso, porque a igreja católica é uma religião, ela tem que fazer seu papel de religião. A igreja católica não é política, ela não tem que decidir sobre a vida de todo mundo. O Brasil é uma democracia, o Brasil é um país que tem várias religiões, a gente não tem que viver sobre as ordens da igreja católica, principalmente se isso decide a minha vida. Sabe, se alguém que é católico acha que: ah, eu não vou usar camisinha, eu não vou fazer nada antes do casamento. Problema é dele, a ideia é dele. Isso é de quem é católico. Sabe, se eu não sou católico, se isso não é minha religião, não é minha crença, eu não tenho que acatar as idéias deles. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;font-family:arial;" &gt;O Brasil é um país democrático, a gente não pode viver sob as leis do catolicismo&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;, mesmo que talvez eles sejam a maioria aqui no país. Pode ser maioria, mas não é todo mundo. Brasil como uma democracia tem que demonstrar na política o direito de todos os cidadãos, não só de quem é católico. A igreja não é a senhora da razão.&lt;br /&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0"&gt;By&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1"&gt;Tieli&lt;/span&gt;: &lt;a href="http://www.youtube.com/watch?v=202ihKQWZys"&gt;13/03 - &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2"&gt;Dayloggers&lt;/span&gt; is &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3"&gt;my&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4"&gt;hot&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5"&gt;hot&lt;/span&gt; &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6"&gt;sex&lt;/span&gt;.&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7"&gt;Faço&lt;/span&gt; das suas palavras, as minhas (sem sotaque).&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;________________________&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pena que a grande maioria não queria discutir isso na véspera de &lt;span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8"&gt;páscoa&lt;/span&gt;. Viva Jesus. Viva o feriado.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-2367189882011491806?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2367189882011491806'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/2367189882011491806'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/quinta-feira-santa.html' title='quinta-feira santa'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R-J5B-ABH3I/AAAAAAAAAEo/eCPBL3Q1uvc/s72-c/31439626_2fd59aded2.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-6433854035303640895</id><published>2008-03-17T19:03:00.000-03:00</published><updated>2008-03-17T19:56:18.167-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='economia'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='mudanças'/><title type='text'>apenas convenções</title><content type='html'>&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178846779783500866" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R971tR8r1EI/AAAAAAAAAEY/pPeP0v4_DVY/s320/hsbc2.bmp" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;[...]&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;"O tempo passa, o tempo voa, e a poupança Bamerindus continua numa boa!"&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Uma analogia à rapidez das mudanças. Principalmente quando se trata de dinheiro.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;O "impávido colosso" resplandecerá. O império declinará. Dragões e tigres a brigar irão se superar.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Viva o dinamismo da corrente do golfo que há de congelar a Europa; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;e viva o capitalismo;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;e viva Charles Darwin;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;e viva o mandarim.&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;_____________________&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;O próximo post será um plágio da &lt;em&gt;daylogger &lt;/em&gt;Tieli; é BEM legal.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-6433854035303640895?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6433854035303640895'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/6433854035303640895'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/apenas-convenes.html' title='apenas convenções'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R971tR8r1EI/AAAAAAAAAEY/pPeP0v4_DVY/s72-c/hsbc2.bmp' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-299735202823908382</id><published>2008-03-13T17:36:00.000-03:00</published><updated>2008-11-18T18:28:29.548-02:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ojeriza'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='onibus'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><title type='text'>a descontinuidade do roteiro</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R9mqrB8r1DI/AAAAAAAAAEQ/ef78wVeOrYA/s1600-h/ciclofaixa_floripa01.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177356902873158706" style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R9mqrB8r1DI/AAAAAAAAAEQ/ef78wVeOrYA/s320/ciclofaixa_floripa01.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Locomovem-se. Nem sempre tem um veículo próprio. Pega-se o ônibus.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Há uma necessidade de colocar grandes veículos a circularem pelas ruas para levar e trazer pessoas aos lugares. Uma série de fatores fazem parte desse simples ato de "pegar o latão". &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;É iminente a necessidade de locomoção. Se as pessoas não precisassem mover-se não haveria porquê de ter ônibus. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Como segundo, coloco a "cifra". Quem tem condições de ter um automóvel, usualmente não utiliza do transporte coletivo, salvo exceções dos que tem consciência da poluição, dos engarrafamentos e dos imprevistos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Deve-se saber de onde para onde os fluxos vão. Não adianta colocar linhas que levem do nada ao lugar nenhum. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A quantitatividade vem em seguida, que é o fator para seleção dos horários e da necessidade de determinado modelo de ônibus. Veículos de menos, aperto demais. Veículos demais, passagens caríssimas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A disposição das "paradas" (ou pontos) é o próximo, como um ítem complexo, uma vez que a viagem não pode tornar-se demasiado demorada e nem ineficiente em termos de coleta e despejo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Por último colocaria a usualidade. Faz-se a viagem porque tem como ir, se não tivesse não se faria.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Aos grandes responsáveis por ir e vir. Geradores do movimento. Extremamente úteis. Barulhentos e robustos, sorrateiros e invisíveis.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;______________________&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O porquê dos porquês. O sim do não e o não do sim. Definitivamente ojeriza é a palavra. Intragabilidade, interesse, falta de caráter, subestimação, ignorância, infantilidade e acima de tudo ócio. Solidão (agregada à depressão) é a consequência.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-299735202823908382?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/299735202823908382'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/299735202823908382'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/descontinuidade-do-roteiro.html' title='a descontinuidade do roteiro'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R9mqrB8r1DI/AAAAAAAAAEQ/ef78wVeOrYA/s72-c/ciclofaixa_floripa01.jpg' height='72' width='72'/></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3262085591349410443.post-585267595527264672</id><published>2008-03-11T14:27:00.000-03:00</published><updated>2008-03-11T15:19:36.462-03:00</updated><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='ler'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='autista'/><category scheme='http://www.blogger.com/atom/ns#' term='blindness'/><title type='text'>eu leio, tu lês, ele...</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R9bMpR8r1CI/AAAAAAAAAEI/Gnr3JOabx2c/s1600-h/blindness.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176549831273600034" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R9bMpR8r1CI/AAAAAAAAAEI/Gnr3JOabx2c/s320/blindness.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Discordo da idéia que quanto mais se lê, mais culto - inteligente - intelectual a pessoa é! ...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tudo que se faz, deve-se ser feito com prazer. Se despreza-se ler, não se lê. Nem por isso será um idiota ou um mal informado. Em contra partida, quando lê-se, mais da língua conhece-se e melhor escreve-se e fala-se. Mas enfim... ler forçado é bem estressante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estou a ler (ainda) Ensaio Sobre a Cegueira, de Saramago. Gosto de ler devagar, ler outros livros junto, não ler; gosto de fazê-lo à medida que sinto necessidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;De fato, o que é mais contraditório é que eu não gosto de literatura, mas esse livro tem deixado-me bem instigado. A qualidade da escrita, a veracidade que o autor passa, os argumentos calcados numa lógica racional, a frieza humana na qual eu me vejo, o medo do escuro. Estou não só completamente satisfeito, como muito entusiasmado para o final, e logo para o filme (Blindness - Fernado Meirelles). Tenho acompanhado no blog o quão difícil é fazer um filme "assistível", como eu digo. Mas A obra de Saramago é realmente espetacular. Se levar em conta os outros filmes do Fernando... será digno de oscar!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;Espero anciosamente.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3262085591349410443-585267595527264672?l=pseudoautista.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/585267595527264672'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3262085591349410443/posts/default/585267595527264672'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://pseudoautista.blogspot.com/2008/03/discordo-completamente-da-idia-que.html' title='eu leio, tu lês, ele...'/><author><name>Samuel Bombach</name><uri>http://www.blogger.com/profile/08459393174060531172</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='21' height='32' src='http://4.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/SojBnXvoBMI/AAAAAAAAATk/D66LDGC0c8E/S220/Sem+t%C3%ADtulo-1+c%C3%B3pia.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_MekLjvgopV0/R9bMpR8r1CI/AAAAAAAAAEI/Gnr3JOabx2c/s72-c/blindness.bmp' height='72' width='72'/></entry></feed>
